"qu" (Contén)

GALICIA

Artista plástico e escritor. De nome Xaime Quesada Porto, comezou a pintar de neno e iniciou a súa formación na Escola de Artes e Oficios de Ourense. Estudou na Escuela Superior de Bellas Artes de San Fernando en Madrid (1956-1960), cidade onde entrou en contacto co grupo Acento. Obtivo unha bolsa para acudir á escola de paisaxe de El Paular (Segovia) e recibiu a medalla de ouro en paisaxe polas obras Beso e Tierras (1959). Partidario do internacionalismo da arte, empregada como medio de expresión cultural e compromiso social, iniciou, desde a década de 1960, a súa particular busca de novas formas de expresión, en Europa e Norteamérica, que derivaron na mestizaxe estética característica das súas obras. Cubismo, expresionismo, surrealismo, naturalismo, simbolismo, suprematismo, futurismo, orfismo, hiperrealismo ou academicismo foron algúns dos infinitos estilos que aplicou nas...

PERSOEIRO

Farmacéutico e político. Doutor en Farmacia en 1860, foi catedrático de Materia Farmacéutica Vexetal na Universidade de Santiago de Compostela (1863), da que tamén foi decano (1865-1866, 1880-1888). En 1888 trasladouse á Universitat de Barcelona. Como político, situouse en posicións de esquerda republicana, que o enfrontaron co clero e cos sectores máis conservadores. En Santiago de Compostela foi presidente do Comité Republicano (1869) e presidente, durante a Primeira República Española, da Junta de Gobierno Democrática Republicana. Competiu electoralmente con U. Montero Ríos (1872). Fundou en Barcelona o xornal La alianza farmacéutico-médica e publicou Conferencias populares dedicadas a los obreros y aldeanos de Galicia (1869) e Fitología médica (1871).

PERSOEIRO

Estatístico, matemático e astrónomo. Profesor en Gante e Bruxelas, dirixiu a construción do observatorio de Bruxelas, do que foi o seu primeiro director. Aplicou a teoría das probabilidades nas ciencias sociais e na antropometría, de onde xurdiu o concepto do home medio, central na súa teoría, para referirse ao conxunto das características máis comúns. Foi o primeiro en aplicar a estatística aos fenómenos sociais, base da socioloxía e do neopositivismo.

1. Relativo ou pertencente aos quetognatos.

2. Metazoo do filo dos quetognatos.

3. Filo de metazoos triploblásticos con especies de corpo alongado, transparentes, fusiformes e divididos en tres rexións: cabeza, tronco e cola. Na cabeza, esférica, está a boca, e teñen o tronco alongado e envolto por dúas aletas laterais, coa cola apuntada e rematada nunha aleta horizontal. Son mariños, peláxicos e planctónicos. O xénero máis coñecido é Sagitta, que ten diversas especies.

1. Relativo ou pertencente aos quetópodos.

2. Animal do grupo dos quetópodos.

3. Grupo de anélidos ao que pertencen os poliquetos e os oligoquetos, e que se caracterizan por presentar quetas ou sedas, dispostas sobre os parapodios, no caso dos poliquetos, ou directamente sobre cada segmento, no caso dos oligoquetos.

MONTES

Monte situado na parroquia de Lobios, no concello homónimo. O seu cumio acada os 1.007 m de altitude.

CAPITAIS

Capital da provincia de Baluchistán, Paquistán (560.307 h [1998]). Situada no extremo setentrional do val de Shal, nun lugar estratéxico que domina os pasos de Bolān e Khojak, próximo á fronteira con Afganistán. Ten refinaría do xofre, central termoeléctrica e industria téxtil de algodón, de materiais de construción e de conservas de froitas.

1. Ave, da orde dos trogniformes, co macho de cor verde dourada co ventre vermello, de 35 cm do pico á cola e con dúas ás supracaudais de 60 cm. A femia é escura e con ás supracaudais de dimensións regulares. Habita en bosques densos e húmidos de América Central, desde o S de México ata Panamá, e é moi escaso.

2. Unidade monetaria principal de Guatemala (Q). Divídese en 100 céntimos.

PERSOEIRO

Político francés. Foi membro do Parti Radical, e ocupou diversos ministerios entre 1924 e 1940. Foi vicepresidente do Consello de Ministros (1949-1950 e 1952-1954) e primeiro ministro (1948-1949, 1950 e 1951). Creou o novo Parti Radical-socialiste (1956).

PERSOEIRO

Escritor. Considerado como unha das máximas figuras do Barroco e un dos máis grandes poetas de todos os tempos, apaixoouse pola política; ao longo da súa vida foi protexido, desterrado e encarcerado pola Corte. Cultivou todos os xéneros, desde o satírico e político ata os morais, os burlescos e a sátira literaria e persoal, especialmente contra Góngora. Quevedo amósase tamén como o máis profundo poeta metafísico do Barroco e na poesía de carácter amoroso foi un dos máis apaixoados e orixinais de todo o s XVII. As súas obras poéticas editáronse tras a súa morte en dous volumes, El Parnaso español (1648) e Las tres Musas últimas castellanas (1670). A súa obra en prosa é moi extensa e variada, e dela destacan diversos tratados políticos, como Política de Dios, gobierno de Cristo y tiranía de Satanás (1635) e La vida de Marco Bruto (1644); obras ascéticas, como Providencia de Dios (1641), e filosóficas e morais, como o tratado estoico La cuna...

DEPARTAMENTOS

Departamento de Guatemala (1.951 km2; 624.716 h [2002]). A súa capital é Quezaltenango (127.569 h [2002]).

CIDADES

Cidade da illa de Luzón, Filipinas, situada ao NL de Manila (2.173.831 h [2000]). É unha cidade principalmente residencial e de carácter administrativo. Foi capital de Filipinas (1949-1976).

PERSOEIRO

Político filipino. Loitou contra a colonización española e a penetración estadounidense (1898-1903). Gobernador de Tayabas e deputado, fundou o Partido Nacionalista e esixiu a autonomía filipina. Presidente de Filipinas (1935-1942), mellorou a xustiza, a administración e o exército. Despois da invasión xaponesa, trasladouse co goberno a Australia e despois a EE UU, onde presidiu un goberno no exilio ata a súa morte.

1. Cruzamento de dúas cromatidas homólogas durante a sinapse que ten lugar na profase, na primeira división da meiose. Produce unha disxunción dos xenes que quedan a un e outro lado do punto de cruzamento.

2. Estrutura hipotalámica, de substancia branca, que resulta do cruzamento do nervio óptico dereito, cara ao recanto esquerdo do cerebro, e viceversa.

1. Relativo ou pertencente ao quiasma.

2. Afección que provoca a diminución da visión, debida á comprensión do quiasma óptico por un proceso tumoral.