"López" (Contén)

GALICIA

Pintor. Cultivou o óleo e a acuarela. As súas obras son dun estilo figurativo impresionista. Da súa produción destacan O muíño de Irixoa, Pinos da Barca, Peirao do Grove, Costa do Cantábrico, Camiñando por Xermade, Praza do Obradoiro, Ameixeiros con raños e Cantil de Ortegal. Foi socio fundador da Sociedad Artística Ferrolana.

GALICIA

Político. Fundou unha consignataria de barcos de pasaxe e de carga entre Ferrol e A Coruña que funcionou entre 1850 e 1914. Foi deputado polo distrito de Ferrol (1876-1884 e 1886-1891), senador pola provincia da Coruña (1891-1893) e alcalde de Ferrol (1885-1886 e 1889). Fundou e presidiu a Cámara de Comercio de Ferrol (1900-1905), a Escola de Artes e Oficios e o xornal La Monarquía (1886). Recibiu a Gran Cruz de Isabel la Católica.

PERSOEIRO

Médico. Coñecido como José Villamil, doutorouse en 1931 en Medicina coa tese “Tratamiento Piretoterapia no malárica de las esquizofrenias”. En 1927 entrou a traballar en Conxo, onde estivo ata 1932, e axudou a introducir técnicas innovadoras, ademais de colaborar na elaboración do regulamento dunha asociación de empregados do Manicomio de Conxo, que incluía tanto a médicos como a monxas. Realizou diversas estadías no estranxeiro, feito que lle permitiu ter unha visión máis crítica sobre o estado da asistencia psiquiátrica en España. Formou novos psiquiatras, xunto aos doutores Martínez Díaz e Villarino Pérez. Membro da Asociación Española de Neuropsiquiatría desde 1927, en 1939 abriu a clínica privada Sanatorio Psiquiátrico San José, en Vigo. Nese mesmo ano obtivo a cátedra de Medicina Legal na Universidade de Santiago de Compostela, que conservou ata a súa xubilación en 1971. Destacan as súas obras Manual de psiquiatría (1941) e Fisiopatología detersiva. Psicopatología...

GALICIA

Botánico. Profesor de botánica na Universidad Complutense de Madrid, estudou a vexetación mariña bentónica das costas europeas norteatlánticas. Colaborou nos Anales del Instituto Botánico A. J. Cavanilles e foi vicedirector da revista científica Lazaroc. Escribiu Estudio florístico y ecológico de las algas bentónicas del noroeste de España [...] (1997).

GALICIA

Escritor. Licenciado en Ciencias da Información pola Universidad Complutense de Madrid, foi subdirector de Nueva Empresa, director de Actual, guionista de TVE, director editorial de Espasa Calpe e director de Ambito Cultural de El Corte Inglés. Presidente do Club de Xornalistas Galegos de Madrid e colaborador de La Voz de Galicia e das revistas Tiempo e Interviú, das súas obras destacan Si tú me dices ven (1999), Paso a dos (1999), El pabellón azul (2000), Brumario (2000), Galicia en blanco y negro (2000), en colaboración con Xosé E. Acuña e José L. Cabo; e Libro de actas (2003). Participou tamén nos libros colectivos 29 dry martinis (That’s the Limit!) (1999), Nuevos episodios nacionales (2000) e Sobre railes (2003). Gañador do Premio Puro Cora de xornalismo, recibiu o Premio de Novela Ateneo de Sevilla (1999) e foi finalista do Premio Nacional de Literatura (1999).

GALICIA

Político, escritor e filósofo. Estudou o bacharelato elemental en Lugo e en 1930 traballou como empregado de oficina nun comercio de Sarria. Durante esta época, a lectura do xornal El Pueblo Gallego espertou nel un grande interese polo movemento político e cultural de Galicia. En 1932 instalouse en Lugo para estudar o bacharelato superior e relacionouse con mozos galeguistas lucenses, cos que participou na fundación das Mocidades Galeguistas, que posteriormente presidiu. En 1933 asistiu á asemblea do Partido Galeguista, celebrada en Santiago de Compostela, onde coñeceu a Castelao, Alexandre Bóveda e outros galeguistas, cos que iniciou unha estreita amizade. Participou no coñecido mitin das arengas, celebrado na praza da Quintana en Santiago de Compostela o 25 de xullo de 1934, con motivo do Día de Galicia, xunto a Alexandre Bóveda, Castelao, Ramón Otero Pedrayo, Valentín Paz Andrade, Ramón Suárez Picallo e outros. En 1936 foi elixido secretario do comité provincial para...

