"RC" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 2791.

  • GALICIA

    Actor e director teatral. Doutor en Filosofía e Ciencias da Educación pola Universidade de Santiago de Compostela, dirixe o Escola Superior de Arte Dramática de Vigo (2005). Impulsor do Taller de Teatro da Universidade Popular de Corcubión e da Aula de Teatro da Escola Universitaria de Formación do Profesorado de Pontevedra, participou na creación dos grupos de teatro infantil Katakrok e Kalandraka, para os que dirixiu diversos espectáculos entre 1988 e 1992, e Teatro de Ningures, para o que dirixiu dúas obras en 1985 e 1986. Teatrólogo e profesor de pedagoxía teatral, expresión dramática e expresión teatral, colaborou en diversas publicacións periódicas con artigos de crítica teatral. Membro do consello de redacción da Revista Galega de Teatro e da revista ADE-Teatro, foi director de Ensaio, revista de teatro de Galicia e do Norte de Portugal e do Anuario Galego de Estudios Teatrais. Membro fundador da Asociación Nacional de Investigadores de Literatura...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Escola filosófica que xurdiu en Viena en 1910 como reacción contra as especulacións idealistas e afíns (como as das chamadas ciencias do espírito) dos anos precedentes. Quería establecer unha filosofía científica, e a súa correspondente concepción científica do mundo, centrada na análise da linguaxe, derivou cara a un positivismo e un empirismo lóxicos. Herdeira da tradición empirista e nominalista e da filosofía de E. Mach, iniciárona Hans Hahn (1880-1934) e Otto Neurath (1822-1945), entre outros, e estableceuse definitivamente coa chegada a Viena de Moritz Schlick en 1922 e de Rudolf Carnap en 1926. Adheríronse tamén científicos das máis diversas especialidades.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Comarca situada no SO da Comunidade Autónoma de Galicia e no S da provincia de Pontevedra. Esténdese en sentido SO-NL ocupando toda a marxe dereita da ría de Vigo e unha ampla franxa cara ao interior, chegando no caso do concello de Fornelos de Montes ata o límite coa provincia de Ourense. Limita ao N coa comarca de Pontevedra (concellos de Pontevedra, Ponte Caldelas e A Lama), ao O coa ría de Vigo, ao S coa comarca do Baixo Miño (concellos de Oia, Tomiño e Tui) e ao L coa do Condado (Mondariz, Ponteareas e Salvaterra de Miño), aínda que algunhas parroquias de Fornelos de Montes limitan coas comarcas da Paradanta (concello de Covelo) e do Ribeiro (concello de Avión). Abrangue unha extensión de 613,4 km2cunha poboación de 395.351 h [2001]), distribuída nos concellos de Baiona (34,5 km2; 10.931 h   [2001]), Fornelos de Montes (83,1km2; 2.066 h   [2001]), Gondomar (74,5 km2; 12.176 h   [2001]), Mos (53,2 km2; 14.127 h...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Vilagarcía de Arousa baixo a advocación de santa Baia, onde se atopa a capital municipal.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Concello da comarca do Salnés situado no O da Comunidade Autónoma de Galicia e no NO da provincia de Pontevedra (43° 35’ 31’’ N - 8° 46’ 46’’ O). Limita ao N coa ría de Arousa e co concello de Catoira (comarca de Caldas), ao S con Vilanova de Arousa (O Salnés), ao O coa ría de Arousa e Vilanova de Arousa e ao L con Caldas de Reis (Caldas). Abrangue unha extensión de 44,2 km 2 cunha poboación de 36.743 h (2007), distribuída nas parroquias de Arealonga, Bamio, O Carril, Cea, Cornazo, Fontecarmoa, Rubiáns, Sobradelo, Sobrán, Solobeira e Vilagarcía. A súa capital é a vila de Vilagarcía, na parroquia homónima, que dista 45 km de Santiago de Compostela e 20 km de Pontevedra. É cabeceira de partido xudicial. Está adscrito á arquidiocesede Santiago.
    Xeografía física
    O relevo é moi accidentado como resultado da acción tectónica durante o Terciario. A ría de Arousa xurdiu por un fenómeno de subsidencia do esteiro do río Ulla, que supuxo que o mar penetrase no...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Demarcación administrativa de xustiza que abrangue os concellos de Catoira, Vilagarcía de Arousa e Vilanova de Arousa.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Título nobiliario que ten a súa orixe nos morgados fundados por García de Caamaño e os seus fillos: Rubiáns, Vista Alegre e Barrantes. Rodrigo de Mendoza Soutomaior e Caamaño, morgado de Vista Alegre e Barrantes, mercou a vila de Vilagarcía e Arealonga, coa súa xurisdición civil e militar. Un dos seus fillos, Mauro de Mendoza Soutomaior e Caamaño (1594-?), señor de Rubiáns, recibiu en 1644 as casas de Vista Alegre, Barrantes e Vilagarcía, e en 1654 recibiu de Filipe IV o marquesado de Vilagarcía, co vizcondado de Barrantes. A morte sen sucesión do IV marqués (1781) abriu un preito sucesorio que se resolveu en 1815 en favor de Joaquín de Armesto Teixeiro, quen recibiu os títulos de Vilagarcía e Barrantes, e de José Ramón Ozores, quen recibiu o señorío de Rubiáns coa grandeza de España. O título continuo nos herdeiros de Joaquín ; Armesto Teixeiro, que adoptou o nome de Joaquín de Mendoza Soutomaior Armesto y Teixeiro , por imposición vincular.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Porto da beira meridional da ría de Arousa, no litoral da parroquia de Vilagarcía, concello de Vilagarcía de Arousa. As instalacións portuarias esténdense ao longo de máis de 2 km e inclúen peiraos comerciais, de viaxeiros, pesqueiros e deportivos. Ocupan unha superficie de 431.086 m2. O volume de tráfico descargado en 2002 foi de 1.154.000 toneladas. O porto tivo a súa orixe no do Carril, que foi o primeiro en Galicia que contou con servizo de ferrocarril (1873). A súa expansión obrigouno a situarse na parroquia limítrofe de Vilagarcía, que ofrecía maior calado. Alí construíuse a partir de 1878 un peirao de 400 m. Declarado porto de interese xeral do estado en 1888, xestiónao a Autoridade Portuaria de Vilagarcía. En 1982 as instalacións de Vilaxoán e do Carril, que ata entón dependían da Xunta de Obras do Porto de Vilagarcía, foron transferidas á administración autonómica, mentres que as de Vilagarcía mantiveron o seu carácter estatal.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente a Vilagarcía de Arousa ou aos seus habitantes.

