"Bo" (Contén)

1. Cada unha das pezas de madeira ou de ferro, curvadas, que van firmes no xogo principal e que forman o casco da embarcación pola parte de popa.

2. Cada rama das pezas que, á maneira das de popa, forman a carcasa e reforzan a proa.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Baltar baixo a advocación de Santiago.

1. Elegancia nos movementos corporais.

2. Ímpeto e desenvoltura con que se fai algo.

3. Sentimento de superioridade con respecto aos demais.

PERSOEIRO

Ilustrado. Aos catro meses do seu nacemento, a súa familia trasladouse a Pontevedra e alí residiu ata os quince anos. Dos seus primeiros estudios e formación non se sabe nada con certeza; pode ser que entre 1705 e 1709 seguise o ciclo de humanidades no colexio pontevedrés dos xesuítas, como formación previa para acceder aos estudios universitarios que estes ofrecían. En 1710 ingresou no mosteiro bieito de San Martín de Madrid, onde profesou o 24 de maio de 1711 e, en outubro dese mesmo ano, trasladouse ao mosteiro-universidade de Irache (Navarra) para realizar os estudios universitarios de Artes ou Filosofía. En 1714 regresou ao mosteiro de San Martín e entregouse por completo ao estudio, á escritura e á copia de moitos pregos da súa biblioteca. En outubro marchou ao mosteiro de San Vicente en Salamanca para iniciar os estudios de teoloxía na Universidad de Salamanca, no rexistro da cal xa consta como Martín Sarmiento. Á fin deste ano foi enviado ao mosteiro de Eslonza (León) como profesor...

GALICIA

Empresario e mecenas, emigrou a Cuba e fundou o seu própio banco. Xunto con Policarpo Sanz fundou a Sociedad de Beneficencia de los Naturales de Galicia. En 1884 regresa a Galicia e aséntase en Vigo, onde construe grandes edificios coma o teatro que leva o seu nome ou a Escola de Artes e Oficios, tamen deuse a coñecer polas súas innumerables obras de caridade.

GALICIA

Pintor, fillo de Xoán Antonio García de Bouzas. Formouse co seu pai, co que colaborou, entre outras obras, na igrexa dos xesuítas de Pontevedra e no retablo maior de San Paio de Antealtares. Instalouse en Lugo cara a 1735. Traballou na catedral nos retablos de Santiago e santo Uxío e no dourado da custodia da capela de Nosa Señora dos Ollos Grandes. Realizou, entre outras obras, o pintado do retablo de Santa María das Viñas en Betanzos (1738) e o dourado e pintado dos colaterais de San Pantaleón das Viñas (1746).

GALICIA

Pintor. Formouse en Madrid con Lucas Jordán. Dende 1707 estivo vinculado á catedral compostelá, da que foi nomeado mestre pintor en 1726. A súa primeira obra na catedral foi unha representación da Verónica para o retablo da Soidade realizada en 1707, época na que tamén puido realizar a Visión de Storta, no retablo de Santo Ignacio na igrexa da Compañía, obra os dous retablos de Domingos de Andrade. A comezos do s XVIII realizou unha serie dedicada á vida de san Francisco de Asís por encargo do bispo frei Damián Cornejo para o convento de San Francisco de Ourense, que mostra a influencia do seu mestre no emprego das luces douradas, das gamas cromáticas frías e da pincelada rápida. Cara a 1716 pintou o altar e o pedestal da capela catedralicia das Ánimas, con Francisco Sánchez, e en 1719 comezou a colaborar con Fernando de Casas na capela do Pilar, onde ademais de pintar os elementos e estruturas arquitectónicas realizou A aparición da Virxe a Santiago Apóstolo e aos...

