"eo" (Contén)

PARROQUIA

Parroquia baixo a advocación de santa María que dá nome ao concello de Ribadeo, onde se localiza a capital municipal.

GALICIA

Concello pertencencente á comarca da Mariña Oriental, situado no NL da provincia de Lugo e da Comunidade Autónoma de Galicia. A súa posición xeográfica é 43° 32’ 17’’ de latitude N e 7° 02’ 21’’ de lonxitude O. Limita ao N co Mar Cantábrico, ao S con Trabada (comarca da Mariña Oriental), ao L coa ría de Ribadeo e Asturias, e ao O con Barreiros (comarca da Mariña Oriental). Abrangue unha superficie de 108,9 km2, en que acolle unha poboación de 9.764 h (2007) distribuída entre as parroquias de Arante, Cedofeita, Couxela, Covelas, A Devesa, Ove, Piñeira, Ribadeo, Rinlo, Santalla de Vilausende, Vilaframil e Vilaselán. A súa capital é a vila de Ribadeo, localizada a 90 km da capital provincial. Está adscrito á diocese de Lugo e ao partido xudicial de Mondoñedo.
Xeografía física
O relevo de Ribadeo pódese dividir en tres unidades, a Rasa Cantábrica, os relevos residuais e as marxes da ría de Ribadeo. A Rasa Cantábrica, que ocupa a franxa setentrional, é unha...

SEMANARIOS

Semanario publicado en Ribadeo a partir de abril de 1934. Cesou a finais de 1935. Fundado e dirixido por Etelvino Méndez, incluíu información local, deportiva e colaboracións literarias de Dionisio Gamallo Fierros.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Ribadeo. Realizada en cachotaría e cantaría granítica, é unha reconstrución do antigo convento franciscano do s XIII. Consta de nave central cuberta de bóveda de nervios, capela maior, dúas capelas absidiais e outras laterais. No seu interior destacan os arcos románicos polos que se accede á antiga sala capitular desde o claustro. Na fachada principal salienta a porta gótica do s XIV con columnas e capiteis con decoración vexetal e unha gran fiestra tamén decorada. No centro da fachada sitúase unha torre-campanario gótica, e no lado esquerdo unha portada gótica semellante á principal.

PERSOEIRO

Historiador inglés da literatura. Logo de formarse no King’s College de Londres, en 1953 realizou unha tese de doutoramento sobre Bécquer. Profesor en diversas universidades británicas, especializouse en B. Pérez Galdós e publicou, entre outras obras, Niebla y soledad: aspectos de Unamuno y Machado (1971), History and Fition in Galdós’s Narratives (1993) e Conflits and conciliations: the evolution of Galdós’s Fortuna y Jacinta (1997).

SEMANARIOS

Semanario publicado en Ribadeo a partir do 3 de xaneiro de 1881 que cesou o 30 de xaneiro de 1971. Subtitulouse “Periódico semanal de intereses generales, noticias y anuncios” e “Periódico de información galaico-asturiana. Decano de la prensa provincial”, a partir de 1894. Sucesor de El Eo, o seu fundador, propietario e director durante a primeira época foi Xosé Mª Páez Cancio. Tras o seu falecemento, en 1916, dirixiuno Antonio Pérez, quen foi substituído por Xosé Mª Puebla a partir de 1921. Incluíu noticias locais, traballos históricos sobre o contorno e colaboracións de destacados personaxes da vila, ademais de artigos dos seus correspondentes en Bos Aires e La Habana. En 1894 comezou unha segunda época e, a partir da Guerra Civil, tivo que adaptarse ás novas circunstancias políticas, polo que eliminou as colaboracións en galego.

1. Nucleótido que está formado por unha base nitroxenada, unha molécula de ribosa e un ou varios grupos fosfatos.

2. Nome xenérico que reciben os ácidos inosínico e guanílico e os seus sales sódicos, que se utilizan como aditivos alimentarios en calidade de reforzantes do aroma e o sabor de certas conservas e sobre todo de moitos produtos cárnicos.

PERSOEIRO

Psicólogo francés. Considerado o iniciador da psicoloxía positivista e experimental francesa, centrouse no estudo da psicoloxía patolóxica. Das súas obras destacan Les maladies de la mémoire (1881), Les maladies de la volonté (1883), Les maladies de la personnalité (1885) e Essais sur la passion (1907).

PERSOEIRO

Rei de Inglaterra (1189-1199) e duque de Aquitania (1168-1199), fillo e sucesor de Enrique II de Inglaterra e de Leonor de Aquitania. Tan pronto ocupou o trono, preparou (1189-1190) a terceira cruzada a Terra Santa, da que foi o heroe: conquistou Chipre, contribuíu á conquista de San Xoán de Acre (13.7.1191) e derrotou a Saladino I. De volta a Inglaterra, naufragou nas costas de Dalmacia e foi apresado polo duque Leopoldo de Austria, que o entregou ao Emperador Enrique VI, quen o obrigou a pagar un elevado rescate. En 1194 volveu a Inglaterra. Derrotou a Filipe II de Francia (1198), que invadira Normandie, e en loita contra os rebeldes do condado de Limoges foi ferido en Châlus. Casado con Berenguela de Navarra, morreu sen sucesión e herdou a súa coroa o seu irmán Xoán Sen Terra (Xoán I de Inglaterra).

PERSOEIRO

Químico estadounidense. Traballou en electroquímica e termodinámica química, e ideou un tipo de calorímetro adiabático. En 1914 recibiu o Premio Nobel de Química por determinar numerosos pesos atómicos de elementos e confirmar a existencia de diferentes isótopos.

PERSOEIRO

Misioneiro e sinólogo italiano. Xesuíta (1571), enviárono a Goa e en 1582 a Macao. Estudou o chinés e chegou ata Pequín (1601). Con hábito de bonzo introduciu en China a cultura científica occidental, libros de filosofía e teoloxía e inaugurou unha forma de cristianismo adaptado á cultura chinesa.

1. Relativo ou pertencente ás riciáceas.

2. Planta da familia das riciáceas.

3. Familia de hepáticas talosas, da orde das marchantiais, que se caracterizan pola presenza de moitas cámaras aeríferas, a ausencia de elaterios e por ter os anteridios, os arquegonios e os esporogonios afundidos no talo. Danse nas terras húmidas e na auga, e son máis abundantes no hemisferio austral.

1. Relativo ou pertencente ás rickettsiáceas.

2. Bacteria da familia das rickettsiáceas.

3. Familia, da orde das rickettsiais, que comprende bacterias parasitas intracelulares dos artrópodos e os vertebrados.

PERSOEIRO

Arquitecto alemán. Reconstruíu o antigo castelo de Aschaffenburgo, complexa construción renacentista que envolve un patio central e introduciu certas solucións de orixe francesa que anuncian o barroco.