"To" (Contén)

1. Sal do ácido ciánico obtido por oxidación dos cianuros con algúns óxidos metálicos.

2. Anión derivado do ácido ciánico, de fórmula NCO - , presente nos cianatos.

1. Relativo ou pertencente ás cicadatas.

2. Planta da clase das cicadatas.

3. Clase de xinmospermas constituída por plantas dioicas con aspecto de fento ou de palmeira, normalmente con ramificacións soamente na base. Comprende catro familias (cicadáceas, boweniáceas, estanxeriáceas e zamiáceas) e once xéneros. Esténdense polas zonas tropicais e subtropicais de África, Asia, Australia, América e as illas occidentais do Pacífico.

1. Relativo ou pertencente aos ciclóstomos.

2. Vertebrado do grupo dos ciclóstomos.

3. Clase de vertebrados, da superclase dos agnatos, que comprende os seus membros máis antigos. Agrupa animais que conservan o notocordio durante toda a vida, desprovistos de mandíbulas e portadores só de aletas impares. O grupo inclúe numerosas formas fósiles que teñen a súa máxima expansión no Silúrico Superior e no Devónico Inferior. Os ciclóstomos actuais represéntanse por dúas formas parasitas, as lampreas e os mixinos.

GALICIA

Lingüista. Foi profesor da Escola Universitaria de Formación do Profesorado de Lugo (1986-1987) e, desde 1987, profesor de lingua galega na facultade de Filoloxía da Universidade de Santiago de Compostela. Entre 1991 e 1992 realizou unha estadía de investigación no departamento de Lingüística da Universidade de Lisboa. Dende 1984 colabora no estudo de lexicografía e gramática realizado polo Instituto da Lingua Galega. Participou ademais en diferentes proxectos de investigación en lingüística galega, entre os que destacan Gramática histórica da lingua galega (1992-1995), Gramática descritiva da lingua galega (1995-1998) e Sintaxe descritiva da lingua galega (a partir de 1998). Colaborador en diversas revistas e publicacións especializadas, publicou varios artigos sobre lingüística galega, especialmente no eido da sintaxe, entre os que destacan “As construcións pronominais en galego” (1991), “Modelos de lingua e variación sintáctica” (1994), “Marcaxe preposicional...

PERSOEIRO

Bispo de Mondoñedo. Graduado en dereito civil e eclesiástico, foi fiscal eclesiástico en Oviedo, cóengo na catedral de Lugo, gobernador, provisor e vicario xeral da diocese de Lugo-Mondoñedo ata que en 1816 foi nomeado bispo. Durante o seu bispado caracterizouse polas súas ideas firmemente absolutistas que propugnaban a superioridade do poder relixioso sobre o civil.

MONTES

Monte do extremo setentrional da illa de Monteagudo ou do Norte, no arquipélago e parroquia das Cíes (concello de Vigo). O seu cumio acada os 188 m de altitude.

1. Relativo ou pertencente aos cigomicetos.

2. Fungo da clase dos cigomicetos.

3. Clase de fungos terrestres nos que ten lugar a reprodución sexual por fusión de dous gametanxios que dan lugar a un cigoto, de parede grosa que, cando xermina, orixina o esporanxio. Existen unhas 900 especies pertencentes a tres ordes: as mucorais, as glomais e as entomoftorais.

1. Parte do edificio soterrada que serve de apoio e soporte para a estrutura do mesmo e que chega a rentes do chan. OBS: Emprégase xeralmente en plural.

2. Argumento ou idea principal sobre a que se constrúe un principio, unha teoría ou outra cousa non material.

1. Cada un dos anións poliatómicos que teñen o cinc como átomo central.

2. Denominación xenérica de diversas substancias que se orixinan por reacción do hidróxido de cinc, Zn(OH) 2 , de natureza anfótera, con bases fortes.

PERSOEIRO

Patricio romano. Elixido cónsul no 460 a C, foi nomeado ditador no 458 a C para axudar o cónsul Municio na campaña contra os ecuos. No 438 a C foi de novo ditador, para combater os proxectos democráticos do patricio Espurio Melio.