"car" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 3676.
-
PERSOEIRO
Poeta peruano. Estudiou Letras en Lima. A súa poesía recollida en El pie sobre el cuello (1967) manifesta, apoiándose nunha linguaxe clásica e irónica, as frustracións do home obrigado a renunciar ás preocupacións intelectuais para subsistir.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Poeta sueco. Fíxose famoso como compositor de odas e cancións á vida e ao amor. Burlesca, satírica e de gran lirismo, a súa obra foi recollida en Fredmans Epistlar (1790) e Fredmans sänger (1791).
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Málaga, Andalucía, na beira dereita do río Iznate (2.779 h [1996]). Situado na comarca de La Axarquía, o principal sector de actividade económica é o primario, especialmente a agricultura. Os cultivos predominantes son os mediterráneos tradicionais (cerais, vide e oliveiras).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Militar e político peruano. Interveu no golpe de estado que derrocou o Presidente Guillermo Billinghurst (4.2.1914) e ocupou provisionalmente a Presidencia da República (1914-1915), ata a elección de José Pardo. En 1930 participou no derrocamento do Presidente Leguina, que deu o poder ao comandante Luis Miguel Sánchez Cerro. Despois do asasinato do Presidente Sánchez Cerro, regresou do seu exilio europeo e foi elixido Presidente. Durante os anos da súa Presidencia (1933-1939) iniciou unha política de conciliación con Colombia e de represión da oposición interior. Nos últimos anos do seu mandato tivo que facer fronte a un movemento revolucionario encabezado polo xeneral Rodríguez, feito que lle valeu como pretexto para modificar a Constitución.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor, dramaturgo e cineasta italiano. Actor e director teatral, realizou longametraxes onde quixo fundir o cine, o teatro e a ópera: Nostra signora dei turchi (A nosa señora dos turcos, 1968), Caprici (Caprichos, 1969), Don Giovanni (1970), Salomé (1972), Un amleto di meno (Un tráxico de menos, 1973).
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Castelló de la Plana, na Comunitat Valenciana, situado na comarca do Baix Maestrat, na chaira de Vinaròs (19.229 h [1996]). O 86% da superficie do concello dedícase á agricultura (árbores froiteiras e oliveiras). Destaca tamén a cría das aves de curral e a actividade pesqueira. A industria, moi desenvolvida e diversificada, converteuse no primeiro sector de actividade, destacando as ramas téxtil, química, conserveira e da construción. O sector comercial e de servicios tamén é moi relevante, favorecido pola explotación dos seus recursos turísticos, contando cunha gran cantidade de establecementos de hostalería. O Rei Xaime I outorgoulle carta de poboamento en 1236. Dende 1316 formou parte da encomenda da Orde de Montesa. En 1522 Carlos I concedeulle o título de vila. Durante a guerra das Xermanías resistiu un sitio de vinte días dos insurrectos, permanecendo leal á coroa. Os carlistas incendiárona en 1837, no transcurso da Primeira Guerra Carlista. Entre o seu patrimonio...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Enxeñeiro alemán. Foi un dos creadores e propulsores do automóbil. Fundou a empresa Benz & Cie (1883), patentando o seu primeiro modelo de coche en 1886; ao saír dela (1905), constituíu a C. Benz Söhne. Construíu un motor de gas de dous tempos (1879), patentou un triciclo con motor de gasolina de dous tempos (1886), introduciu o cambio de velocidades, resolveu a xeometría da dirección e aplicou a batería ao arranque. A súa sociedade fusionouse en 1926 coa Daimler Motoren Gesellschaft.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Iacopo Barigazzi.
