"Anda" (Contén)

1. arento.

2. ara de madeira suxeita á cabeza do rodicio que xira sobre a pedra fixa, que se utiliza para detectar os puntos nos que esta non está a nivel.

PERSOEIRO

Nome co que se coñece o pintor Domenico Bigordi. As súas primeiras obras recibiron a influencia de Andrea del Castagno e de Domenico Veneziano; entre outras destacan os frescos da Storie di Santa Fina da colexiata de San Gimignano (1475). Nunha segunda etapa, é notorio o contacto coa obra de A. Verrochio, a influencia de Leonardo da Vinci e o coñecemento da pintura flamenga de Van der Goes en Cenacolo no claustro da igrexa de Ognissanti (1480). Colaborou na Capela Sixtina. En Florencia en 1485 comezou o fresco coa Storie della Virgine e di San Giovanni na capela maior de Santa Maria Novella. Realizou tamén retratos femininos.

GALICIA

Xurista e xornalista. En Montevideo fundou Revista Española e colaborou con outros medios informativos. Ademais, foi consultor honorario da legación española e fundou o Club Ibérico.

MONTES

Monte que serve de límite ás parroquias (e concellos) de Eirón (Mazaricos) e Campolongo (Negreira). O seu cumio acada os 422 m de altitude.

1. Aplícase ao trigo temperán.

2. Aplícase a unha variedade de mazás.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Vilarmaior baixo a advocación de san Pedro.

MUNICIPIOS

Municipio do Principado de Asturias, na comarca do Alto Navia, á beira do río Navia (1.271 h [2001]). Localízase á beira do camiño asturiano de peregrinación a Santiago. En 1945 comezaron as obras de construción do encoro de Salime, que, inaugurado en 1954, asulagou a vila homónima, capital do concello desde 1836 ata daquela.

1. Coroa tecida con flores e ramas.

2. Motivo decorativo formado por follas, flores e froitos unidos por cintas de maneira que forman un todo continuo que colga por un dos seus extremos.

MUNICIPIOS

Municipio da Comunidad Autónoma de Cantabria, situado á beira do encoro do Ebro e no límite coa Comunidade Autónoma de Castela-León (1.877 h [2001]). A capital municipal é Espinilla. Destacan os bosques de faias e carballos e os pastos, que favorecen a gandería. O cultivo de cereais e patacas centra a actividade agrícola. Do seu patrimonio cultural destacan a igrexa de Santa María la Mayor de Villacantid, declarada Ben de Interese Cultural (BIC) en 1982, o castelo e a torre medieval de Proaño, declarada BIC en 1984.

PERSOEIRO

Escultora. Doutora en Belas Artes e catedrática de Escultura na Univesidade de Vigo desde 1998, fundou e dirixiu a revista Aira e foi membro da cátedra Caixanova de Estudios Feministas da Universidade de Vigo. Realizou diversas exposicións en Pontevedra, Madrid, Salamanca e outras cidades e participou noutras colectivas. Ten obra no CGAC de Santiago de Compostela e no Museo de Arte Moderno Salvador Allende de Managua.

1. Tecido fino de liño que se emprega especialmente para facer sabas ou roupa interior.

2. Augardente obtida por destilación directa de viños puros e sans cunha graduación de 65°.

REXIÓNS

Rexión occidental dos Países Baixos, dividida en dúas provincias: Holanda Meridional e Holanda Setentrional. Situada á beira do mar do Norte, e cun territorio maioritariamente baixo o nivel do mar, está resgardada por sistemas de cordóns dunares litorais reforzados por diques (polders). É unha das rexións máis intensamente industrializadas e máis densamente poboadas de Europa, con case que 800 h/km2. Antigo territorio dos batavos, que habitaron no territorio comprendido entre o Rin, o Wahal e o Mosa. Incorporouse aos dominios de Carlomagno e durante a Alta Idade Media estaba formado por un conxunto de condados, ducados e dioceses do Sacro Imperio. Considérase que o fundador da dinastía holandesa foi o conde frisio Dirk I, que recibiu os bens da abadía de Egmont en 922. Posteriormente Dirk III, conde de Holanda, fundou a cidade de Dordrecht cara a 1015 e, despois de derrotar ao duque de Lorena, impuxo a recadación de impostos en Mosa e en Waal (1018). Os condes de Holanda...