"Arra" (Contén)

1. Persoa de pequena estatura.

2. Cousa que non acadou o seu desenvovemento completo, particularmente algunhas froitas.

3. Rocada pequena de la, liño ou estopa.

1. Entrelazado que se realiza con tres fíos, feixes de febras ou calquera obxecto semellante, pasando alternativamente cada un deles por enriba e por debaixo dos outros dous, especialmente o que se realiza para adornar o cabelo.

2. Herbácea, como os amores, que presenta follas ou froitos ganchudos que se pegan ao pelo dos animais e ás pezas de la.

1. carrapizo.

2. carrapicho.

3. Unidade de medida para áridos que equivale a unha onza.

1. Expresión afectiva que se dirixe a alguén, especialmente aos nenos pequenos. OBS: Emprégase a miúdo coa forma diminutiva carrapucheiriño.

2. Aves da familia dos aláudidos que presentan unha curupela na cabeza.

1. carapucho.

2. Conxunto de plumas que teñen as aves na cabeza.

3. couselo.

4. Algas dos xéneros Chondrus e Mastocarpus, de talo cartilaxinoso de ata 15 cm de lonxitude, cor vermella escura e dividido de xeito dicótomo.

CIDADES

Cidade da provincia de Massa-Ca-rrara, na Emilia Romagna, Italia (65.871 h [1997]). Sitúase ao pé dos Alpes Apuanos e está bañada polo río Avenza. As súas canteiras de mármore explotáronse xa en tempos dos romanos e constitúen a fonte de riqueza do lugar, con exportacións a todo o mundo. Entre os seus monumentos destaca a catedral dos ss XII e XIV e o palacio ducal dos Malaspina do s XVI, sede da Accademia di Belle Arti.

PERSOEIRO

Xurisconsulto italiano. Teórico da escola clásica de dereito penal, foi redactor do proxecto do Código Penal italiano. Escribiu: Lezione sul grado nella forza fisica del delito (Lección sobre o grao na forza física do delito, 1870), Lineamenti di pratica legislativa penale (Disposicións da práctica lexislativa penal, 1874) e Studi sul diritto perfetto (Estudios sobre o dereito perfecto, 1879).

1. Árbore que, pertencendo a distintas especies, presenta follas de pequeno tamaño e coriáceas, como as aciñeiras ou as oliveiras, de pequeno porte.

2. Planta de porte herbáceo ou arbustivo que presenta unha apariencia densa, con follas pequenas e duras como as silbardas e as queiroas.

3. Alga que presenta talos estreitos, ramificados e ásperos ou coriáceos, como as que pertencen aos xéneros Cladophora e Halidrys.

4. Planta perenne dos xéneros Helichrysum ou Otanthus, da familia das asteráceas, de capítulos de pequenas flores amarelas dispostos en corimbos. En Galicia están presentes as especies: H. foetidum, de ata 100 cm de altura, coñecida comunmente como falsa árnica e que vive naturalizada en beiras de estradas e lugares secos, moi fedorenta e orixinaria de Sudáfrica; H. picardi, de ata 35 cm de alto, vive nas areas da beiramar; H. stoechas, de ata 60 cm de altura e propia de lugares secos; O. maritimus, de ata 40 cm de altura e totalmente recuberta dunha lanuxe branca que a protexe das duras condicións, como a alta insolación, desecación ou acción abrasiva do vento cargado de area, propias das dunas e praias nas que vive.

RIOS

Río afluente do Verdugo pola esquerda. Nace na vertente occidental da serra do Suído, na parroquia de Xesta, concello da Lama. O seu curso adopta unha dirección S-NO, por onde penetra na parroquia de Seixido, onde desemboca.

GALICIA

Militar. Participou na campaña de Marrocos e nas operacións de Alhucemas (1925-1926). Durante a Segunda República foi axudante do ministro de Guerra Gil Robles. En 1938 fuxiu dun cárcere republicano e pasou ao exército nacional. Desempeñou o cargo de xefe do Estado Maior do exército do Maestrazgo e foi membro do Estado Maior do cuartel xeneral de Burgos. Durante a ditadura, foi xefe do rexemento de infantería Inmemorial, director da escola de aplicación e tiro, xefe da LXXXI división de Oviedo, director xeral de ensino militar, e capitán xeneral da VII Rexión militar.