"Rodríguez" (Contén)

PERSOEIRO

Político. Perito marcantil, estudou tamén maxistero. Foi director da Escuela-Hogar Ciudad de los Muchachos e presidente da Fundación Celso Emilio Ferreiro. Elixido deputado por Ourense entre 1979 e 1996 e senador electo por Ourense (1996-2000), foi secretario xeral (1982-1985) e presidente (1985-1988) do PSdeG-PSOE e membro do comité federal do PSOE (1982-1994). Foi presidente de FETE-UGT Galicia (1981). Desde 2002 é membro e voceiro do PSdeG-PSOE no Consello de Adminisración   da Compañía de Radio-Televisión de Galicia (CRTVG).

GALICIA

Político e xurista. Foi interventor adxunto do Ministerio de Sanidade, xerente da Universidade de Santiago de Compostela e interventor xeral da Xunta de Galicia. Foi elixido deputado no Parlamento galego polo PP (1993-1999) e conselleiro da Presidencia e Administración Pública (1990-1999). Desde 2003 é vicepresidente da Deputación Provincial da Coruña.

PERSOEIRO

Profesor. Catedrático de Francés no Instituto de Ourense, publicou Nuevo método teórico-práctico para aprender la lengua francesa (1908), Programme de Langue française (1921) e Tradución de los principios de Derecho consignados en las leyes civiles de medicina y Marañón (1925). Foi académico correspondente da Real Academia Galega.

GALICIA

Relixioso marista. Fundou e dirixiu as revistas Radia Nacional e Mandos, así como o Seminario de Hagiografía, Toponimia y Onomástica de Galicia. Publicou Breviario de la vida y la muerte (1930), La labor misionera de España en el mundo (1950) e Ribadavia, plataforma turística (1965). Deixou inéditas Dicionario religioso de urgencia e Hagiografía de Galicia.

PERSOEIRO

Gramático e escritor. Inventou unha regra movible para a escritura de cegos e publicou Estudio clásico sobre el análisis de la lengua española (1895), Origen filológico del idioma gallego. Apuntes gramaticales sobre el romance gallego de la Crónica Troyana (1898) e as novelas A boda do grilo (1907) e O pantasma (1907), que se inseriron en El Eco de Galicia.

GALICIA

Xornalista. Diplomado en radiodifusión, mercadotecnia, publicidade e xornalismo, foi redactor en Diario de Pontevedra e El Correo Gallego, e director de programación da Cadena Cope en Vigo e Donostia. Director do programa Desde Galicia para el Mundo de TVE, foi director de Cadena Radio Noroeste, RNE en Santiago de Compostela e da Radio Autonómica. Ocupou tamén o cargo de director da TVG e do Centro Territorial de TVE en Galicia, ademais de coordinar diversos proxectos audiovisuais da Consellería de Cultura.

GALICIA

Médico. Presidiu a Real Academia de Medicina y Cirugía de Galicia (1926-1939) e foi académico correspondente da Real Academia Española. Escribiu Procesos de formación y eliminación del ácido úrico, Patogenia de la angina de pecho e Concepto energético biogenésico y valor terapéutico de las aguas naturo-medicinales (1922).

GALICIA

Dramaturgo, guionista e escritor. Director das galerías de arte Torques e Citania en Santiago de Compostela e codirector da revista de estudos artísticos e literarios Citania, impartiu cursos de formación sobre escritura dramática e audiovisual nas tres universidades galegas. Colaborador do grupo Ditea e fundador do grupo de teatro Obradoiro e do equipo de cine Lupa, participou en numerosos congresos e actos culturais. Ademais, foi xurado en diversos premios literarios e artísticos, comisario en máis de 200 exposicións e colaborou en revistas especializadas, como Grial, Ensaio, Assaig de Teatre e Acotaciones, e en gran parte da prensa de Galicia. Da súa produción escrita destacan -ademais de abundantes recensións críticas e estudos teatrais en publicacións e libros colectivos-, en teatro, Zardigot (1974, Premio Abrente 1973), unha parábola da guerra protagonizada por unha serie de personaxes marcados pola violencia e estreada polo Teatro Circo; A...