-
PERSOEIRO
Militar inglés. Entrou no exército en 1785, serviu na India e participou en 1806 no sitio á cidade de Bos Aires, onde o fixeron prisioneiro. En 1807 ocupou Madeira en nome de Portugal e pasou a España, onde participou na Guerra de Independencia baixo as ordes de sir John Moore. Tomou parte na batalla da Coruña (16.1.1809) e foi nomeado mariscal (7.3.1809) e organizador do exército portugués polo xeneral Arthur Colley Wellesley, o futuro duque de Wellington. Derrotou o mariscal francés Nicolas Jean de Dieu Soult na batalla de La Albuera (Badajoz) e ocupou Badajoz e Salamanca. Trala súa partida de Portugal, en 1819, ocupou diversos cargos militares no goberno do duque de Wellington (1928-1930). Obtivo o título de barón en 1814 e o de vizconde en 1823; así mesmo, tiña o título español de duque de Elvas e o portugués de conde de Troncoso.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Tenor italiano. Estudiou en Parma e no Conservatorio de Boito. Debutou en Lecce (1948) como barítono. Cambiou de corda en 1951. Máis tarde, en 1953, actuou no Scala de Milán e no Covent Garden de Londres, onde interpretou a distintos personaxes de Verdi. Está considerado como un dos máis grandes líricos deste século.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Catedrático de Historia Antiga na Universidade de Santiago de Compostela. Investigador no eido da teoría e da filosofía da historia e da mitoloxía grega e romana. Sobre os fundamentos da disciplina histórica publicou entre outras obras: Psicoanálise do coñecemento histórico (1982), traducido ao español en 1983, e O final da historia: ensaio de historia teórica (1986), obra coa que inauguraba a triloxía Ensayos de historia teórica, composta por El final de la historia (1987), Replanteamiento de la historia (1989) e Genealogía de la historia (1999). Ademais escribiu, entre outras, as seguintes obras: La sociedad en la Galicia castreña (1978), Introdución a la sociología del mito griego (1979), Mitología y mitos de la Hispania prerromana (1982-1986) e Grecia arcaica: la mitología (1996). Colaborou en numerosas obras colectivas, entre as que cómpre salientar Historia de la filosofía antigua (1997),...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Compositor. Formado no conservatorio de Madrid, realizou estudios musicais con Julio Gómez, Sergiu Celibidache, Goffredo Petrassi e Bruno Maderna, entre outros. Cómpre destacar da súa abundante produción as pezas: Picolo concerto (Pequeno concerto, 1959), Espacios variados (1962), Heterofonías (1967), Impulsos (1972), Numancia (1975) e Nostálgico (1986). Compuxo a música para a montaxe teatral La Celestina (1988) e a banda sonora das películas Nueve cartas a Berta (1965) e Tormento (1974). Foi Premio Nacional de Música en 1962.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Médico. Realizou estudios de Medicina en Santiago de Compostela e Madrid. Traballou nos hospitais militares de Tui e Vigo. As súas ideas liberais provocaron en 1823 o seu exilio en Francia. Á súa volta, estableceuse na Coruña. Ocupou o cargo de presidente da Academia Médico-Quirúrgica de Galicia y Asturias. Publicou: Consideraciones sobre los efectos generales y particulares de los baños de mar (1837), entre outras obras.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Personaxe lendario, heroe de cantares de xesta e de romances casteláns, de época máis ben serodia. Tal como o presentan os textos épicos, non corresponde a ningún personaxe histórico, pero ten como antecedente remoto o conde Unifred, de nome Bernaldo de Ribagorza (920-952). As antigas tradicións do occidente catalán cara á fin do s XI preséntano como un dos principais líderes da reconquista de Ribagorza, pertencente á liñaxe de Carlomagno; pero no s XIII, a través de Lucas de Tui (1236) e de Rodrigo Ximénez de Rada (1243), aparece convertido nun heroe leonés, fillo do conde de Saldaña Sancho Díaz e de Ximena, irmá de Afonso o Casto de Asturias. A Primera Crónica General, que di sacar a súa información dos cantares, malia a súa data máis tardía (1289), ofrece unha versión máis antiga da lenda de Bernardo, que conserva aínda a súa suposta orixe carolinxia e a súa primitiva localización ribagorzana, pero xa cun marcado acento aragonés.
-
PERSOEIRO
Economista. Catedrático de Economía na Universidade de Salamanca (1906-1922). De ideas reformistas, divulgou o socialismo, particularmente as ideas de Marx. Na obra La Hacienda Pública y los impuestos (1917) fixo unha das primeiras aproximacións da renda global española. Analizou tamén a incidencia económica da Primeira Guerra Mundial no estado español en Consecuencias económicas de la guerra (1923).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Trobador occitano. É autor de cancións, serventesios e tenzóns, e de setenta e dúas coplas morais e satíricas.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Economista. Especializado en problemas de crecemento e de planificación, analizou as diferencias entre a teoría propugnada por Marx e Engels, e a súa praxe nos países occidentais. Escribiu Les luttes de classes en URSS 1917-1941 (As loitas de clases na URSS 1917-1941, 1974-1983).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Persoa que ten ao seu cargo a formación, a conservación, a catalogación e o funcionamento dunha biblioteca. Dende Zenódoto de Éfeso, primeiro bibliotecario da biblioteca de Alexandría, ata o s XIX, a atención das bibliotecas adoitaba estar encomendada a persoas que sobresaían nalgún aspecto científico ou literario. Co xurdimento das grandes bibliotecas públicas comezou a recoñecerse o bibliotecario como un profesional, pero non foi ata o ano 1885 cando a Library Association estableceu un sistema de probas para poder obter o título acreditativo. En todo o mundo hai diversas escolas de bibliotecarios.
-
-
Exercer unha persoa unha pequena presión tocando cos beizos a alguén ou a algunha cousa mentres se separan, para mostar amor, afecto ou como saúdo mostrando amizade, respecto ou reverencia.
-
Bater unha cousa contra outra.
-
Darse bicos mutuamente dúas persoas.
-
Acariciarse as aves co bico.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que contén bicarbonato.