"To" (Contén)

1. Relativo ou pertencente ao cantonalismo.

2. Partidario ou defensor do cantonalismo.

1. 1. Peza de forma angular, de ferro ou aceiro perfilado en escuadra, moi empregada nas construcións metálicas como reforzo ou elemento de unión.

   2. Peza en forma de L, xeralmente metálica, que se coloca como reforzo ou adorno nas esquinas de mobles.

   3. Cada unha das pedras talladas que, postas na esquina dun edificio, serven de reforzo, especialmente cando o resto da parede é de pedra sen traballar ou de tapia.

   4. Peza de metal, coiro ou outro material que serve para reforzar o canto da cuberta dun libro.

2. Moble de forma triangular que se coloca nun recanto dunha estancia.

3. Parte dunha viñeta que corresponde a cada un dos catro cantos dunha páxina ou rectángulo.

4. Triángulo de papel que vai colocado en cada un dos cantos da páxina dun álbum para fixar as fotografías.

1. Relativo ou pertencente a Cantón, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Cantón.

3. ariedade do chinés falada por preto de 54 millóns de persoas, fundamentalmente no SL de China, incluíndo Hong Kong. Tamén se denomina yue.

1. Persoa que canta ou que ten por oficio cantar.

2. Aplícase ás aves que emiten sons melodiosos e agradables.

3. Intérprete solista nos inicios dos cultos litúrxicos xudeu e cristián, que na Igrexa Católica cantaba os temas solistas do culto e dirixía o coro nas catedrais medievais.

PERSOEIRO

Matemático. Estudiou en Zúric, Göttingen e Frankfurt. A súa obra abrangue os campos da análise, a topoloxía e a lóxica matemática. Creador da teoría de conxuntos, definiu o concepto de cardinal para conxuntos finitos e infinitos. Así mesmo, desenvolveu a teoría dos números irracionais, introduciu os números transfinitos e definiu, ao mesmo tempo que Julius Wilhelm Dedeking, Augustin-Louis Cauchy e outros, o número real. Entre as súas obras destacan Grundlagen einer Mannifgaltigkeitslehre (Fundamento dunha teoría xeral da pluralidade, 1883) e Beiträge zur Begründung der transfiniten Mengenlehre (Contribucións para a fundamentación dunha teoría de conxuntos transfinitos, 1895-1897).

PERSOEIRO

Matemático e historiador da ciencia. Foi profesor en Heidelberg e publicou Vorlesungen über Geschichte der Mathematik (Curso sobre a historia das matemáticas, 1880-1898), onde expón o desenvolvemento das matemáticas desde as súas orixes ata o ano 1799.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Almería, Andalucía, drenado polo río Almanzora, augas arriba da súa confluencia co torrente de Albox (3.357 h [1996]). O relevo é montañoso, con barrancos e chairas formando pequenas terrazas. Aproveita as augas do río para o rego. Posúe unha economía agrícola onde os cultivos principais son a viña e as árbores froiteiras. Tamén posúe minas de ferro como a de Numancia. A escasa industria, céntrase no traballo do mármore.

PERSOEIRO

Político valenciano. Militou de mozo no partido liberal de Canalejas e, posteriormente, no radical de Lerroux. Foi deputado a Cortes por ambos os dous partidos, representando o distrito de Llucena (Alcalatén) en todas as eleccións celebradas desde 1905. Foi ministro de Xustiza nos dous gobernos Lerroux, no 1934 e no 1935.

1. Parte dunha cana comprendida entre dous nós.

2. Tubo curto e delgado de madeira, metal ou calquera material que serve de canle.