"To" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 13838.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Carro grande provisto de toldo e tirado por unha ou máis cabalerías.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Documento que incorpora, xunto aos dereitos civís e políticos clásicos e aos dereitos de cidadanía europea, un conxunto de leis sociais e económicas que forman parte indivisible da dignidade da persoa nas sociedades democráticas. Ocupa un baleiro existente na Comunidade Europea, carente ata ese momento dunha declaración de dereitos propia e aplicable ás institucións e órganos comunitarios e aos estados membros. Esta Carta que proporciona un contido real á condición de cidadán, foi redactada por unha convención constituída por representantes de tres institucións: 16 deputados europeos, 30 parlamentarios das cámaras dos estados membros, 15 representantes dos xefes de estado e de goberno dos estados membros e un comisario, baixo a presidencia do ex-mandatario alemán Roman Herzog. O método empregado na súa elaboración foi o debate público e a busca de consenso, coa participación das ONG e dos sindicatos. Composta por 54 artigos, consagra o principio de indivisibilidade dos dereitos e presenta...
-
-
Diñeiro cuñado en metal ou en papel cun valor determinado polos responsables bancarios que se emprega para os intercambios comerciais. OBS: Emprégase normalmente en plural.
-
Moeda feita primeiro de billón e despois de cobre, cuñada en Castela desde o s XV ata o XIX, cun valor de catro marabedís.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Forma prefixada de orixe grega que se emprega na composición de palabras co significado de ‘mapa xeográfico ou carta’.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Confeccionar e trazar mapas ou cartas xeográficas.
-
ENTRADA LARGA
Arte e ciencia que ten por obxecto a concepción, redacción e realización de mapas, ademais da súa utilización. Comprende o conxunto de estudios e operacións científicas, artísticas e técnicas que, a partir da observación directa ou da explotación dunha documentación, interveñen na confección de mapas, planos e outras formas de expresión cartográfica, como os diagramas, os cartogramas, os cartodiagramas ou as representacións tridimensionais, como os mapas en relevo, etc. O obxectivo final da cartografía debe ser o mapa como unha representación xeométrica plana, simplificada e convencional, de toda ou parte da superficie terrestre, cunha relación de similitude proporcionada, é dicir, a escala.
VER O DETALLE DO TERMO
O proceso cartográfico
O proceso de elaboración do material cartográfico consta basicamente de tres etapas: obtención de datos, debuxo do mapa e reprodución. O desenvolvemento paralelo dos procedementos empregados nas tres etapas de produción cartográfica conduciu á cartografía... -
VER O DETALLE DO TERMO
Relativo ou pertencente á cartografía.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Persoa que se dedica a confeccionar mapas ou cartas xeográficas.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Mapa de formas esquemáticas e estilizadas no que se dá preferencia á información estatística, presentada a miúdo en forma de diagramas e formas xeométricas simples, coa superficie proporcional ao que se quere representar.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Cartón delgado, liso e duro que se emprega para a realización de traballos manuais e para a elaboración de tarxetas, diplomas, etc.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Práctica baseada na interpretación do azar por medio das cartas de xogo e que consiste no prognóstico, emitido polo adiviño, dos feitos futuros concernentes a unha persoa. Empréganse as cartas ordinarias ou as simbólicas, chamadas do tarot. No primeiro caso, o adiviño identifica o consultor cunha figura do xogo tendo en conta a súa idade, o sexo e outras características persoais, e extrae, por un procedemento variable, as cartas que dan soporte á predición.
-
-
Relativo ou pertencente á cartomancia.
-
Que ou quen practica a cartomancia.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Parte da cartografía que se ocupa da medición das distancias sobre os mapas coa axuda dunha escala.
-
-
Material ríxido, máis groso có papel ordinario, que se obtén da pasta de papel ou do prensado de follas de papel húmidas, sobrepostas unhas sobre outras. Sométese a tratamentos diversos segundo o uso ao que vaia destinado; así, existe o cartón embreado (impermeable), o cartón de amianto (illante térmico e eléctrico), etc.
-
Recipiente feito de cartón que serve para conter distintos produtos.
-
-
Obxecto plano de forma rectangular feito en cartolina ou en plástico onde figuran os datos da persoa á que pertence.
-
cartón de crédito
Tarxeta provista dunha banda magnética que serve para efectuar operacións financeiras sen necesidade de posuír cartos en efectivo, que emite unha entidade financeira a nome dunha persoa.
-
cartón de visita
Cartón pequeno onde figura o nome, o enderezo, o teléfono, a profesión, ou outros datos e que se usa como sinal de visita ou para indicar a residencia.
-
-
-
Anaco de papel ou cartolina que os árbitros ou xuíces de diversas disciplinas deportivas, especialmente en deportes de oposición por equipos, empregan para comunicar determinadas sancións disciplinarias.
-
cartón amarelo
Indicativo da amoestación disciplinaria contra un xogador ou técnico por incorrer nalgún tipo de conduta antirregulamentaria ou antideportiva. Emprégase en determinadas disciplinas deportivas como o fútbol, o balonmán, etc.
-
cartón azul
Tarxeta que indica no fútbol sala unha sanción de dous minutos coa que se sanciona a un xogador que cometeu algunha infracción.
-
...
-
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Manufactura de obxectos ou obras de cartón.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Encadernación que se fai con tapas de cartón.
-
-
Lugar situado dentro dunha biblioteca onde se gardan ou coleccionan mapas.
-
Moble especialmente habilitado para gardar mapas.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Persoa encargada dunha cartoteca.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Construción situada en Ames que pertenceu á familia paterna de Rosalía de Castro, onde residiu ata os 12 anos. No curso dunha excursión cultural dun grupo de universitarios de Santiago de Compostela, celebrada o 12 de outubro de 1923, naceu a idea de fundar o Seminario de Estudos Galegos.
-
GALICIA
Avogado e escritor. Estudiou ciencias exactas e dereito en Santiago de Compostela e Madrid. En 1935 ingresou por oposición na Maxistratura, na categoría de fiscal. Tras pasar polas audiencias de Oviedo e Pontevedra, trasladouse a Barcelona, cidade onde desempeñou o cargo de avogado fiscal e na que residiu ata a súa morte. Foi presidente da Federación de Sociedades Rexionais e Provinciais e do Centro Galego de Barcelona dende a década dos cincuenta ata os setenta, cargo que lle permitiría levar a cabo un gran labor difusor da cultura galega en Catalunya. Foi director da revista Alborada e colaborou con asiduidade en diversas publicacións. Ademais da edición de varios libros de temática xurídica, iniciou a súa actividade literaria co sainete en verso Amor e eleuciós (1930), ao que seguiron os seus poemarios Orballo ispido (1954), O ronsel do meu silenzo (1955), Canta de lonxe o corazón do tempo (1969) e a antoloxía poética Vendima (1982)....
VER O DETALLE DO TERMO