"Apo" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 488.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Apelido de orixe toponímica formado sobre a base léxica ponte e mais a contracción da, indicadora de lugar de procedencia, residencia ou nacemento do individuo a quen se lle aplicou na súa orixe. Documéntase no s XIII: “Clemenço da Ponte” (doc ano 1281 en Miguel Romaní, A Colección diplomática do Mosteiro Cisterciense de Santa María de Oseira (1025-1399), vol II, 1990-1993, p 1099). Tamén se grafa Da Ponte.
-
PERSOEIRO
Escritor grego. Continuador do espírito de Bizancio, as súas obras mesturan notas autobiográficas con exemplos históricos e míticos. Da súa produción destacan Kathréptēs gynaikōn (O espello das donas) e Kēpos Kharitōn (O xardín das Gracias).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Liñaxe que trae como armas, en campo de goles, seis vieiras de ouro, postas unha, dúas e tres.
-
-
Relativo ou pertencente aos decápodos.
-
-
Crustáceo da orde dos decápodos.
-
Orde de crustáceos que se caracteriza por presentar cinco pares de patas torácicas das que o primeiro par, e tamén ás veces o segundo, pode presentar no extremo unha pinza. Tamén se distinguen por ter os tres primeiros pares de apéndices do tórax asociados ao aparato bucal. A este grupo pertencen a maioría dos crustáceos, con máis de 10.000 especies, e tamén os de maior tamaño, xa que aínda que algunhas especies de cangrexo chícharo non superan os 2 mm, hai outras -como o cangrexo araña- que supera os 4 m de envergadura. A maior parte dos decápodos son mariños pero existen unhas poucas especies que se adaptaron a vivir en augas salobres de marismas, na auga doce de ríos e lagos, e mesmo algunhas en terra. A división do corpo dos artrópodos en tres partes (cabeza, tórax e abdome) preséntase simplificada a un cefalotórax, produto da fusión nun único escudo da cabeza (que consta de 6 segmentos) co tórax (de 8 segmentos) e un abdome (de 6 segmentos articulados). A casca quitinosa ou calcaria...
-
-
-
Molusco da orde dos decápodos.
-
Denominación que reciben os moluscos cefalópodos que presentan oito brazos e dous tentáculos.
-
-
-
CONFEDERACIONS
Confederación de dez cidades do N de Palestina situadas ao L do Xordán. Creouse trala campaña de Pompeio en Oriente (64 a C - 63 a C) co obxectivo de preservar a cultura helenística e protexerse contra os hebreos e as tribos árabes beduínas e perdurou ata o século II d C. Estaba constituída polas cidades de Damasco, Filadelfia, Rafana, Escitópolis, Gadara, Hippos, Dion, Pella, Gerasa e Canata. O gobernador romano de Siria exercía o control sobre os seus negocios, e as cidades pertencentes á liga tiñan a obriga de prestar servicios militares e pagarlles impostos aos romanos.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Liga de dez cidades constituída en Alsacia no s XIV e formada por Mülhausen, Colmar, Münster, Turckheim, Kaysersberg, Schletsstadt, Oberehnheim, Rosheim, Hagenau e Weissemburg. No s XVI Landau substituíu a Weissemburg. Dividiuse logo da Reforma en tres cidades protestantes, cinco católicas e dúas mixtas, aínda que se mantivo fiel aos Habsburgo. Malia que polo Tratado de Münster pasaron ás mans dos franceses (1648), non se incorporaron dun xeito efectivo á soberanía francesa ata 1679. Durante a Revolución Francesa (1789) integráronse definitivamente en Francia.
-
PERSOEIRO
Orientalista francés. Escribiu os ensaios La Mésopotamie, les civilisations babylonienne et assyrienne (Mesopotamia, as civilizacións babilonia e asiria, 1923) e Manuel de langue hittite (Manual de lingua hitita, 1929-1933).
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Quitar a alguén aquilo que posuía ou do que se apoderara.
