"An" (Contén)

1. Que evita ou combate o escorbuto.

2. Medicamento ou axente que combate o escorbuto.

1. Que evita escorregar.

2. preparado.

3. Pintura que permite obter superficies rugosas e resistentes ao desgaste, que diminúen a posibilidade de esvarar. Estas pinturas empréganse para as pontes dos barcos e para os pavimentos de certas fábricas.

1. Que serve para aliviar ou previr os espasmos.

2. Substancia que combate os espasmos e as contraccións. O metilbromuro de homatropina, o butilbromuro de escopalamina, a papaverina e a alverina son os antiespasmódicos máis importantes.

3. Tamén chamados, sinxelamente, antiespasmódicos, calman ou preveñen o espasmo involuntario da musculatura lisa ou estriada, evitando así a dor ou malestar que conlevan xeralmente estas reaccións. Algúns poden exercer o seu efecto a través dunha acción sedante xeral, como no caso do opio e dos seus derivados. Outros actúan especificamente sobre determinadas rexións, como por exemplo a adrenalina, que produce efectos sobre a musculatura lisa dos bronquiolos.

1. Que evita a acumulación da cargas eléctricas estáticas.

2. Composto que lle proporciona condutividade suficiente a superficies normalmente non condutoras para evitar que se acumulen cargas eléctricas estáticas, producidas por frición. De natureza química moi diversa, os antiestáticos empréganse para produtos téxtiles, plásticos, resinas, papel, coiro, etc, e diminúen ou evitan as dificuldades no manexo de certos obxectos, a atracción e a adherencia de pos e incluso o perigo de incendios. Poden incorporarse aos materiais ou aplicarse directamente sobre o obxecto xa rematado.

3. Aplícase a aparellos destinados a converter o aire en condutor por ionización.

PERSOEIRO

Comediógrafo grego. O máis destacado xunto con Alexis da chamada Comedia Media. Escribiu máis de trescentas obras das que só se conservan fragmentos.

1. Doutrina ou movemento que se opón ao fascismo.

2. Heteroxéneo movemento político que xurdiu en Europa contra 1933-1934 para facer fronte á extensión do fascismo, que acadou forte pulo a partir do acceso ao poder de Benito Mussolini en Italia (1922) e, sobre todo, de Adolf Hitler en Alemaña (1933). Foi evidente a paternidade comunista do artellamento dun proxecto antifascista a nivel global, derivada en boa medida dunha nova política exterior da URSS, o que ocasionou suspicacias á hora de pretender amalgamar a todos os contrarios ao fascismo. Con todo, socialistas e republicanos de esquerda, demócratas e progresistas en xeral, defenderon a necesidade de artellar un amplo movemento social en contra do fascismo, contando nesta tarefa con moi variados apoios, fundamentalmente entre a intelectualidade, como foron os casos de Francia e España. Deste xeito, na década de 1930, na maioría dos países da Europa Occidental, grupos políticos do amplo espectro da esquerda reuníronse en Frontes Populares co obxectivo de frear o perigo fascista,...

1. Relativo ou pertencente ao antifascismo.

2. O que é partidario do antifascismo.

1. Que evita a formación de ferruxe.

2. Pintura anticorrosiva destinada especialmente a protexer as superficies metálicas da acción dos axentes atmosféricos. Acostuman estar fabricadas con pigmentos que favorecen a pasivación do metal ou con zinc en po. Os aglutinantes son vernices graxos ou sintéticos, bituminosos ou a base de resinas sintéticas.

1. Que evita a fibrilación.

2. Fármaco empregado para evitar a fibrilación do miocardio.

1. Que inhibe a fibrinólise.

2. Nome xenérico dos axentes que inhiben a fibrinólise bloqueando a activación do plasminóxeno.