"Francisco" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 574.

  • GALICIA

    Xornalista. Foi redactor xefe e xefe de informativos da Radio Autonómica Galega e coordinador de información en Radio Galicia de Santiago de Compostela. Foi galardoado co Premio Galicia de Xornalismo (1985) á mellor programación radiofónica.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escultor. Coñecido como Francés, formouse na Escola de Artes Plásticas e Deseño Mestre Mateo de Santiago de Compostela. As súas obras caracterízanse pola forza da materia e a sobriedade das formas. Traballou a madeira, o granito, o aceiro, o latón, a prata e o ouro.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Xornalista e escritor. Coñecido como Francisco López Barxas, colaborou en diversos periódicos como La Voz de Galicia, El Correo Gallego, Diario 16, El Mundo e El Sol, e revistas como Ínsula, Quimera e Leer; ademais,   elaborou guións para a TVG, Top People News e Yurital News. Docente na Universidad Menéndez Pelayo (1984) e na Complutense (1990 e 1993), foi director de Xornal Diario (1991-1992), xefe de prensa do Consorcio de Santiago (1993-1996) e   xefe de gabinete da Consellería de Agricultura (1998-2000). En 2004 é xefe de informativos da TVG. Publicou Mazurca para Camilo José Cela (1986), En torno a Antonio Machado (1988), a edición de La Cartuja de Parma de Stendhal (1988), Zelos no ofenden al sol (1988), Antología de la poesía gallega última (1991), en colaboración con César A. Molina, Eugenio Granell (1999) e Ferrán Pérez Churruchao (2001). Como...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor. Delegado de El Norte de Castilla en Zamora e de Diario 16 de Galicia en Santiago de Compostela, foi responsable de prensa na Consellería de Política Territorial e Obras Públicas e na Consellería de Educación. É autor de O anano enredador (1992), Outros heroes (1993), Días de desterro (1996), A serea do deserto (1997), As aventuras das cores (1998), Catro pitas (2000) e Castiñeiro e compañía (2003). Recibiu o I Premio Novela Corta Ciudad de Alcorcón (1989).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Pintor. Decorou en 1520 a sala do colexio de Fonseca en Santiago de Compostela, baixo a dirección do mestre Fadrique. Nela predominou a estética renacentista, con frisos de azulexos esmaltados a imitación da decoración romana con follaxe e arabescos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Relixioso. Arcebispo (1772) e cardeal (1789) de Toledo, foi tamén arcebispo de México (1766). En Toledo, fomentou os estudios históricos e litúrxicos e traballou para a conservación do rito mozárabe, do que editou o Breviario. Renunciou ao arcebispado da cidade para quedar en Roma, despois de organizar o cónclave para a elección de Pío VII. Publicou o SS. PP. Toletanorum quotquot exstant opera (en tres volumes, 1782-1783).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Actor. Coñecido como Francis Lorenzo, comezou a súa actividade como actor no Centro Dramático Galego. En 1985 participou nalgunhas montaxes do Centro Dramático Nacional e a partir de 1990 participou en distintas series de televisión, das que destacaron Médico de familia e Compañeros. En cine traballou con directores como Antonio Drove, Jaime Chávarri e José Luis García Sánchez, e nos filmes Antártida (1995), El Florido pensil (2002) e El año del diluvio (2004).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político e médico. Licenciado en Medicina e Cirurxía, forma parte do PSOE dende 1979 e exerceu a medicina ata a súa elección como concelleiro do Concello da Coruña en 1983. Durante a súa carreira na corporación municipal xestionou as áreas de Educación, Cultura, Economía, Planificación e Urbanismo. Tras desempeñar os cargos de tenente de alcalde e portavoz do Goberno municipal, é alcalde da Coruña dende marzo do 2006, despois de que Francisco Vázquez fora nomeado embaixador no Vaticano. Losada renovou nas eleccións xerais de marzo do 2008 a súa acta de senador pola provincia da Coruña.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Relixioso. Foi bispo de Mondoñedo (1761-1779) e impulsou a reforma do seminario da diocese, que comezou coa construción dun novo edificio. Contou coa axuda económica de Xosé Martínez Arce, ex-arcediago de Trasancos, a cambio de abrir no seminario unha escola para nenos, e conseguiu tamén a incorporación dos estudios de filosofía e teoloxía.