"GR" (Contén)

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Oleiros. Feudo dos templarios (1312), foi orixinariamente de estilo románico. En 1897 demoleuse e cos seus restos levantouse un novo templo que, afectado por un incendio en 1934, tivo que ser reconstruído. Consta dunha soa nave e ábsida con remate rectangular. Destaca a espadana de dous vans, rematada por un frontón semicircular.

PARROQUIA

Parroquia do concello do Grove baixo a advocación de san Vicente.

ENTRADA LARGA

Estado insular de América Central, situado nas Pequenas Antillas, no Mar Caribe, formado pola illa de San Vicente e as illas setentrionais do arquipélago das Granadinas. Está situado ao S de Santa Lucía, ao N de Granada e ao O de Barbados (389 km2; 116.000 h [estim 2001]). A súa capital é Kingstown.
Xeografía
O territorio está distribuído entre a illa de San Vicente (345 km2) e o sector setentrional do arquipélago das Granadinas, do que destacan as illas Bequia, Baliceaux, Canouan, Mustique, Mayreau, Quatre, Savan e Unión. De orixe volcánica, San Vincente é moi montañosa (Soufrière, 1.234 m). O clima é tropical marítimo con temperaturas agradables aínda que os furacáns son frecuentes. A agricultura ten un papel destacado, con cultivos de bananas, cocos, mangos, cítricos e outras froitas tropicais, complementada co gando ovino, porcino e bovino. San Vicente é un gran produtor mundial de arrurruz, tubérculo rico...

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Moeche. Ten planta rectangular e capela maior cuberta con bóveda de oxivas estrelada. A fachada principal está dividida en tres corpos por medio de dúas bandas e remata nunha cornixa. A torre do campanario ten tres corpos e está pegada ao muro norte.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Palas de Rei. Construída en estilo románico foi reconstruída no s XIII e reformada no XVIII. Ten nave e presbiterio de planta rectangular, a este uníuselle unha sancristía de planta cadrada. No interior destaca a pía de auga bendita, erixida sobre un piar, de forma rectangular e que presenta na parte inferior unhas molduras lisas, agás na cara frontal, en que se esculpiron unhas bólas.

PERSOEIRO

Actor, director e guionista. Pasou os seus primeiros anos de vida en Galicia, pero coa morte do seu pai e o inicio da Guerra Civil marchou a Uruguay, onde, aos dezasete anos, ingresou no Conservatorio de Arte Dramático. Debutou da man de Margarita Xirgú e o seu primeiro papel en España foi coa compañía de José Tamayo. Ten unha extensa traxectoria como actor en cine e teatro, aínda que o seu papel máis popular foi o protagonizado na serie de TVE Curro Jiménez. Das numerosas longametraxes en que traballou destacan Montoyas y Tarantos (1989), Cachito (1996), La Comunidad (2000), El oro de Moscú (2002) e 800 balas (2002).

1. de sangrar.

2. Acción e efecto de sangrar.

1. Parte interna da articulación do antebrazo co brazo, oposto ao cóbado.

2. Lugar do pescozo dos animais en que se crava o coitelo para sacrificalos.

3. Suco ou canle por onde se desvía a auga dun río, dunha fonte ou dun sistema de rego.

1. Que ou quen sangra.

2. Persoa que tiña por oficio sangrar enfermos.

3. matachín.

1. Acción e efecto de sangrar.

2. flebotomía.

3. Corte ou fenda abertos nunha árbore para extraer resina.

1. Perder ou botar sangue.

2. Botar secrecións unha planta ao facerlle un corte.

3. Practicar en alguén unha sangría, especialmente a través dunha flebotomía.

4. 1. Facer que un animal bote o sangue ao sacrificalo.

   2. Sacrificar un animal.

5. Dar saída a un líquido.

6. resinar.

7. Quitar a alguén diñeiro ou bens contra a súa vontade mediante métodos pouco honestos.

8. Deixar un espazo en branco ao comezar a primeira liña dun parágrafo.

1. Acción e efecto de sangrar.

2. 1. Operación que consiste na evacuación de certa cantidade de sangue, especialmente a través dunha flebotomía. Procedemento terapéutico moi empregado durante séculos para o tratamento dunha gran variedade de enfermidades, durante a época de medicina empírica chegou a ser aplicado dunha maneira case sistemática pola maioría dos médicos para calquera enfermidade. Para practicala, empregábanse sambesugas (Hirudo medicinalis), que se aplicaban en diferentes partes do corpo.

   2. sangría branca/ incruenta

      Sangría que se practica aplicando ligaduras ás extremidades, para producir unha acumulación de sangue nestas e diminuír, consecuentemente, o volume de sangue circulante.

   3. tempos de sangría

      Proba diagnóstica que explora conxuntamente o mecanismo vascular e as funcións dinámicas plaquetarias da coagulación do sangue.

3. sangradoiro.

4. 1. Acción de dar saída ao líquido contido nun lugar como un recipiente ou un encoro.

   2. Abertura ou incisión practicada a un recipiente para darlle saída ao líquido que contén.

   3. Corte profundo e estreito practicado na madeira ou no metal.

5. ...

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Girona, Catalunya, situado á esquerda do Ter (2.487 h [2001]). A súa economía baséase nas fábricas de pensos e de embutidos.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya (112.992 h [2001]). Ten pequenas empresas e talleres de servizos, téxtiles e metalúrxicos.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Guntín. Construída no s XII en estilo románico, ten nave rectangular e ábsida rectangular, situada a maior altura, á que se lle engadiu unha sancristía. A portada principal é de arco de medio punto e no tímpano represéntase ao Salvador con gravados do Sol, a Lúa e as estrelas. A espadana é dun só van.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Lobeira baixo a advocación de santa Cruz.

MONTES

Monte situado na parroquia de Noceda (O Incio). O seu cumio acada os 574 m de altitude.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Melide. Construída no s XII en estilo románico, ten planta cadrada cunha nave cuberta de bóveda de canón e ábsida semicircular. O arco triunfal é de medio punto dobrado e apóiase en columnas con capiteis historiados. Consérvase o altar orixinal, co frontal decorado con seis arcos cegos erixidos sobre pilastras decoradas con incisións. A ábsida cóbrese con pinturas murais do s XV que representan a Trindade co Pai sentado sobre o trono sostendo ao fillo crucificado e rodeado do tetramorfos. A fachada principal ten tres pares de columnas decoradas nos capiteis, que sosteñen un tímpano liso. A porta sur ábrese entre contrafortes e nela destacan os canzorros historiados do beiril.