PERSOEIRO

Pedagogo e poeta. Emigrou á Arxentina (1873) e instalouse na cidade de Córdoba, onde, co seu primo Eduardo Taboada, fundou o Colegio Español. En 1876 gañou a praza de profesor na escola municipal desta cidade e dirixiuna de 1881 a 1893, ano no que foi destituído como consecuencia da nova lei de educación que impedía que os mestres non nacidos en Arxentina ocupasen o cargo de director. En 1882, ademais de dirixir a escola diúrna, foi escollido como director da escola nocturna de obreiros ata o ano 1891. De volta a Galicia, comezou a dar clases na escola de nenos cegos e pobres da cidade da Coruña. Publicou os libros de poesías Nocturnos (1886) e El árbol de Noé (1905).

PERSOEIRO

Filántropo. Emigrou de neno a Cuba, onde foi un dos fundadores da Junta de Beneficiencia de los Naturales de Galicia. Fundou o Banco García-Barbón de La­ Habana, onde foi concelleiro e membro de diversas compañías comerciais. Regresou a Galicia en 1884 e instalouse en Verín, onde contribuíu á restauración da igrexa parroquial e do santuario de Nosa Señora dos Remedios, promoveu a compañía de automóbiles entre Verín e Ourense, da que foi accionista, e a Electro SA de Verín. Fundou o colexio de San Xosé e dotouno dos elementos pedagóxicos máis modernos. Trasladouse a Vigo, onde favoreceu a construción das escolas superior e elemental industrial e salesiana do Areal, a urbanización da cidade e doou os terreos onde se construíu a Escola de Artes e Oficios, posteriormente Universidade Popular de Vigo. Contribuíu á celebración dos Xogos Florais de Tui. Recibiu as cruces da Beneficiencia, Isabel la Católica e a Gran Cruz de Alfonso XII.

GALICIA

Escritor e político. Dirixente agrarista, participou na constitución da Federación Agraria de Negreira e colaborou na redacción de La Zarpa, diario dos agraristas galegos. Publicou Páginas de mi vida (1925), Nubes y sombras (1927) e Hojas del corazón (1928).

GALICIA

Escritor. Obtivo o título de procurador dos tribunais e posteriormente seguiu diversas actividades comerciais. Pertencente á Xeración das Festas Minervais, participou nos parladoiros do Café Español e ao longo da súa traxectoria colaborou en distintas revistas e xornais. Foi cofundador do grupo O Galo e en 1963 participou cun recital xunto a outros autores na celebración do primeiro Día das Letras Galegas. En 1980 foi elixido directivo da primeira Asociación de Escritores en Lingua Galega e presidente do Ateneo de Santiago de Compostela. Na política, estivo vinculado ao Consello da Mocidade e en 1963 participou na constitución do Partido Socialista Galego (PSG). Da súa produción destaca Ao pé de cada hora (1967), Tempo de Compostela (Premio da Crítica Española l978), 37 debuxos para un país (1985), Compostela (1989) Obra poética (1993), Conto de Reis (1991), Os misterios de Monsieur D’Allier (Premio da Crítica 1993) e Rafael...

GALICIA

Pintor e galerista. Coñecido como Boente, licenciouse en Belas Artes na Universitat de Barcelona. Realizou exposicións tanto en Galicia como en diversas cidades españolas. Recibiu, entre outros galardóns, o Primeiro Premio de Carteis Festas de San Froilán (1978), o Primeiro Premio de Pintura Provincial Certame Xuvenil de Artes Plásticas (1982) e o premio mellor autor lucense no concurso de fotografía Arquitectura na cidade (1987).

GALICIA

Arquitecto. Dirixe Boente Arquitectura y GestiónUrbanística S. L. Foi arquitecto municipal en diversos concellos e presidente da delegación en Lugo do Colegio Oficial de Arquitectos de León, Asturias y Galicia.

PERSOEIRO

Escritor e presbítero. Colaborou en publicacións como Las Mercedes de María e O Tío Marcos da Portela, onde empregou o pseudónimo de Roque Grilo Berzas. Escribiu xunto con Xosé Martínez de Pazos Baraja mística (1888).