"Ava" (Contén)

GALICIA

Escritor. Licenciado en Filosofía e Ciencias da Educación, formou parte do grupo de teatro Histrión 70 (1973-1974) e, con Manuel Guede Oliva, fundou os grupos de teatro Rúa Viva (1978) e Caritel e abriron a sala de teatro estable Caritel (1981). Con Eva Veiga, levou o recital poético Reconstrución por diversos lugares de Galicia e colaborou en distintos xornais e publicacións especializadas. Da súa produción destacan as novelas O Bosque das antas (Premio Xerais 1988), Tempo de crepúsculo (1993), novela traducida ao sistema braille, Sombras no labirinto (1997), Suso Espada: O misterio do Grial (2002); os poemarios A fonte abagañada (Premio Cidade de Ourense de Poesía 1981), Pabellón habitado (1987), Ara Solis (1996), texto bilingüe en galego e en francés, e Días de cera (1999); os relatos Historias roubadas (1998), Lendas de onte, soños de mañá (2001), No corazón da fraga (2001); as...

PERSOEIRO

Eclesiástico, político e economista. Nos seus discursos criticaba a expulsión dos mouriscos, a creación de morgados, o exceso de tributos e o excesivo número de relixiosos. Publicou Conservación de monarquías y discursos políticos (1626), en que examina as causas da decadencia española, que atribuía fundamentalmente ao abandono da agricultura.

PERSOEIRO

Arquitecto e enxeñeiro italiano. Construíu o Palazzo Comunale de Boloña. En 1458 entrou ao servizo dos Sforza de Milán, para os que fixo traballos de enxeñería. Chamado polo Tsar Iván III, participou na construción do Kremlin de Moscova (1474), onde edificou a catedral da Asunción (1476-1479).

PUNTA

Punta da beira oriental da illa de Ons, no litoral da parroquia da Illa de Ons, concello de Bueu.

PERSOEIRO

Rei de Navarra (1328-1343) e conde de Évreux. Casado en 1317 con Xoana II de Navarra, foi proclamado rei de Navarra en 1328, polo que se viu obrigado a renunciar os seus dereitos ao trono francés. Aínda que se enfrontou en varias ocasións co rei castelán Afonso XI, colaborou con este no sitio de Algeciras (1342).

PERSOEIRO

Escultor. De formación autodidacta, viviu en Europa entre 1924 e 1927. Foi autor, entre outros, dos monumentos a Avellaneda, Simón Bolívar e Raúl Colombres. Dende 1960 pertenceu á Academia Nacional de Bellas Artes.

PERSOEIRO

Médico e alquimista italiano e conde Fioravanti. Descubriu un bálsamo para a curación dos envelenamentos con arsénico.

PERSOEIRO

Compositor. Dirixiu o Teatro de San Carlos de Lisboa e foi mestre de capela de San Pedro de Roma. Destacou como autor de óperas bufas. O seu fillo Vincenzo Fioravanti (Roma 1799 - Nápoles 1877) tamén escribiu óperas bufas.

1. de fotogravar.

2. Conxunto de procedementos fotográficos empregados para reproducir ilustracións, sexan de trazo negro ben marcado (pluma) ou ben de fotografías (directo). A técnica utilizada en tipografía consiste en obter un negativo do orixinal, o cal é aplicado a unha prancha metálica sensibilizada. Ambos os dous son expostos (insolación) á acción dunha luz moi forte (arco voltaico, xenon, de mercurio, etc) que a impresiona. Unha vez impresionada a prancha ponse dentro duns ácidos que atacan as partes que non estiveron resgardadas. Se a reprodución ten que ser dunha fotografía, pode interpoñerse entre a placa sensible e o obxectivo unha trama, que descompón a imaxe en pequenos puntos de luz, feito que permite a obtención dos tons medianos.

3. Reprodución obtida por ese procedemento.

PERSOEIRO

Rei de Navarra (1479-1483), conde de Foix e de Bigorre, vizconde de Bearn, de Marsan, de Gabardà, de Brulhès, de Oloron e de Castellbò e señor de Andorra (1471-1483), fillo de Gastón III. De nome François Febus, sucedeu os seus avós Gastón IV de Foix e Leonor I de Navarra. Durante o seu reinado sucedéronse as loitas entre os agramonteses e beaumonteses.

1. Planta herbácea anual, pubescente, erecta, de 20 a 50 cm de altura, de follas estipuladas, imparipinnadas, cos folíolos ovais e fortemente serrados. As flores son azuladas, purpúreas ou brancas. Os froitos son legumes inchados que conteñen unha ou dúas sementes globosas, os garavanzos. Pouco esixentes en auga, o seu cultivo é apropiado en terreos áridos, especialmente nos pouco compactos. É orixinario da India e das costas do Mediterráneo.

2. Semente desa planta.

3. Pequeno díptero (2 mm de lonxitude) moi semellante á mosca común, pero con reflexos verdosos nas ás, que ataca o garavanzo, e deposita a posta nas súas follas, nas que, ao nacer, as larvas, ápodas e amareladas, constrúen galerías.

PERSOEIRO

Rei de Navarra (1035-1054), fillo de Sancho III de Navarra e de Munia. De nome García Sánchez III, herdou do seu pai Navarra, o País Vasco, La Rioja, a Bureba e os Montes de Oca. Colaborou co seu irmán Fernando I na loita contra Vermudo III de León, a quen derrotaron en Tamarón (1037), e enfrontouse a Ramiro I de Aragón, ao que venceu en Tafalla (1043). A caída do califato de Córdoba permitiulle avanzar cara ao S e recuperar Calahorra (1054). Posteriormente, enfrontouse a Fernando I por unha cuestión fronteiriza e foi derrotado en Atapuerca. Fundou en Nájera o mosteiro de Santa María.