PERSOEIRO

Cantante e actriz. Coñecida co nome artístico de Conchita Piquer, destacou pola beleza e a potencia da súa voz, rica en matices, e pola elegancia nos escenarios. Cultivou preferentemente a copla e nas súas cancións introduciu abundantes elementos folclóricos andaluces. Dos seus temas máis destacados cómpre salientar “La Parrala”, “Eugenia de Montijo”, “La otra” e “María de las Mercedes”. Tamén actuou en diversos filmes, como El negro que tenía el alma blanca (1927) e Filigrana (1949).

GALICIA

Frade mercedario e escritor. Cofundador de Logos e colaborador de diversas publicacións, como Nós e Misión, e do Seminario de Estudos Galegos, relacionouse co círculo intelectual do galeguismo. Na súa obra tense ocupado de temas relacionados con Galicia e de autores como Airas Nunes, Pero d’Armea, Tirso de Molina e Rosalía de Castro. Publicou a recompilación da poesía de Francisco María de la Iglesia D’o mar e d’a terra (1930) e o estudo A espiritualidade do Cancioneiro da Vaticana (1936), así como o libro de poesías Algas (1959). É tamén autor do estudo biobibliográfico Fray Serafín de Freitas (1956), da biografía Fray Bartolomé de Olmedo, capellán de los conquistadores de Méjico (1961), da extensa Bibliografía mercedaria (1963 e 1968), da colección de artigos sobre Pontedeume Crónicas de mi rincón natal (1977) e do estudo Trahamunda, a santa de Poio (1990), en colaboración con Xosé S. Crespo...

GALICIA

Capelán e escritor. Coñecido como o padre Polo, foi autor dunha farsa en tres actos (El gran idiota, 1955) e do libro Galicia en sus hombres de hoy (1971), en que incluíu entrevistas realizadas a artistas, escritores e políticos da época.

PERSOEIRO

Político. Membro do PP e alcalde do concello de Beariz desde 1983, foi membro da Deputación de Ourense (1987-1991 e 1999), delegado provincial da Consellería de Agricultura da Xunta de Galicia (1994-1995), deputado por Ourense na IV lexislatura (1990-1993) e senador electo por Ourense durante a VI e VII lexislaturas (1996-2004).

GALICIA

Músico e pintor. Recibiu as primeiras nocións musicais de mans de Xosé García e despois na Escuela Superior de Bellas Artes de Madrid, onde fundou e dirixiu a tuna da escola e participou en rondallas. En Lugo fundou e dirixiu numerosas rondallas e exerceu de profesor de guitarra, laúde, bandurria, mandolina e frauta. Organizou e dirixiu o Grupo de pulso e púa do Círculo das Artes e dirixiu unha orquestra de cámara de guitarras. Compuxo pezas para guitarra e para canto con acompañamento de orquestra de pulso e púa. Das súas composicións destacan Zoraida, Tristeza, Guajiras, Alborada, Danza Árabe, Juventud, Alegría de zagales, vilancico composto sobre texto propio, Cantemos felices, A costa de Mondoñedo, Bágoas, Camiño do monte, sobre texto de Novoneyra, e Soio na noite, sobre texto de Manuel María. Realizou debuxos, caricaturas e pinturas e fundou con outros artistas lugueses o grupo...

GALICIA

Político, pai de Joaquín Quiroga Espín. Formado en enxeñaría de montes e dereito, pertenceu ao Partido Liberal e pactou cos conservadores para que ambos os dous tivesen sempre representación nas Cortes polo distrito de Lugo. Foi deputado por Lugo (1881-1887 e 1891-1907) e por Daimiel (1907-1908). Director xeral de Obras Públicas (1893), subsecretario de Ultramar (1897) e subsecretario de Gobernación (1901), foi director xeral de Administración e Fomento de Filipinas, e ministro de Gobernación (1906). A súa notoriedade naceu coa súa xestión de Filipinas, caracterizada por certo liberalismo.

