"qu" (Contén)

1. 1. Relativo ou pertencente a Pequín ou aos seus habitantes.

   2. Natural ou habitante de Pequín.

2. Aplícase á raza de cans de compañía, de orixe chinesa, de pequenas dimensións e coa cabeza masiva, o fociño chato, amplo e engurrado, os ollos saíntes, as orellas caídas e o rabo longo e elevado. O pelo é longo, duro, liso e abundante, e pode ser de calquera cor.

GALICIA

Xurista e poeta. Como poeta publicou Ensayos poéticos (1899) e Violetas silvestres (1900), e como xurista Principales factores sociales de la actual delincuencia (1914), Historia de una minuta (1921) e El abogado y la profesión (1924).

GALICIA

Pintor. Inicialmente a súa obra aproximouse a un certo expresionismo que recordaba as vangardas galegas da década de 1930. Vinculado aos movementos artísticos da década de 1980 en Vigo, destacou como paisaxista, aínda que nos seus cadros mostra un grande interese pola figura humana, nunha pintura de raizame antropocéntrico incluso en obras en que a abstracción e as influencias do cubismo e das vangardas internacionais de principios de século están presentes.

PERSOEIRO

Escultor e arquitecto. Foi coordinador xeral do Servicio Paz y Justicia (1974) e defendeu os dereitos humanos. Escribiu, entre outros, Caminando junto al pueblo (1995) e Una gota de tiempo (1996). Recibiu o Premio Nobel da Paz (1980) e o Premio Cidadán do Mundo (1996).

GALICIA

Xornalista. Coñecido como Quelen, foi director de prensa, publicacións e protocolo da Autoridade Portuaria da Coruña, traballou en El Ideal Gallego e foi xefe do Gabinete de Prensa do Concello da Coruña e do da Consellería de Relacións Parlamentarias, ademais de presidente da Asociación da Prensa da Coruña. Colaborador da revista Orientación Económica y Financiera, publicou Sada en Venezuela (1981) e participou en De profesión, periodista (2002), en homenaxe a Diego Bernal. Recibiu a Medalla ao Mérito Turístico, a Medalla de Ouro de Sada e a Medalla de Bronce de Galicia (2004).

GALICIA

Político. Foi alcalde de Berlanga del Bierzo (1963-1965) e do concello de Ribeira (1975-1978 e 1987-1991), deputado no Parlamento de Galicia por AP (1981-1989), senador pola Coruña na IV lexislatura (1989-1993), deputado na Deputación Provincial da Coruña (1987-1991) e director xeral de Pesca (1983-1985).

PERSOEIRO

Poeta e xornalista. Dirixiu os xornais La Gaceta Oficial, Eco de la Opinión e El porvenir. Partidario da reforma educativa no seu país, foi o máximo representante do romanticismo poético dominicano e unha figura destacada do movemento indixenista latinoamericano coa súa poesía patriótica. Da súa produción destacan Contornos y relieves (1875), Fantasías indígenas (1877) e La lira de José Joaquín Pérez (1928).

PERSOEIRO

Escritor francés. Co estalido da Segunda Guerra Mundial alistouse no exército francés ata que as tropas alemás o detiveron en 1940. Posteriormente, conseguiu fugarse e unirse á Resistencia. Autor de Caporal Epinglé (1947), en que narra con humor e sarcasmo algúns aspectos da súa catividade, escribiu Vent dans les voiles (1948), Bande à part (1951, Prix Interallié), en que conta as súas experiencias na Resistencia; Rôle de plaisance (1957), o libro de viaxes Grands chevaux et dadas (1975) e Le jardin des plantes (1984).

1. Persoa que ten por oficio amañar, peitear e cortar os cabelos.

2. Persoa que fai ou vende perrucas.

1. Especie de dique ou presa construído en diagonal no curso dun río, desde onde se pesca ou con que se desvía a auga para poder pescar.

2. Lugar onde abunda o peixe.

PUNTA

Punta do litoral atlántico situada na parroquia de Corme Porto (Ponteceso).

GALICIA

Pintor. Estudou maxisterio en Pontevedra, onde coñeceu a Castelao, C. Maside e A. Souto, relacionouse coas Irmandades da Fala, simpatizou co Partido Galeguista e colaborou con A Nosa Terra. Asistiu a clases de debuxo na Escola de Artes e Oficios de Vigo como preparación para o seu ingreso na Escuela de Bellas Artes de San Fernando, pero co inicio da Guerra Civil foi mobilizado. Quedoulle inutilizado o brazo dereito, feito que condicionou a súa pintura, xa que tivo que aprender a pintar e debuxar coa esquerda. As súas primeiras obras amosan un certo primitivismo con formas angulosas e arredondadas e cores puras (Nos labores do campo, 1940); posteriormente comezaron a reflectir as paisaxes e os homes dos lugares onde viviu (Vilagarcía de Arousa e a parroquia de Lantaño, en Portas), ademais de escenas festivas e costumistas. A partir de 1943 a pincelada fíxose máis pequena e uniforme, e as cores tornáronse máis escuras. Destacan O carro (1946?), Pescantina...

GALICIA

Xornalista. Emigrou a Arxentina, onde colaborou no xornal bonaerense La Nación e dirixiu a revista literaria Suevia. Tamén colaborou en Cultura Gallega, Eco de Galicia, Finisterre, Sonata Gallega e La Voz de Galicia, en que asinaba co pseudónimo de Pardo de Cela. É autor de diversos artigos en que analiza as figuras de Francisco Añón, Castelao, Cristovo Colón ou Valle-Inclán e escribiu os libros Y vivió su vida (1913) e Historia de la Asociación Española de Socorros Mutuos de Buenos Aires (1919). Foi académico correspondente da Real Academia Galega.