"Ōta" (Contén)

PUBLICACIÓNS

Publicación editada en Cangas a partir de xaneiro de 1983. Subtitulouse “Revista cultural do Axuntamento”. Ideada pola comisión municipal de Cultura do concello cangués, incluíu información histórica, demográfica e etnográfica, ademais de datos biográficos sobre escritores e artistas da vila.

1. Relativo ou pertencente á glote.

2. Que se produce na glote.

1. 1. Pequena cantidade dun líquido que cae formando unha masa con forma esferoide.

   2. Pouca cantidade dun líquido.

   3. Carencia de algo.

   4. gota a gota

      Sistema de administración dun líquido medicamentoso, xeralmente por vía intravenosa, de xeito lento e continuado.

2. Elemento decorativo de forma cónica que se empregaba nos templos clásicos, que imita unha gota desprendéndose e que vai colocado baixo os tríglifos do friso dórico.

3. Forma en que se presentan algúns medicamentos líquidos para que sexan administrados a través dun contagotas.

4. 1. Enfermidade que se caracteriza polo depósito de cristais de urato monosódico nas articulacións, nos tendóns e no tecido intersticial do ril. O 95% dos pacientes afectados son homes, a maioría dos que presentan hiperuricemia. Na gota aguda resultan afectadas pasaxeiramente unha ou máis articulacións, a miúdo a metatarsofalánxica do dedo gordo do pé. Sen o tratamento adecuado van quedando afectadas pouco a pouco diversas articulacións, e orixínanse artrites crónicas que deforman as articulacións a medida que se depositan os uratos. Estas deposicións de uratos, que se denominan tofos, localízanse tamén en outras estruturas coma os tendóns e as orellas. Nas vías urinarias fórmanse cálculos e no tecido renal os depósitos de urato poden levar ás veces á insuficiencia renal.

   2. Diatese que se traduce ás veces en localizacións articulares.

5. ...

PERSOEIRO

Bispo de Hildesheim. Monxe bieito (990), foi elixido abade de Niederaltaich (996). O Emperador Enrique II confioulle a reforma doutros cenobios e abadías, como as de Hersfeld e Tergensee. En 1022 sucedeu a san Bernardo de Hildesheim na súa diocese. A súa festividade celébrase o 4 de maio.

DISTRITOS

Distrito de Sri Lanka (2.609 km2; 525.370h [estim 2001]). A capital é Hambantota (11.200 h [2001]).

1. Escravo público adscrito á terra na antiga Esparta, que era atribuído aos cidadáns e que carecían do dereito a abandonar as terras, aínda que os espartanos tampouco tiñan dereito a quitarlles as terras de cultivo. Eran moito máis numerosos ca os cidadáns, e foron unha causa constante de inquietude para os espartanos polas diversas revoltas que protagonizaron. No s III a C Cleómenes III de Esparta ofreceulles a posibilidade de adquirir a súa liberdade e no s II foron liberados por Nabis. Posiblemente fosen os primeiros habitantes de Esparta escravizados polos dorios.

2. Persoa desposuída dos dereitos de cidadanía.

1. Relativo ou pertencente aos hipopotámidos.

2. Mamífero da familia dos hipopotámidos.

3. Familia de mamíferos artiodáctilos, da suborde dos suiformes, que ten o corpo macizo, as extremidades curtas, grosas e tetradáctiles, o rabo curto, comprimido lateralmente, e a cabeza maciza co fociño ancho. Son herbívoros e os dentes incisivos e caninos teñen crecemento continuo. Comprende dous únicos xéneros Hippopotamus e Choeropis, cunha soa especie cada un.

1. Mamífero artiodáctilo da suborde dos suiformes, que pode acadar 4,5 m de longo, 1,65 m de alto e 4,5 toneladas de peso, de pel grosa e núa, cabeza e boca enormes e patas curtas, coas orellas, os ollos e os orificios nasais en posición periscópica no plano superior da cabeza. Habita nos lagos, ríos e terreos pantanosos de África, desde o S do Sáhara ata o extremo meridional do continente.

2. Mamífero artirodáctilo da suborde dos suiformes que pode acadar 1,75 m de lonxitude, 1 m de altura e 240 kg de peso. Presenta formas redondeadas e ten as patas relativamente delgadas. É solitario, de hábitat forestal e de costumes nocturnos. Habita en Serra Leona, en Nixeria e na Costa de Marfil.