GALICIA

Filólogo e político. Doutor en Filoloxía Románica pola Universidade de Santiago de Compostela, ingresou na UPG en 1971, da que foi secretario xeral ata que a formación se integrou no BNG. Foi membro da comisión permanente e do consello nacional do BNG e deputado no Parlamento de Galicia (1993-1997) e no Congreso desde 1996. Cultivou a crítica literaria e o ensaio, e colaborou en diversas publicacións, como A Nosa Terra e Diario 16 de Galicia. Das súas obras destacan A evolución ideolóxica de M. Curros Enríquez (1973), Conflito lingüístico e ideloxía na Galiza (1976), Problemática nacional e colonialismo (1978), en colaboración con Ramón López-Suevos; Análise sociolóxica da obra de Rosalía de Castro (1988, Premio da Crítica Galega), Literatura galega contemporánea. Problemas de método e interpretación (1990) e Eduardo Blanco-Amor. O desacougo da nación negada (1993).

PERSOEIRO

Toureiro. Coñecido como Manolete, tomou a alternativa en Sevilla en 1939. Considerado pola afección e pola crítica como unha das maiores figuras do toureo en España, morreu na praza de Linares, despois dunha collida.

PERSOEIRO

Anarcosindicalista. De orixe galega, pertenceu á Federación de Obreros del Calzado da Federación Obrera Regional Argentina (FORA) desde 1913 e, en 1925, comezou a traballar de condutor e incorporouse á Unión de Chauffeurs, colectivo en que ocupou cargos directivos en diversas ocasións. Deportado en 1930, viviu en Vigo ata que regresou clandestinamente a Arxentina. Deportado novamente en 1936, chegou a Barcelona, onde se adscribiu á Sección Defensa do Comité Nacional da CNT. Ao rematar a guerra, pasou a Francia. En 1945 elixírono tesoureiro do Comité Nacional do Movimiento Libertario Español-CNT. Retornou a Arxentina en 1946 onde continuou vinculado á Unión de Chauffeurs, e ocupou a secretaría do consello federal da FORA (1956).

GALICIA

Pintor. Evolucionou desde a pintura realista cara á mural, en que se perciben as influencias do seu mestre Vázquez Díaz. Das súas obras destacan os murais do convento do Sagrado Corazón de Madrid e do mosteiro de Samos e Peixeiras.

PERSOEIRO

Escritor. Licenciado en Dereito pola Universidad de Salamanca e en Filosofía e Letras pola Universidad de Madrid, en 1920 trasladouse a EE UU para desempeñar unha cátedra de Literatura Española do s XIX na Cornell University Ithaca (Nova York). En 1932 converteuse en catedrático de Xeografía e Historia no instituto de Lugo. Experto en mitoloxía e astroloxía, e lector de Rubén Darío, Verlaine e Baudelaire, influíu intelectualmente nos membros da Xeración Nós, especialmente en R. Otero Pedrayo, cos que compartiu algúns parladoiros e conferencias no Ateneo ourensán. Colaborador de La Centuria co nome de Beta Herculis, escribiu Las mesetas ideales (1910), Escenas de gigantomaquia (1923) e Errores de la actual división provincial de España y fundamentos geográficos para una nueva división en provincias (1925). Foi académico correspondente da Real Academia Galega.

GALICIA

Relixioso e escritor. Emigrou a Cuba, onde se dedicou ao ensino, comercio e xornalismo. Cultivou o conto, Las ilusiones del amor (1909); a novela, Las dos primas (1911); a poesía, Rosas fugitivas; e o teatro, El maldito deber.

