"car" (Contén)

1. Designación non sistemática do ión hidroxenocarbonato ou carbonato ácido HCO- 3.

2. Nome habitual que se lle dá ao hidroxenocarbonato de sodio.

3. Substancia que se utiliza para calmar a dor de estómago cando hai exceso de ácido nel e que facilita a dixestión.

4. Amortecedor fisiolóxico sanguíneo. A maior parte atópase en forma salina HCO-3:
   
   
   FORMULA
   
   
   
   
   pero a concentración de ácido pode aumentar facilmente ao diminuír a eliminación pulmonar de CO2, xa que o ácido carbónico está en equilibrio co seu anhídrido, volátil, nunha reacción catalizada pola anhidrasa carbónica:
   
   
   FORMULA2
   
   

PERSOEIRO

Diplomático e político sueco. No 1973 converteuse en secretario xeral do Partido Moderado, do que pasou a ser presidente no 1986. Dende a oposición levou a termo unha crítica persistente da política de Olof Palme. Coa vitoria do Partido Moderado no 1990, accedeu ao cargo de primeiro ministro. En 1994 perdeu o cargo ao ser derrotado nas eleccións lexislativas fronte aos socialdemócratas. Entre 1996 e 1997 foi o representante da Unión Europea para o conflito de Bosnia-Hercegovina. Dende 1992 é presidente da Unión Internacional Demócrata.

1. Cría da troita.

2. Cría dun peixe de calquera especie.

1. Pasar as tropas a noite á intemperie.

2. Acampar ao aire libre.

PERSOEIRO

Físico. Profesor na Universidade e na Escola de Enxeñeiros de Oslo, destacou polos seus traballos sobre hidrodinámica. A súa obra Remarques historiques sur la théorie d’un ou plusieurs corps, de formes constantes ou variables, dans un fluide incompressible (Observacións históricas sobre a teoría dun ou moitos corpos, de formas constantes ou variables, nun fluído incomprensible, 1875), valeulle o ingreso na Académie des Sciences de París.

GALICIA

Ensaísta e crítica literaria. Profesora de Literatura Galega na Facultade de Humanidades de Lugo da Universidade de Santiago de Compostela. Formou parte do movemento feminista galego dende os seus comezos nos anos setenta e coordina, xunto con Claudio Rodríguez Fer, a publicación libertaria Unión Libre. Cadernos de vida e culturas. Publicou Conversas con Carballo Calero (1989), Carballo Calero: política e cultura (1991), e fixo, en colaboración con Rodríguez Fer, as edicións de Con pólvora e magnolias de X. L. Méndez Ferrín (1989) e de Os eidos de Uxío Novoneyra (1990). Como ensaísta ocupouse especialmente da problemática feminista e libertaria, combinando a temática galega coa universal, e como crítica tratou en particular as relacións entre xénero sexual e literatura, sendo pioneira en Galicia destes estudios. Nesta liña publicou os libros: Literatura galega da muller (1991), Escritoras galegas (1992), Libros...

GALICIA

Xornalista. Licenciada en Ciencias da Información pola Universidade Complutense de Madrid, realizou estudios de Interpretación na Real Escuela Superior de Arte Dramático (Madrid) e de Psicoloxía na Universidade da Coruña. Dende 1988 traballa no gabinete de prensa da CRTVG. Coordinou e colaborou na Revista de RTVG (1991-1994). No eido da literatura infantil publicou Tres nenos nas alturas (1993).

PERSOEIRO

Autor, actor e presentador de radio e televisión. Iniciou a súa traxectoria profesional co grupo Ítaca, participando en espectáculos como As laranxas máis laranxas de todas as laranxas (1980) ou Historia do zoo (1981). Posteriormente traballou con Producións do Noroeste nos espectáculos Os xustos (1991), A grande noite de Fiz (1992) ou Galileo (1993), con Teatro do Aquí, en Días sen gloria (1993) e co Teatro do Morcego, en Doberman (1994). Co Centro Dramático Galego participou en A fiestra valdeira (1994) e na montaxe musical de O arce no xardín (1989). En 1993 creou a compañía Arre Producións, coa que produciu os espectáculos Directamente Paco I (1991), Directamente Paco II (1993) e A histe(o)ria de Lili Brown (1995). En 1998 recibiu, xunto con Cándido Pazó e X. A. Porto Josito, o Premio María Casares á Mellor Adaptación pola dramaturxia textual do espectáculo Nano,...

GALICIA

Director editorial. Realizou estudios de Marketing e publicidade. Foi director de marketing da editorial Anaya e traballou tamén para a empresa editorial Asuri de Bilbao. Foi socio-fundador e director administrativo de Edicións Xerais de Galicia xunto con Xulián Maure, e socio-fundador e director editorial de Edicións do Cumio. Destaca nel o seu carácter pioneiro e creativo dentro do mundo editorial galego. Foi presidente da Asociación Galega de Editores. O Premio de Narrativa Eixo Atlántico leva o seu nome.

PERSOEIRO

Militar e político. Xeneral do corpo xurídico militar, opúxose á ditadura do xeneral Primo de Rivera. Ao proclamarse a República foi nomeado director xeral de Seguridade, cargo do que dimitiu en protesta polos incendios provocados nos conventos de Madrid. Publicou Los procesos militares durante la Ditadura (1931).

PERSOEIRO

Coreógrafo e bailarín. Foi o primeiro bailarín da Scala de Milán e director da súa academia de danza. É autor de diversas obras teóricas, entre as que destaca Tratado elemental da arte da danza (1820).

PERSOEIRO

Arqueólogo. Dirixiu diversas expedicións en Grecia. No ano 1939 descubriu a localización do posible palacio do Rei Néstor en Pilos. Traballou na American School of Classical Studies de Atenas. É autor das obras: Troy: excavations conduted by the University of Cincinnati (Troia: escavacións efectuadas pola Universidade de Cincinnati, 1932-1938), Troy and the trojans (Troia e os troianos, 1963) e The Palace of Nestor at Pylos in Western Messinia (O palacio de Néstor en Pilos na Messinia occidental, 1966).

PERSOEIRO

Romanista. A súa obra presenta unha vertente dialectolóxica (Atlas, 1917) e outra etimolóxica, reflectida no Ditionnaire étymologique de la langue française (Dicionario etimolóxico da lingua francesa, 1932).