PERSOEIRO

Compositor. Actuou como pianista en Madrid. Destacou como autor de zarzuelas, como Pepita Romero (1944), de comedias musicais e de cancións como “Ojos verdes”, “María de la O”, “Pena mora” e “Ay pena, penita, pena”.

GALICIA

Ilustrador, gravador e pintor. Comezou a súa formación artística en Ferrol, onde colaborou en El Correo Gallego. Trasladouse á Coruña onde tivo unha academia de debuxo e traballou no campo da publicidade. En 1910 emigrou a América, traballando de cartelista comercial e escenógrafo. Foi redactor xefe artístico de La Ilustración Española y Americana (1913) e en 1915 instalouse en Madrid. Escribiu e ilustrou Mientras llega la hora (1916), onde amosou a súas convicións ideolóxicas e aspiracións políticas revolucionarias con debuxos intensos e escritos breves que fixeron medrar a súa fama de anarquista. En 1920 trasladouse a València onde fundou un taller para a fabricación de abanos pero tras a morte da súa dona regresou a Madrid, onde traballou, ata 1936, para as editoras Prensa Española (ABC e Blanco y Negro) e Prensa Gráfica (La Esfera), realizou ilustracións para La novela de hoy e La novela semanal ademais de Escuela...

GALICIA

Economista. Doutor en Ciencias Económicas, foi vicedecano da facultade de Ciencias Económicas da Universidade de Santiago de Compostela e director xeral do Instituto Galego de Vivienda e Solo. Escribiu Aplicación del análisis espectral al estudo del comportamiento bursátil (1981) e Introdución a las finanzas de la empresa (1983).

GALICIA

Sindicalista. Emigrou a Cuba, onde foi secretario xeral do Sindicato de Planchadores (1921). Cofundador da Agrupación Comunista de Cuba (1921) e do Partido Comunista de Cuba (1925), en 1930 foi expulsado do país pola súa militancia obreira e regresou a Galicia, onde se relacionou co Partido Comunista. En 1935 volveu a Cuba onde traballou nunha fábrica de cigarros e continuou co seu labor sindicalista.

GALICIA

Político e banqueiro, I marqués de Riestra, fillo de Francisco María Riestra Villaure. Militou no Partido Liberal, foi deputado durante tres lexislaturas polo distrito da Estrada (1879-1890), senador pola provincia de Pontevedra (1891-1900) e senador vitalicio desde 1900. O seus negocios estaban moi diversificados, constaban de fábricas de madeira, de materiais de construción e banca. Realizou obras benéficas na zona de Pontevedra, onde cedeu edificios a sociedades benéficas e culturais.

PERSOEIRO

Psiquiatra. Foi catedrático de Psiquiatría da Universidade de Santiago de Compostela, director do Departamento de Medicina, Radioloxía e Medicina Física, Psiquiatría e Saúde Pública e membro do Consello Asesor Técnico de Especialidades Médicas da Consellería de Sanidade. Publicou Estudio de epidemiología psiquiátrica en la comunidad gallega (1989) e Interacción psicosomática na clínica de atención primaria (1996).

GALICIA

Xornalista e escritor. Coñecido como Antón Lopo, realizou traducións ao galego de Oscar Wilde, Vikram Seth e Hafez Shirani, e coordinou a sección cultural AFA e o suplemento “Revista das Letras” de O Correo Galego. Foi un dos cofundadores do Laboratorio de Indagacións Poéticas, co que participou en diversos espectáculos, como o libro de poemas orais Prestidixitador (2001). No campo da investigación publicou Fermín Bouza Brey. Unha Fotobiografía (1992) e Guía de Santiago de Compostela (1993), ademais do ensaio Mishima, que existiu nunca (1995). Na súa obra poética, caracterizada polo verso libre, distánciase do propio eu e converte o poeta nun elemento máis da composición, dándolle protagonismo ao mundo que o rodea e deixando nun segundo lugar as súas vivencias. Concibe unha poesía desenfadada e amena, centrada no cotián, onde inclúe abundantes elementos narrativos, xogando coa ironía e a provocación. É autor dos libros de poemas Sucios...