"Bia" (Contén)

1. Relativo ou pertencente aos microbios.

2. Que está causado por microbios.

PERSOEIRO

Príncipe de Serbia (1839-1842 e 1860-1868), fillo pequeno de Miloš I de Serbia. Sucedeu a seu irmán Milan II. Foi asasinado polos sicarios dos Karadjordjević. Sucedeuno o seu neto Milan IV, que se converteu no primeiro rei de Serbia co nome de Milan I de Serbia.

PERSOEIRO

Príncipe (Milan IV, 1868-1882) e rei (1882-1889) de Serbia. Pertencía á dinastía dos Obrenović e accedeu ao poder á morte do príncipe Miguel III de Serbia. Despois das guerras con Turquía (1876 e 1877) acadou a independencia no Congreso de Berlín (1878). A súa política autoritaria e impopular provocou a súa abdicación no seu fillo Alexandre I de Serbia en 1889.

PERSOEIRO

Príncipe de Serbia (1815-1839 e 1858-1860). Participou na rebelión contra os turcos (1804-1813) pero despois aliouse con eles e recoñecérono príncipe herdeiro en 1830. Polo seu goberno tiránico tivo que abdicar e retirado en Valaquia, foi novamente proclamado pola Skup~stina (Parlamento) co título de pai da patria.

GALICIA

Cantautor. Director da produtora Articket. Comezou cantando na Escolanía da Catedral de   Santiago, para estudar logo solfexo e guitarra. Foi un artista predisposto a abordar unha arte urbana, cun folk de estilo progresivo con influencias psicodélicas. Formou parte de Voces Ceibes pouco antes de se desfacer como colectivo. Membro da   Sociedad General de Autores, do xurado dos Premios da Crítica e dos Premios Reconquista, desde a década de 1990 dedícase á produción musical. Da súa discografía en solitario cómpre salientar Estamos chegando ao mar (1976), Alcabre (1978) e Aluminio (1979).

ENTRADA LARGA

Estado do SO de África, que limita co Océano Atlántico ao O, con Angola e Zambia ao N, con Bostwana ao L e coa República Sudafricana ao L e ao S (825.118 km2; 1.788.000 h [estim 2001]). A súa capital é Windhoek.
Xeografía física
Atravesado polo trópico e situado na fachada occidental africana, o país está case totalmente comprendido dentro das rexións áridas (zona árida). Paralelo á costa atópase un longo barranco que cae verticalmente desde as terras altas do interior á chaira litoral do deserto de Namib. Pódense distinguir tres zonas en dirección N-S: o Namib, unha zona desértica extremadamente árida que se estende ao longo da costa, ao pé do barranco que o limita coas terras interiores; o altiplano central, entre 1.000 e 2.000 m de altitude, que ten grandes chairas onduladas e algunhas rexións montañosas; e a depresión de Kalahari. O aproveitamento das reducidas precipitacións é escaso a causa da grande evaporación, da irregularidade...

1. Relativo ou pertencente a Namibia ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Namibia.

REXIÓNS

Rexión de África nororiental que se estende desde a primeira catarata do Nilo ata a cuarta. Dentro dela distínguense a Baixa Nubia (Exipto), somerxida en parte polo lago Nasser, desde a primeira catarata á segunda, e a Alta Nubia (norte de Sudán), desde a segunda catarata ata a cuarta. Na antigüidade faraónica, a primeira recibía o nome de Uauat e a segunda o de Kuš. Para o seu estudo as fontes documentais adoitan ser externas e durante dous milenios (3100?-1080 aC), só se dispoñen de textos exipcios. Ao comezo do s II a C, apareceron os textos en meroítico, máis inaccesibles, xa que aínda non foron descifrados. A historia nubia comeza case ao mesmo tempo que a exipcia, posto que xa desde a dinastía I os faraóns interviñeron na Baixa Nubia ou Uauat. As razóns que moveron aos faraóns a intervir no sur foron comerciais, para adquirir produtos exóticos, como plumas de aves e marfil; militares e mineiras, para conseguir a diorita das canteiras de Toška e o ouro do Uauat e de Kuš. Durante o...

1. Relativo ou pertencente a Nubia, aos seus habitantes ou ás lingua nubias.

2. Natural ou habitante de Nubia.

3. Subgrupo de linguas sudánicas orientais do phylum nilo-sahariano que se falan en Exipto e en Sudán. Á beira do Nilo (nubio do Nilo) fálase o kenuzi-dongola e o mahas; nos outeiros de Nuba (nubio dos outeiros) fálase o midobi e o birked (extinta). Historicamente pódense sinalar tres etapas no desenvolvemento das linguas nubias: o vello nubio, o nubio medio (do s VIII ao principio do s XIV) e o nubio moderno, que se escribe empregando unha forma modificada do alfabeto copto.