GALICIA

Matemático. Catedrático de Xeometría Analítica na Universidade de Santiago de Compostela, realizou estudos de análise matemática, aritmética razonada e álxebra. Publicou Grupos de sustituciones que dejan invariable un recinto plano circular múltiplemente conexo (1918) e Lecciones de geometría analítica. Coordenadas homogéneas. Generalidades sobre las líneas y superficies (1936).

PERSOEIRO

Fitopatólogo. Especialista en bacterioloxía agrícola, traballou na Estación de Fitopatoloxía Agrícola da Coruña e foi membro do CSIC. Publicou numeros artigos de investigación sobre patoloxía vexetal, dos que destaca Plan de lucha contra las plagas del campo que actualmdetne pueden ser combatidas (1904).

GALICIA

Médico e político, irmán de Xosé Rodríguez Seoane. Doutor en Medicina pola Universidad de Madrid, foi deputado nas Cortes pola sección de Pontevedra (1869-1871), polos distritos de Ponte Caldelas (1871-1872) e da Cañiza (1881-1884); e senador polas provincias de Pontevedra (1886-1887) e A Coruña (1899-1900). Pertenceu ao Partido Moderado, foi un dos organizadores do Banquete de Conxo e formou parte da xunta revolucionaria de 1868 de Pontevedra. En 1871 foi nomeado gobernador en Cáceres e director xeral de Aduanas e en 1888 gobernador de Asturias. Foi un dos fundadores do semanario pontevedrés El País (1858) e colaborou en El Siglo Médico, La Perseverancia e Faro de Vigo, e cultivou a poesía en galego e castelán. Das súas obras de temática médica destacan Los nuevos tratamientos curativos de las enfermedades sifilíticas (1878), Lecciones de terapéutica. Materia médica y arte de recetar (1880) e Varela de Montes y la Escuela Médica...

GALICIA

Diplomático e filósofo, irmán de Luís Rodríguez Seoane. Tivo un papel destacado no provincialismo que se interrompeu, así como o seu labor literario e xornalístico, pola súa morte prematura. Foi un dos fundadores do semanario pontevedrés El País (1858) e colaborou en La Oliva, La Perseverancia, El Miño e Revista de Instrución Pública. Destacan as súas obras póstumas Artículos y novelas (1899) e Lembranzas da terriña (1931).

PERSOEIRO

Arquitecto. Obtivo o título en 1833 pola Academia de Matemáticas y Nobles Artes de la Concepción de Valladolid. Ata 1869 foi arquitecto provincial de Valladolid. Instalouse en Vigo onde foi arquitecto municipal (1881-1886) e foi tamén arquitecto diocesano de Tui e Santiago de Compostela. Traballou co seu fillo Alejandro Rodríguez-Sesmero González (Valladolid ?-?), titulado como mestre de obras en 1871 e arquitecto municipal de Pontevedera e Vigo. Moitos dos seus proxectos están asinados polos dous ao non ter este último o título de arquitecto. Introduciron en Vigo o eclecticismo retórico. Das obras de Domingo destacan os edificios situados entre a rúa García Barbón 4 e República Arxentina, organizadas en planta baixa e andar, a casa de Marcelino Barreras (1882) e fóra de Vigo as casas do concello de Vilagarcía de Arousa (1886-1890) e Ponteareas (1894) e a fachada de San Marcos de Corcubión (1885). Das obras proxectadas por Alejandro destacan as casas Odriozola (1873),...

GALICIA

Debuxante, ilustrador e deseñador. Coñecido como Carlos Silvar, licenciouse en Belas Artes na Escuela de San Fernando (1980) e a partir dese ano entrou no departamento de deseño do Grupo Sargadelos. Deseñador de cartelaría e decorados, colaborou como caricaturista en A Nosa Terra, Can sen dono, Xerme, Irimia, Coordenadas, Ameixa Cacofónica e La Voz de Galicia. Promotor do colectivo de creación audiovisual Ollo de Vidro, traballou como ilustrador para diversas editorais, para a Sociedade de Historia Natural e para Adega. Recibiu o primeiro premio de banda deseñada do Facho e a Curuxa do Humor (1988).