"An" (Contén)

MACIZO

Macizo do N da illa de Madagascar, onde se atopa a maior altitude da illa, o Maromokopo (2.886 m). Está cuberto de bosque tropical húmido. A vertente oriental cae abruptamente sobre a estreita chaira litoral.

PERSOEIRO

Arquitecto. Foi autor do edificio dos laboratorios Sandoz de Orléans (1952-1955), do dos seguros Vaudoises de Lausanne (1956), do silo de gran de Renens, do edificio da casa Nestlé, en Vevey, e da sede da Organización Mundial da Saúde, en Xenebra, construída á súa morte (1962-1966).

LAGOS

Lago do Tíbet, no Himalaia setentrional, situado a unha altitude de 4.557 m, entre os cumios de Gagrin Pochhe (6.714 m), ao N, e o Gurlha Mandhātā (7.728 m), ao S. A súa superficie e duns 440 km2.

PERSOEIRO

Político malgaxe. Foi deputado da Assemblée Française (1956-1959) e fundou o partido socialdemócrata (1956), de signo conservador e profrancés. Foi presidente de Madagascar en 1960, cargo para o que foi reelixido en 1965 e en 1972. Levou unha política pro-occidental e antimarxista, e foi derrocado en 1972 por unha revolta popular.

PERSOEIRO

Físico chinés. En 1998 recibiu, xunto con R. B. Laughlin e H. L. Störmer, o Premio Nobel de Física, polo descubrimento dunha nova forma de fluído cuántico coas excitacións cargadas fraccionalmente.

1. Relativo ou pertencente aos tswanas.

2. Individuo do pobo tswana.

3. Pobo bantú que habita na República Surafricana, no SO de África e en Botswana, nas zonas veciñas do deserto de Kalahari. A súa economía é esencialmente gandeira, pero tamén practican a agricultura. Agrúpanse en clans patriarcais, que integran unha tribo cun tótem común.

4. Lingua bantú do phylum níxer-congo que fala o pobo tswana.

PERSOEIRO

Escultor. Coñecido como Le Romain, traballou na decoración dos xardíns de Versailles (Le char d’Apollon, Le Rhône, La Saône), fixo a tumba da nai de Le Brun na igrexa de Saint-Nicolas de Chardonet e colaborou con A. Coysevox nos monumentos funerarios de Colbert, na igrexa de Saint-Eustache de París, e de Mazzarino no Institute de France de París.

PERSOEIRO

Arqueólogo, gravador e teórico da arte, conde de Caylus. Gran viaxeiro, foi coleccionista de obras de arte antiga. Publicou, entre outras obras, Recueil d’antiquités (1752-1757) e Nouveaux sujets de peinture et sculpture (1755), onde se identificaba coa arte galante de Antoine Wateau ou François Boucher.

PERSOEIRO

Político e historiador. Participou na campaña de África (1859-1869) e residiu moito tempo en Sevilla, onde foi un dos precursores do federalismo. Viviu en Madrid e, retirado da política, dedicouse á investigación artística e literaria. Publicou, entre outras obras, Murillo, su época, su vida, sus cuadros (1864), Pablo de Céspedes (1868), El arte y los artistas contemporáneos en la Península (1871), Cervantes y el Quijote (1872) e Estudios sobre el arte en España (1886).

1. Relativo ou pertencente aos tucanos.

2. Individuo do pobo tucano.

3. Conxunto de varios pobos amerindios da rexión noroeste da conca amazónica, que habitan nas zonas de Putumayo e en Napo, en América do Sur, e entre os que destacan os tucanos.

4. Lingua amerindia falada polo pobo tucano.

PERSOEIRO

Derradeiro emperador da dinastía sino-mongólica Yuan (1333-1368). Coñecido co nome chinés de Shuendi, o seu goberno caracterizouse polas desordes internas. Derrocado por unha revolta popular (1368), foi expulsado de Pequín.

PERSOEIRO

Economista ruso. A súa tese doutoral foi unha investigación histórica sobre as crises industriais en Inglaterra (1894). Difundiu a teoría da desproporcionalidade a través da súa crítica á exposición das causas das crises feita por Marx. Chegou á conclusión de que o derrocamento do capitalismo non era unha necesidade económica.