-
Desposuír a alguén do poder ou poderes que posúe sobre algo.
-
-
-
Facer baixar as galiñas do poleiro.
-
Baixar a alguén dun lugar alto.
-
Baixarse as galiñas do poleiro.
-
Descender dun lugar elevado.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Sacar o xugo ao gando.
-
VER O DETALLE DO TERMO
desapoñer.
-
VER O DETALLE DO TERMO
de desapoñer ou desapor.
-
-
Quitar o capote.
-
Descubrirse o ceo de nubes.
-
Quitar alguén o capote que leva posto.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Técnica audiovisual que consiste na proxección dunha serie de diapositivas en sincronización co son. Os instrumentos que se usan normalmente son: os proxectores de diapositivas, como medio para presentar as imaxes, e o magnetófono, que serve como soporte do son. A presentación do guión da historia compleméntase coas secuencias ou imaxes que van aparecendo simultaneamente. A clave dun diaporama de calidade radica na integración das diferentes linguaxes que emprega, de tal xeito que non se estorben entre si, nin sexan redundantes.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Xénero de fungos, da subdivisión ascomicotina, que constitúen importantes fitopatóxenos para especies de interese agrícola que se manifestan en cancros vexetais.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Fotografía positiva realizada sobre un soporte transparente que se pode proxectar coa axuda de aparellos axeitados. Poden ser en cor ou en branco e negro.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Constitución eclesiástica, de orde práctica ou disciplinaria, escrita durante a primeira metade do s III para uso da comunidade cristiá xurdida do xudaísmo. O autor, quizais un bispo da Siria setentrional, utilizou a Didakhé e outros escritos cristiáns. O orixinal grego perdeuse, pero consérvanse traducións siríacas e unha versión latina incompleta de finais do s IV. O núcleo teórico do libro constitúeo a discusión sobre o valor da lei xudaica.
-
PERSOEIRO
Arqueólogo francés. Profesor na Bibliothèque Royale, especializouse en iconografía cristiá. Entre as súas obras destacan Bulletin archeológique du comité des arts et monuments (Boletín arqueolóxico do comité das artes e monumentos, 1840-1847), Histoire de Dieu, iconographie des personnel divines (Historia de Deus, iconografía de personaxes divinas, 1843) e Manuel d’iconographie chrétienne, grecque et latine (Manual de iconografía cristiá, grega e latina, 1845). Fundou os Annales archèologiques (Anais arqueolóxicos, 1844-1887).
VER O DETALLE DO TERMO -
FILOSOFOS
Filósofo grego. Discípulo de Anaxímenes, nas súas ideas físicas achegouse a Arquelao, pero destacou pola súa preocupación polas causas das pequenas cousas. Consideraba o aire como elemento primordial e constitutivo de todos os seres tanto animados como inanimados, e outorgoulles unha calidade divina. Levou a doutrina xónica a Atenas e mantivo contactos con Sócrates. Considerado como un dos ateos tradicionais en Atenas, sufriu persecución. Consérvanse algúns fragmentos da súa obra De Natura (A Natureza).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Arquitecto e urbanista grego. Licenciouse como arquitecto e enxeñeiro na Universidade Técnica de Atenas (1935) e doutorouse na Universidade de Charlottenburg, Berlín (1937). Regresou a Grecia e traballou nos planos de reconstrución e desenvolvemento urbanístico do Town Planning. En 1951 fundou a Doxiadis Associated, sociedade dedicada á planificación urbanística de cidades en todo o mundo, entre outras Islamabad e Bagdad. Foi ministro de Desenvolvemento en Bulgaria (1945-1948) e construíu 3.000 novas poboacións de 200.000 habitantes. A súa actividade teórica estaba encaminada ao estudo das instalacións humanas, con métodos científicos que denominou Ekistica. A súa sociedade traballou en España co nome de Dioxiadis Ibérica. Realizáronse programas urbanísticos, entre outros lugares, en Pontevedra, A Guarda e Tui.
VER O DETALLE DO TERMO