"qu" (Contén)

PARROQUIA

Parroquia do concello de Chantada baixo a advocación de santa María.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Salvaterra de Miño baixo a advocación de santa Mariña.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Chantada. Pertenceu a un mosteiro de monxas beneditinas do que só se ten noticias da súa anexión a San Paio de Antealtares (s XV). De estilo románico, segundo diversas inscricións foi remodelada en 1121. Ten planta rectangular con ábsida semicircular, con tramo recto e bóveda de canón e arco faixón. A nave cóbrese con madeira. No interior destacan as pinturas murais da cabeceira (s XVI) con imaxes da Anunciación, a Resurrección e o Xuízo Final. Foi declarada BIC en 1950.

1. Relativo ou pertencente á pesca.

2. Barco de pesca.

PERSOEIRO

Escultor andaluz. De influencia italiana, traballou na catedral de Granada e fixo parte do retablo de Ogíjares. En Sevilla interveu na antesala capitular da catedral, e fixo Julio César e Hércules (1574) da Alameda, así como o deseño da fonte de Mercurio (1576), nos xardíns do Alcázar.

GALICIA

Artista plástico. Licenciado en Belas Artes, na especialidade de gravado, caracterizase polo seu costumismo onírico e infantil, inscrito nunha escenografía festiva que aglutinou seres humanos, artefactos voadores, animais domésticos ou especies vexetais. Inspirouse en estilos tan variados como o graffiti, o cómic, o deseño gráfico e a figuración libre da década de 1980. Destaca La fortaleza (1996), Bodegón e iglesia (1997) e La catedral de Santiago (2000).

1. Relativo ou pertencente á petequia.

2. Que ten petequias.

1. Relativo ou pertencente ao petrarquismo.

2. Seguidor do petrarquismo.

1. Conxunto de técnicas empregadas no tratamento do petróleo que comprenden tanto as operacións de refinamento como as da petroquímica.

2. Conxunto de técnicas que teñen por obxecto a obtención de produtos químicos por síntese de produtos derivados do petróleo. Pódense clasificar en dous grandes grupos: procesos de obtención de produtos básicos de síntese e procesos de fabricación de derivados dos produtos básicos anteriores. No primeiro grupo distínguense a obtención do hidróxeno e do gas de síntese, a fabricación de olefinas, de acetileno, de aromáticos e de hidrocarburos de catro carbonos. Para a obtención do hidróxeno e do gas de síntese pártese do gas natural en EE UU e da nafta en Europa e Xapón. Os procesos empregados son os de reforming con vapor de auga e o de oxidación parcial. Para a obtención das olefinas pártese do etano ou do propano (ou ben dunha mestura de ambos os dous) en EE UU, e das naftas en Europa e Xapón. O proceso de obtención é o cracking térmico con vapor de auga nun forno tubular de paso único, a 800°C e en fase gasosa. A reacción é fortemente endotérmica e dilúese a carga en vapor...

PERSOEIRO

Actor cinematográfico. Coñecido como Michel Picoli, debutou en 1955 con French Cancan de Jean Renoir; pero foi a partir de Dillinger é morto (1968) cando destacou no cine europeo. Traballou con importantes directores como L. Buñuel (La voie lacteé, 1969), C. Sautet (Mado, 1976) ou J. L. Godard (Passion, 1982). En 1980 foi premiado en Cannes por Salto nel vuoto de M. Bellochino.

PERSOEIRO

Xurista e montañeiro, marqués de Villaviciosa de Asturias. Primeiro medallista olímpico español, obtivo a medalla de prata en tiro na II Olimpíada (París 1900). Impulsor do Parque Nacional de Covadonga, foi o primeiro en escalar o Naranjo de Bulnes, con Gregorio Pérez (1904). Escribiu El Naranjo de Bulnes. Peña Santa (1919) e Política al alcance de todos (1919).

PERSOEIRO

Nobre e político, oitavo conde de Benavente. Herdou o título do seu irmán Luis de Herrera y Enríquez, ambos os dous fillos de Antonio Pimentel y de Velasco-Herrera. En 1580, ao morrer Enrique I de Portugal, penetrou en territorio portugués con 16.000 homes para asegurar o triunfo de Filipe II, e apoderouse de Bragança. Foi lugartenente de València (1598-1602) e vicerrei de Nápoles (1603-1610).