"CIA" (Contén)

Demarcación administrativa de xustiza que abrangue os concellos de Baiona, Gondomar, Nigrán e Vigo.

Antiga demarcación territorial do estado español con capital na cidade homónima. Comprendía o litoral atlántico e o seu traspaís entre o curso do río Ulla, que marcaba o seu límite setentrional, e o río Miño, fronteira hispanolusa, que a delimitaba polo S; o límite oriental correspondíase cos cumios da Dorsal Occidental Galega nese interfluvio: a serra do Farelo, a serra do Faro, os montes do Testeiro, a serra do Suído e a serra do Faro de Avión. Incluía os partidos de Bemposta, Caldas de Reis, Cambados, A Cañiza, Lalín, A Lama, Pontevedra, Ponteareas, Redondela, Tui e Vigo. O primeiro precedente desta demarcación foi o proxecto bonapartista da prefectura de Vigo. A provincia de Vigo permaneceu vixente desde o 13 de xullo de 1821 a novembro de 1823. A reorganización provincial de 1833 recuperou esta demarcación, pero trasladou a súa capital a Pontevedra, cidade que deu nome á provincia. Nun decreto do 26 de maio de 1836 o goberno ordenou trasladar a Vigo a capitalidade, pero a reacción...

Demarcación administrativa de xustiza que abrangue os concellos de Catoira, Vilagarcía de Arousa e Vilanova de Arousa.

Título nobiliario que ten a súa orixe nos morgados fundados por García de Caamaño e os seus fillos: Rubiáns, Vista Alegre e Barrantes. Rodrigo de Mendoza Soutomaior e Caamaño, morgado de Vista Alegre e Barrantes, mercou a vila de Vilagarcía e Arealonga, coa súa xurisdición civil e militar. Un dos seus fillos, Mauro de Mendoza Soutomaior e Caamaño (1594-?), señor de Rubiáns, recibiu en 1644 as casas de Vista Alegre, Barrantes e Vilagarcía, e en 1654 recibiu de Filipe IV o marquesado de Vilagarcía, co vizcondado de Barrantes. A morte sen sucesión do IV marqués (1781) abriu un preito sucesorio que se resolveu en 1815 en favor de Joaquín de Armesto Teixeiro, quen recibiu os títulos de Vilagarcía e Barrantes, e de José Ramón Ozores, quen recibiu o señorío de Rubiáns coa grandeza de España. O título continuo nos herdeiros de Joaquín ; Armesto Teixeiro, que adoptou o nome de Joaquín de Mendoza Soutomaior Armesto y Teixeiro , por imposición vincular.

Porto da beira meridional da ría de Arousa, no litoral da parroquia de Vilagarcía, concello de Vilagarcía de Arousa. As instalacións portuarias esténdense ao longo de máis de 2 km e inclúen peiraos comerciais, de viaxeiros, pesqueiros e deportivos. Ocupan unha superficie de 431.086 m2. O volume de tráfico descargado en 2002 foi de 1.154.000 toneladas. O porto tivo a súa orixe no do Carril, que foi o primeiro en Galicia que contou con servizo de ferrocarril (1873). A súa expansión obrigouno a situarse na parroquia limítrofe de Vilagarcía, que ofrecía maior calado. Alí construíuse a partir de 1878 un peirao de 400 m. Declarado porto de interese xeral do estado en 1888, xestiónao a Autoridade Portuaria de Vilagarcía. En 1982 as instalacións de Vilaxoán e do Carril, que ata entón dependían da Xunta de Obras do Porto de Vilagarcía, foron transferidas á administración autonómica, mentres que as de Vilagarcía mantiveron o seu carácter estatal.

Demarcación administrativa de xustiza que abrangue os concellos de Begonte, Cospeito, Guitiriz, Muras, Vilalba e Xermade.

Antiga demarcación territorial de España que integraba territorios das comarcas do Bierzo, Laciana e Valdeorras, con capital en Villafranca del Bierzo. Dividiuse en catro partidos: O Barco de Valdeorras, Ponferrada, Toreno e Villafranca del Bierzo. Permaneceu vixente entre outubro de 1821, cando as Cortes aprobaron a nova planta provincial, e xullo de 1823, cando penetraron no Bierzo as tropas dos Cen Mil Fillos de San Luís para restaurar o Antigo Réxime. A reorganización provincial de 1833 non recuperou esta demarcación e desde entón o seu territorio quedou diluído entre as provincias de Ourense (partido do Barco de Valdeorras) e León (partidos de Ponferrada, Toreno e Villafranca del Bierzo).

Nome con que é coñecida unha níkē rodia de mármore realizada a finais do s III a C ou comezos do s II a C, para conmemorar a vitoria naval de Demetrio I de Macedona en Salamina (306 a C). Descubriuse en Samotracia en 1863 e outros fragmentos atopáronse en 1954. Destaca o vigor e o movemento do torso e das ás, amplificado pola curva da proa que lle fai de pedestal

Demarcación administrativa de xustiza que abrangue os concellos de Cervo, Foz, Ourol, O Vicedo, Viveiro e Xove.

Experiencia persoal que contribúe a formar a personalidade, interiorizándoa como algo único e intransferible.

Relativo ou pertencente á vivencia.