"An" (Contén)

PERSOEIRO

Poetisa francesa. De pensamento ateo e pesimista, expresado, entre outras escolmas, en Premières poésies (Primeiras poesías, 1845), que segundo a crítica foi o seu mellor poemario, Poésies philosophiques (Poesías filosóficas, 1872) e Pensées d’un solitaire (Pensamentos dun solitario, 1872).

PERSOEIRO

Atleta alemana. Especialista en salto de altura, estilo ventral. Competiu nos Xogos Olímpicos de Múnic 1972, nos de Montreal 1976 onde acadou a medalla de ouro cun salto de 1,93 m. No ano 1977 conseguiu superar os 2 m. Retirouse en 1980 logo de quedar de cuarta nos Xogos Olímpicos de Moscova.

1. de acompañar. OBS: Emprégase normalmente cos adverbios ben, mal e outros semellantes.

2. Aquelas pezas honorables ou de primeira orde que están rodeadas doutras diminuídas.

1. Acción de acompañar.

2. Persoa ou conxunto de persoas que acompañan a alguén ou algo.

3. Persoa ou grupo de persoas que figuran nunha representación teatral pero que non desempeñan ningún papel particular porque non falan nin interveñen na escena.

4. Conxunto de sons que conforman a harmonía dunha melodía. Polo xeral pódense distribuír nunha ou varias voces.

5. Escolta militar que acompaña e protexe con vehículos blindados a outros vehículos.

6. Os emblemas, cifras e outros ornamentos externos dun escudo.

1. Que ou quen acompaña alguén ou algo.

2. Cronómetro de funcionamento menos regular có maxistral.

1. 1. Estar ou ir con alguén para facerlle compañía, escoltalo, custodialo ou guialo.

   2. Tomar parte nun acompañamento.

   3. Participar no sentimento dunha persoa.

2. Ir ligada ou estar asociada unha cousa a outra, que pode considerarse como principal.

3. Axudar ao movemento dunha cousa para que vaian xuntas ou para que se complementen.

4. Comer ou beber unha cousa con outra.

5. Executar o acompañamento musical dunha peza.

6. Escoltar un ou máis barcos de guerra a outros máis ou menos importantes, especialmente os navíos mercantes.

7. Adornar con obxectos, imaxes ou figuras.

1. Pensamento que se lle ocorre a unha persoa.

2. Lembranza dun feito pasado.

PERSOEIRO

Escultor e entallador de retablos que traballou en Ourense. Participou, xunto a Xoán López, no retablo de San Martiño de Beariz (1615) no Carballiño, hoxe no concello de San Amaro. Tamén é autor do retablo da igrexa de Nosa Señora do Colexio de Allariz.

GALICIA

Empregado de banca. Membro do Partido Republicano Radical-Socialista, en novembro do 1933. Despois da escisión deste, foi candidato nas eleccións xerais polo Partido Radical-Socialista Independiente. No 1935 foi Secretario Xeral do Consello Provincial de Izquierda Republicana da Coruña, presidindo a Agrupación Municipal deste partido na cidade. Foi presidente do Casino Republicano coruñés. En xullo do 1936 foi nomeado para o cargo de Gobernador Civil de Pontevedra. Apresado logo do alzamento militar, logrou fuxir nun primeiro momento, sen embargo, detivérono no mes de agosto na Coruña e trasladárono a Vigo, onde foi sometido a consello de guerra e, posteriormente, condenado e fusilado.

GALICIA

Iniciou os seus estudios de Latín e Filosofía completando a súa formación en Valladolid como bacharel en Leis e Canons, onde exerceu como avogado da Real Chancelería e Relator do Crime e do Civil. Posteriormente foi maxistrado na cidade de Sevilla (1821-1823). Interesado polos asuntos históricos, consérvanse, entre outros, traballos seus sobre Henrique IV e Fernando IV.

PERSOEIRO

Licenciado en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela. Ingresou na Armada no ano 1854. Fundador e presidente da Sociedad Dosimétrica Española. Entre os seus varios estudios destaca Cosmopolitismo humano bajo el punto de vista de la alimentación de la tropa de mar y tierra en las provincias españolas de Ultramar e Ensayo sobre la reforma de Sanidad Marítima.