"GR" (Contén)

PARROQUIA

Parroquia do concello de Cambre baixo a advocación de Santiago.

PERSOEIRO

Rei de Noruega (1122-1130), fillo de Magnus III e irmán e sucesor de Sten I. Defensor da fe cristiá, en 1107 emprendeu unha expedición marítima que o levou a Inglaterra, Lisboa e Xerusalén. Cos seus guerreiros saqueou algunhas cidades do litoral mediterráneo, como Sidón, e volveu por terra a Noriega (1111). Sucedeuno o seu fillo Magnus IV.

PERSOEIRO

Tsar dos búlgaros (893-927), fillo do príncipe Boris I. Sucedeu a seu irmán, o príncipe Vladimir I, e tomou o título de tsar. Admirador da cultura grega, reinou nun país de gran prosperidade comercial, contra a que atentaron uns editos do Emperador León VI. As reclamacións búlgaras non foron escoitadas e estalou a guerra, da que saíu vitorioso. Despois dun período de paz, en que floreceron as artes e as letras, ao morrer León VI continuou a guerra (912). O Emperador Constantino VII deulle o título de tsar e converteuse no seu tributario. Gobernou desde o mar Negro ata o Adriático, incluíndo a península Balcánica, Valaquia e parte de Transilvania.

1. 1. Distancia que percorre unha embarcación nun día civil, é dicir, en vinte e catro horas, contadas de mediodía a mediodía. É sempre un pouco maior ou menor de vinte e catro horas a causa da diferenza de lonxitude adquirida na súa duración.

   2. Rumbo que leva unha embarcación.

   3. Intervalo de vinte e catro horas, que xeralmente empeza a contarse desde o mediodía.

2. Rumbo ou camiño que percorre algo ou alguén.

IGREXAS

Igrexa formada arredor do patriarca de Antioquía. A parte que se atopaba nos límites do imperio persa e se separou xuridicamente en 424 formou a Igrexa Persa, Igrexa Asiria ou Igrexa Nestoriana. O resto, correspondente á parte occidental do patriarcado, rexeitou o Concilio de Calcedonia (451), manténdose sempre no monofisismo, fronte á facción que seguiu as directivas imperiais e aceptou Calcedonia, polo que foi chamada melquita. Outra comunidade eclesiástica pertencente ao tronco común da Igrexa Siria é a maronita. A Igrexa Siria ou siroantioquena chámase tamén xacobita, polo nome do seu reorganizador Xacobe Baradai (?-578). No s XVII diversos grupos da Igrexa Siria uníronse a Roma conservando o rito sirio e cun patriarcado propio, tamén titular de Antioquía. A Igrexa Siria renovouse nun sentido ecuménico: a xacobita procurando un achegamento ás outras monofisitas e unhas mellores relacións cos sirios católicos, e estes tomando máis conciencia do seu carácter oriental non latino.