"eo" (Contén)

1. Relativo ou pertencente aos tanaidáceos.

2. Crustáceo da orde dos tanaidáceos.

3. Orde de crustáceos, da clase dos malacostráceos, de dimensións entre 1-20 mm de lonxitude, coa cuncha reducida aos dous primeiros segmentos sobre os que está soldada. Son mariños e viven en galerías escavadas nos fondos fangosos. Os representantes máis comúns son Apseudes spinosus e Tanais vittatus.

PERSOEIRO

Político romanés. Deputado do Partidul Naţional Liberal (PNL), foi presidente do goberno (1934-1937). Durante a Segunda Guerra Mundial, entrou en contacto cos comunistas para crear unha fronte antihitleriana. Foi ministro de Asuntos Estranxeiros e viceprimeiro ministro no goberno de Petru Groza.

1. Relativo ou pertencente ás taxáceas.

2. Planta da familia das taxáceas.

3. Familia de plantas constituída por árbores ou arbustos perennifolios, dioicos, de follas liñares, aplanadas e dispostas helicoidalmente. As flores masculinas son solitarias ou con pequenas espigas, e as femininas solitarias ou xerminadas e de raíces ariladas. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

1. Relativo ou pertencente ás taxodiáceas.

2. Planta da familia das taxodiáceas.

3. Familia de árbores, da orde das pinais, con follas aciculares, escuaniformes ou en forma de punzón; flores masculinas estrobiliformes, solitarias ou en grupos, e de conos lignificados. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

ENTRADA LARGA

Teorema que dá o desenvolvemento en serie dunha función f(x), fixada un punto a. Se f(x) é unha función dunha variable real e derivable n veces, a fórmula que expresa o teorema de Taylor é:

FORMULA

f(x) = f(a) + f’(a)·(x-a) + 1__2! f’’(a)·(x-a)2 + ...
...+   1__n! f(n)(a)·(x-a)n + Rn+1a(x)

Os (n+1) primeiros sumandos desta expresión coñécense como polinomio de Taylor de grao n, para f no punto a, mentres que o termo Rn +1a(x) denomínase resto.

1. Relativo ou pertencente ás teáceas.

2. Planta da familia das teáceas.

3. Familia de plantas leñosas, con follas simples e alternas, flores actinomorfas, ordinariamente hermafroditas e xeralmente pentámeras, solitarias ou dispostas en cimas, e froitos en cápsula loculicida ou en baga. Son plantas naturais das rexións tropicais e subtropicais.

PERSOEIRO

Metereólogo. Fundou e dirixiu o observatorio de Trappes. As súas investigacións mediante globos sonda levárono ao descubrimento da estratosfera en 1899. Escribiu Les bases de la météorologie dynamique (1898-1907).

PERSOEIRO

Compositor alemán. Cultivou toda clase de xéneros. Compuxo a súa primeira ópera con tan só doce anos e foi director musical da Ópera de Leipzig (1702). Coñeceu a música instrumental francesa, a ópera italiana e a música popular polonesa. Entre 1722 e 1738 foi director da ópera de Hamburgo, para a que compuxo numerosas obras, das que destaca Pimpinone (1725). É autor de corenta e dúas óperas, corenta e seis paixóns, oito oratorios, ao redor de 1.400 cantatas e innumerables obras vocais e instrumentais.

1. Estudo da finalidade.

2. Doutrina filosófica que se basea na idea de finalidade.

1. Relativo ou pertencente á teleoloxía.

2. Que ten un fin ou unha finalidade.

1. Relativo ou pertencente aos teleósteos.

2. Peixe da superorde dos teleósteos.

3. Superorde de peixes actinopterixios que comprende peixes totalmente osificados, de cola homocerca, aínda que un exame da súa estrutura interna evidencia que esta simetría é secundaria e deriva dunha estrutura heterocerca primitiva, con escamas constituídas por pequenas láminas óseas, xeralmente delgadas e flexibles. Habitan en todos os medios acuáticos.

PERSOEIRO

Profesor e político. Licenciado en Filosofía e Letras, foi secretario nacional da Unión de Traballadores do Ensino de Galicia (1978-1983). Militante do BN-PG desde 1979 e do BNG desde a súa fundación, foi deputado no Parlamento galego (1993-2002) e concelleiro no concello da Coruña desde 1995.