"sin" (Contén)

Organización constituída en Betanzos a comezos de 1932. Un ano máis tarde, integraba dez sociedades dos concellos de Betanzos, Bergondo (Lubre e Guísamo), Sada (Soñeiro, Carnoedo, Meirás, Mondego e Sada) e Oza dos Ríos (Mondoi e Porzomillos) que representaban 580 afiliados. Durante a Fronte Popular dividiuse nas homólogas de Sada e de Betanzos.

Organismo confederal composto por dez sindicatos agrarios, de oficios varios, dos concellos de Carballo (Berdillo, Goianes, e Sofán), Coristanco (Erbecedo), Cabana (Nantón e Neaño), Ponteceso e Laracha (Golmar, Vilaño e Cabovilaño) afiliados á CNT. Constituído en 1934, durante a Fronte Popular agrupou a 650 afiliados.

Organismo confederal que abranguía os sindicatos de Noia, Lousame, Serra de Outes, Escarabote, A Pobra, Porto do Son e Portosín afiliados á CNT. Constituíuse durante a Fronte Popular grazas ao labor de Enrique Fernández e Claro José Sendón.

Federación constituída en agosto de 1931 en que figuraba media ducia de sociedades de Ferrol e unha de Mugardos, e na que destacaban o Sindicato General, dos traballadores da industria naval, polo seu volume de afiliación, e o de Camareros e de Transportes, pola súa combatividade. A finais do mesmo ano produciuse a incorporación dalgunhas sociedades escindidas da UGT e do Sindicato de Canteros, cunha traxectoria como sindicato independente dende finais do s XIX.

Organismo aglutinador das diversas sociedades de resistencia existentes en Santiago de Compostela que, durante o primeiro terzo do s XX, adoptou diversas denominacións. A primeira, Federación Local de Trabajadores, fundouse en 1902, e perdurou ata finais da primeira década do século. Reorganizouse en 1916 coa denominación de Federación de Obreros y Agrarios de Santiago, baixo a influencia de Xosé Pasín Romero. A integración da maioría das sociedades de oficio compostelá na CNT a partir de 1919, determinou que o colectivo ficase integrado na central anarcosindicalista baixo o nome de Federación Local de Sindicatos de Santiago ata 1934, data na que o ingreso no Partido Sindicalista de numerosos cadros societarios composteláns, levou ao arredamento de diversos sindicatos da organización cenetista e á creba da federación local.

Federación internacional de sindicatos ligados aos partidos socialistas creada en Copenhaguen en 1901 e nomeada así a partir de 1913. Trala Primeira Guerra Mundial reduciuse a súa importancia e a súa actividade.

Federación internacional de sindicatos xurdida da conferencia obreira mundial celebrada en Londres (1945), baixo a iniciativa de Walter Citrine, secretario xeral das trade unions británicas e presidente da Federación Sindical Internacional (FSI), e de Švernik, secretario xeral dos sindicatos soviéticos. No primeiro congreso (París, 1945) estaban representados cerca de 70 millóns de traballadores e Citrine foi nomeado presidente. En 1949 os sindicatos europeos que aceptaron o Plan Mar-shall retiráronse da FSM e crearon, xunto coa American Federation of Labor (AFL), a Confederación Internacional de Sindicatos Libres (CISL). Tivo como sedes as cidades de París, Viena e Praga.

Artrite reumatoide na que aparece esplenomegalia e leucopenia con neutropenia.

Enzima proteolítico formado no sangue que disolve o coágulo por desintegración da fibrina.

Axente antifúnxico que se sintetizou no ano 1967. É activa sobre todo contra a Candida albicans e o Aspergillus fumigatus. En medicina emprégase no tratamento das micoses internas e, asociado coa amfotericina B, é moi útil en individuos con insuficiencia renal.

Reacción nuclear que provoca unha radiación γ cando incide nun núcleo atómico.

Relativo ou pertencente á fotosíntese.

Que fotosintetiza.

Cunca marítima do N de Canadá, no Atlántico, entre o continente e a illa de Baffin. A illa principal é a de Prince Charles.