"EGU" (Contén)

1. Continuar o que se empezara a facer ou a dicir.

2. Seguir ou continuar como se estaba.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Jaén, Andalucía, situado na confluencia do Guadalimar e o Trujala (2.607 h [2001]). A súa economía baséase na agricultura, a gandaría e as industrias derivadas.

MONTES

Monte situado na parroquia de Piñeira de Arcos (Sandiás). O seu cumio acada os 758 m de altitude.

1. Volver asegurar.

2. Facer unha reaseguro.

MONTES

Monte pertencente á serra da Cova da Serpe, situado na parroquia de Grixalba (Sobrado). O seu cumio acada os 734 m de altitude.

1. Bola de pan feita con trigo, ovos, caramelo, azucre e outros ingredientes, que se elaboraba para o xantar da voda. Posteriormente, adornábase con fitas de cores, froitas confeitadas, tiras de papel e outro tipo de adobíos.

2. 1. Baile tradicional galego que se acompaña con música de muiñeira. É un baile de voda en que a noiva ou a madriña coloca sobre a cabeza unha bola de pan adornada (regueifa), que despois do baile se reparte entre os convidados. Caracterízase pola forma lenta de bailar da muller, á que non lle pode caer a bola de pan da cabeza. O home, mentres, executa os puntos máis vistosos que coñece e compite con outros bailadores para conseguir a regueifa e repartila.

   2. Modalidade de canto tradicional galego composto pola sucesión de coplas de desafío ou de loanza. Toma o nome, igual ca o baile, da bola de pan que se repartía na celebración da voda. Despois do xantar nupcial tiña lugar o baile e logo algúns convidados lanzaban coplas improvisadas en que se referían ás virtudes dos noivos ou dos padriños, e tamén introducían críticas contra algún dos amigos ou familiares. Esta iniciativa era contestada por outro cantante que respondía con outra copla e así se establecía a regueifa, de forma alternativa, entre dous bandos. Ao final gañaba aquel que era máis enxeñoso e que conseguía responder a todas as coplas sen quedar en branco. As coplas de regueifa adoitan estar compostas por estrofas de catro versos octosílabos con rima consonante nos pares. A melodía é variable, pero existen unha serie de esquemas melódicos comúns en toda Galicia. Esta modalidade de canto conservouse sobre todo na zona litoral, especialmente en Bergantiños. Na zona interior de Galicia...

3. Discusión ou enfrontamento entre dúas ou máis persoas.

PUBLICACIÓNS

Publicación editada en Carballo a partir de xuño de 1983. Cesou en maio de 1992 (nº8). Subtitulada “Revista cultural de Bergantiños”, foi promovida pola agrupación cultural Lumieira. Aínda que tivo unha periodicidade moi irregular, a partir de 1988 saíu en maio, como contribución aos actos das Letras Galegas. De distribución gratuíta, pretendeu ser foro de debate sobre numerosos temas, como a historia, a toponimia, a ecoloxía, o feminismo e a saúde, ademais de incluír crítica e colaboracións literarias.

Goiriz, Vilalba 07/07/1958. Filólogo.
Licenciado en Filoloxía Románica pola USC (1982), en 1983 entregou a memoria de licenciatura titulada O exordio estacional na lírica galorrománica medieval. Foi lector de castelán e galego na Universidade de Colonia (1985-1987). Regresou en 1987 á Universidade de Santiago de Compostela como axudante e en 1989 obtivo o título de Doutor en Filoloxía Románica coa tese titulada A fala do Norte da Terra Chá: estudio descritivo, dirixida por Antón Santamarina. En 1994 obtivo a praza de profesor titular e en 2008 a de catedrático de Filoloxías Galega e Portuguesa na Universidade de Santiago de Compostela, onde continúa exercendo. Foi director do Departamento de Filoloxía Galega de 2005 a 2009. 
É tamén investigador do Instituto da Lingua Galega (ILG) desde 1981 do...