"An" (Contén)

Núcleo de altas presións rodeado por un sistema de isobaras pechadas dun radio de entre 350 e 2.000 km. O aire descende paseniño e, na superficie, o vento segue a dirección das isobaras, de xeito que polo efecto de Coriolis, ten o sentido do movemento das agullas do reloxo no hemisferio norte e o sentido contrario ás agullas do reloxo no hemisferio sur. A presión na parte central do anticiclón adoita variar entre 1.020 e 1.030 milibares ao nivel do mar, pero en certos casos (como a radiación nocturna invernal nas rexións polares) pode chegar a 1.050-1.080 milibares. Nos océanos, onde a fricción é nula, o vento segue exactamente as isobaras: isto explica a estabilidade de anticiclóns como o dos Açores. Un anticiclón pode ser provocado ben por unha anomalía térmica negativa prolongada (anticiclón térmico), como por exemplo, o que se forma no inverno sobre Siberia, ben como resultado de mecanismos xeneralizados de descenso (anticiclón dinámico), como ocorre nos trópicos,...

Referido ao astro que, situado no casquete esférico da esfera celeste invisible para un observador dado, non é nunca visible para este observador.

Que ou quen é partidario do anticlericalismo, inimigo do clero ou oposto á súa intervención nos asuntos temporais e no acontecer político en xeral.

Actitudes ou opinións que demostran animadversión cara ao clero ou son contrarias á inxerencia da Igrexa en asuntos da vida civil. Malia que o anticlericalismo é unha práctica que xorde no ambiente intelectual dos ilustrados decimonónicos, algunhas manifestacións medievais e modernas, como os fabliaux franceses, as sátiras de Boccaccio ou o Libro del buen amor do Arcipreste de Hita, poden ser consideradas tamén baixo esta perspectiva. Un precusor moderno do anticlericalismo é Erasmo de Rotterdam, quen conecta coa antedita tradición medieval, á que lle engade, alén da simple denuncia da corrupción nos costumes dos relixiosos, un afán reformista. Non obstante , foi Voltaire quen deu corpo doutrinal a esta corrente anterior (unificando o indutivismo de Locke, a física de Newton e, sobre todo, a psicoloxía sensorialista de Locke) e a situou no ámbito político. Dende 1740, Voltaire defendeu a tolerancia relixiosa; o seu lema Ecrasez l’infâme! (Destruíde...

Asociación de dobramentos anticlinais e sinclinais, máis ou menos paralelos, que adoptan unha disposición de estrutura anticlinal complexa.

No branqueamento dos fíos, dos tecidos e da pasta de papel, substancia engadida aos baños de lavado para eliminar os restos de hipoclorito ou de cloro libre. Normalmente, trátase de axentes redutores con tiosulfato, bisulfito ou metabisulfito sódico.

Grupo de tres nucleótidos do ácido ribonucleico de transferencia que recoñece o codón do ácido ribonucleico mensaxeiro a partir do cal se inicia a síntese proteica.

Aplícase á substancia que inhibe a enzima acetilcolinesterasa. Os anticolinesterásicos reducen a degradación enzimática da acetilcolina nas sinapses neuromusculares e, xa que logo, prolongan a súa acción.

Movemento oposto a calquera tipo de explotación colonial de tipo político, económico, social ou cultural. A expresión clásica do anticolonialismo procede do conxunto de colonias que constituían a periferia dunha metrópole imperial que exercía as funcións de centro. Neste sentido, considéranse movementos anticoloniais aqueles que mobilizaron a amplos sectores da poboación de territorios coloniais, dependentes dalgún dos grandes imperios occidentais que se repartiron o mundo no Congreso de Berlín (1878). Malia a existencia de loitas anticoloniais durante os primeiros anos do s XX, foi a partir da Conferencia de Bandung (1955) cando maior impacto adquiriron os movementos de liberación nacional do Terceiro Mundo.

Doutrina e actitude de oposición ao comunismo. As doutrinas socialistas, comunistas ou internacionalistas inquedaran dende o momento mesmo do seu enunciado no segundo terzo do s XIX ás clases que detentaban o poder e resultaban beneficiadas do sistema económico capitalista (ou mesmo, nalgúns países, feudal), sendo sempre os seus partidarios vixiados e reprimidos polos servicios de información e policía dos estados. Tralo triunfo da Revolución Bolxevique en Rusia (1917) e o establecemento dunha nova orde segundo as teorías marxistas nese país, no seo do movemento socialista produciuse unha nova secesión que deu orixe á Terceira Internacional e á aparición dos comunistas como tales, cun proxecto que propugnaba a toma do poder e o establecemento da ditadura do proletariado como vía cara á sociedade sen clases. O exemplo de Rusia espallouse axiña por Europa e América e provocou revoltas en Alemaña, España e outros lugares que provocaron a reacción dos gobernos das potencias capitalistas. A...