    2. Natural ou habitante de Vilagarcía de Arousa.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Lugar da parroquia de Santo Eusebio da Peroxa, capital do concello de Coles.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Arquitecto. Introduciu no seu país a arquitectura racionalista en detrimento da tendencia neotolteca. Recibiu o Premio Nacional de Artes (1968).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintor. Formado en Madrid, a súa pintura é realista e caracterízase polo dominio técnico, en especial do debuxo, e pola captación da psicoloxía dos personaxes. Cultivou o retrato, as naturezas mortas, sobre todo de animais, a paisaxe e os tipos populares. Destacan as obras, Autorretrato, Muller aldeá e Neno do niño.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio da provincia de Burgos, Castela e León, situado ao N da capital provincial, ao pé da cordilleira Cantábrica e regado polo río Nela (3.777 h [2001]).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor e profesor. Promotor da revista A Caramecha, publicou A terra de Orcellón e O Irixo (1985), Ramón Martínez López. Pola universidalidade de Galicia (1992), Héroes e mártires: a IIª República e a guerra civil no Barbanza (1995) e Gallegos en México (1978-1936): inmigración e sociedade no alén mar (2003).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Médico alemán. Explicou o mecanismo da doenza entendida como unha loita entre células propias e corpos estraños.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Arquitecto e enxeñeiro. Escribiu o tratado De Architectura, en dez libros, entre o 27 e o 23 a C. Conservado durante a Idade Media en bibliotecas monacais e redescuberto en 1414, no Renacemento converteuse no prototipo de toda a tratadística arquitectónica.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Humanista e filósofo. De familia xudía, estudou filosofía en París (1509-1512), desde onde se trasladou a Bruxas. Marchou a Lovaina (1519-1522), primeiro como preceptor do príncipe Guillaume de Croÿ, bispo de Cambrai e cardeal-arcebispo de Toledo, e despois como profesor de latín na universidade. Alí manifestou a reacción contra a decadente escolástica parisiense e a súa admiración pola verdadeira filosofía en De initiis, sectis et laudibus philosophiae (1518) e Aduersus pseudodialecticos (1519); os seus métodos pedagóxicos en De ratione studii puerilis (1523), e o seu interese pola Europa antiga (In XXXII libros De ciuitate Dei commentaria, 1522) e pola do seu tempo (De Europae statu et tumultibus, 1522). Relacionouse cos humanistas europeos, especialmente con Erasmo e Thomas More. Foi preceptor de María Tudor, a quen lle dedicou De institutione feminae christianae (1524), e deu clases de latinidade e xurisprudencia ciceroniana en Oxford...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Dando tombos polo chan.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Saltos e voltas que se realizan despois de espallar na malla, como divertimento e proba de forza.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PUBLICACIÓNS

    Publicación mensual editada en Negreira entre agosto de 1933 e maio de 1935 (nº 22). Dirixida por Manuel Riveiro, foi Voceiro da Federación Agropecuaria do Distrito de Negreira Dentro do galeguismo progresista, defendeu a autonomía e reivindicou as sociedades agrarias e os sindicatos agrícolas.

    VER O DETALLE DO TERMO