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Mosteiro situado en Louro (Muros). Fundado como eremitorio en 1223, co nome de Santa María de Rale, en 1432 converteuse en mosteiro. A súa orixe franciscana remóntase a finais do s XIV, pero despois da Desamortización de Mendizábal, o mosteiro quedou abandonado. Desde 1873 ata 1890 foi residencia dalgúns relixiosos e posteriormente acolleu unha escola e un convento regular. Desde a súa restauración a finais do s XIX, o edificio sufriu varias modificacións. Destacan o claustro, de trazo sobrio e elegante, e o atrio, rodeado por un muro e cunha fonte no medio. No exterior sobresaen o cruceiro e o púlpito, colocado xunto á portada. Desde a entrada do convento comeza un viacrucis, composto por quince pequenas torres que representan cada unha, unha escena da Paixón e que remata no cumio dun outeiro. Foi declarado Ben de Interese Cultural (BIC, 1970).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Museo Provincial de Lugo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Narrador, actor e director. Fundou e dirixiu o semanario Liceo Brigantino (1883-1884). Participou como director de escena na presentación do espectáculo A fonte do xuramento (1882), realizado polo Liceo Brigantino da Coruña sobre un texto de Francisco María de la Iglesia. Publicou Hojas sueltas (1885) e o poema “Queixas” (1899).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político guineano. Funcionario colonial desde 1944, foi vicepresidente do goberno autónomo (1964-1968) e presidente da República (1968-1979). En 1972 proclamouse presidente vitalicio pero foi derrocado polo seu sobriño, o coronel Teodoro Obiang.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político mexicano. Oposto á ditadura de Porfirio Díaz, fundou o Partido Nacional Antireeleccionista, que protagonizou a insurrección armada de 1910. Despois do triunfo da revolución, foi elixido presidente (1911) e enfrontouse con Zapata e Orozco. Traizoado por Victorino Huerta, foi asasinado.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Capitán. Foi un dos xefes da Revolta das Comunidades de Castela. Foi derrotado polas forzas reais de Carlos I na Batalla de Villalar, e decapitado.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintor e deseñador gráfico. Estudiou na Escola Superior de Belles Arts Sant Jordi de Barcelona, onde perfeccionou o debuxo e contactou cos movementos de vangarda. A partir de 1968 participou nas exposicións ao aire libre, organizadas na praza da Princesa de Vigo. En 1980 instalouse en Vigo para exercer como profesor de debuxo e foi un dos fundadores do grupo Atlántica, co que interveu en numerosas exposicións. Tamén participou nas bienais da Deputación de Pontevedra mentres alternou con exposicións individuais en diferentes cidades españolas. Representou o informalismo expresionista galego e evolucionou cara a composicións máis racionais e frías. Na súa obra distínguese unha primeira época na década de 1960 que se caracterizou por unha abstracción expresionista. A finais da década seguinte abandonou o expresionismo e realizou unha concentración da expresión cunha esencialización das formas, onde chegou á máxima simplicidade, influído polo deseño gráfico. Fuxiu do accesorio en composicións...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Arquitecto e enxeñeiro. En 1751 substituíu a Pedro Martín Cermeño na planificación da Universitat de Cervera e foi enxeñeiro director en Catalunya.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Militar. Capitán do exército en Galicia, foi fusilado en Carral pola súa participación no Levantamento de 1846.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritor e mestre. Coñecido como Paco Martín, está considerado como un dos narradores máis destacados do panorama literario galego. Ademais de diversas actividades relacionadas co mundo da pedagoxía, foi director do departamento de Produción de Material Didáctico para o ensino en galego da Consellería de Educación e é membro do consello de redacción de A Trabe de Ouro. Colaborador en diversas publicacións periódicas, dirixiu o suplemento infantil Axóuxere, de La Región (1974-1975), e realizou o traballo de investigación da cultura popular O libro das adiviñas (1975), en que se comparan as composicións en galego con outras procedentes de diversas linguas. Ademais, no apartado didáctico cómpre salientar os libros Lúa Nova 1 e 2 (1978), Con xente miúda 1 e 2 (1985), Galego 1 e 2 (1985) e a unidade didáctica Álvaro Cunqueiro (1991). Da súa abundante produción literaria destacan Muxicas no espello (1971), O libro das adiviñas (1975), No Cadeixo (1976), finalista do Premio Galaxia de Novela;...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Arbitrista. Fixo recomendacións ao erario público para impulsar a actividade económica e mellorar as condicións das clases humildes. Escribiu Memoriales o discursos para remediar la despoblación, la pobreza y la esterilidad de España (1656).

    VER O DETALLE DO TERMO