"llo" (Contén)

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Málaga, Andalucía, na serra de Yeguas (7.737 h [1996]), situado nunha chaira próxima o río Rincón. A súa economía baséase na gandería, destacando as explotacións avícolas e de porcino; na agricultura, especialmente o cultivo de cereais, legumes e froitas; e na industria, onde sobresae a produción de pensos, madeira, panos, pel, xabón e licores.

1. Carreiro estreito entre montañas ou elevacións do terreo.

2. Camiño moi estreito entre valos ou casas.

1. Cada unha das ramificacións dun acio.

2. Acio unha vez quitadas ou espremidas as uvas.

3. Persoa alta e de pernas longas que se move con torpeza e lentitude. OBS: Aplícase tanto ao home como á muller.

PERSOEIRO

Político e escritor. Participou na preparación do movemento militar da Vicalvarada (1854), que deu inicio ao Bienio Progresista. Redactou o Manifiesto de Manzanares (1854), declaración programática da futura Unión Liberal, partido polo que foi elixido deputado a Cortes e, máis tarde, designado director xeral da administración local e subsecretario de gobernación con O’Donnell (1858). Foi ministro da Gobernación no goberno de Mon (1864) e de Ultramar no último ministerio O’Donnell (1865). Non participou na Revolución de 1868 nin apoiou a causa de Isabel II. Deputado ás Cortes de 1869, defendeu posicións conservadoras. En 1873 designárono xefe do partido afonsino e dirixiu a campaña para a restauración da monarquía borbónica na persoa de Afonso XII. Nomeado xefe de goberno (1875), desenvolveu o sistema político da Restauración que ideara, baseado na unión de monarquía e Cortes a través dun texto constitucional (1876) que permitiu a división de poderes. Pactou con Sagasta a alternancia no...

PERSOEIRO

Economista inglés de orixe irlandesa. A súa obra Essai sur la nature du commerce en général (Ensaio sobre a natureza do comercio en xeral, 1720) foi considerada a primeira visión global do sistema económico. Afirmou que o valor provén da terra e do traballo e que se fixa polos seus custos. Analizou os efectos dun aumento da oferta monetaria e definiu os efectos diferenciais do case automático aumento de prezos que comporta, o que denominou efecto Cantillon.

PERSOEIRO

Escritor, dramaturgo e xornalista. Fundou a revista Los Miserables e dirixiu a revista L’Esquella de la Torratxa. En 1939 exiliouse a París ata 1973, ano en que se instalou en Andorra. É autor das novelas La balada de les set germanes (A balada das sete irmás, 1912), e da peza teatral Nadal en temps de guerra (Nadal en tempos de guerra, 1938). En colaboración con V. Mora escribiu Cançó de amor i de guerra (Canción de amor e de guerra, 1926).

PERSOEIRO

Política e sindicalista portorriqueña. Primeira feminista teórica do seu país, foi xulgada pola súa oposición ao abuso sobre a muller e por apoiar a liberdade no vestiario das mulleres. É autora de Mi opinión sobre los derechos, responsabilidades y deberes de la mujer (1911).

PERSOEIRO

Pintor, escultor e caricaturista italiano. Establecido en París en 1898, colaborou en Le Rire, e dedicouse á realización de estatuas caricaturescas, á proxección de cartóns para tapices e ao cartelismo. Entre os seus carteis destacan os do Folies-Bergère (1900) e de Cinzano (1910).

1. Órgano xenital masculino.

2. g Exclamación que manifesta sorpresa, dor, estrañeza, admiración, anoxo, etc. OBS: Pode aparecer reforzado por expresións como Arre carallo! ou Manda carallo!

3. Forma comodín que, segundo o contexto, adquire diferentes significado como ‘persoa insignificante’, ‘nada’, ‘rexeitamento’, ‘fracasar’, ‘moito’, ‘pesado’, ‘divertido’, etc.

4. holoturia.

1. Alga parda do xénero Laminaria. Este nome ten a súa orixe no uso que se facía do estipe groso e cilíndrico destas algas nos problemas de dilatación no parto; estes estipes, que se conservaban secos, introducíanse na vaxina e botábaselles auga para que aumentasen de tamaño e axudasen así á dilatación.

2. Denominación vulgar que reciben os equinodermos da clase dos holoturoideos, de forma grosa e alongada, sen brazos e sen espiñas, e con pequenos pés ambulacrais con ventosas.

3. Denominación popular que reciben os moluscos bivaldos do xénero Ensis, como a navalla e o longueirón.

1. 1. Árbores ou arbustos pertencentes ás especies caducifolias e as marcescentes do xénero Quercus da familia das fagáceas. Son plantas mesófilas que poden medrar en climas máis fríos e húmidos ca as especies perennifolias do mesmo xénero, como a sobreira, a aciñeira e o caxigo. Son árbores ou arbustos monoicos, de ramificación simpódica e con follas lobuladas. A polinización é anemófila e as flores son pequenas e sinxelas: as masculinas, dispostas en amentos pendurantes, cun periantio composto por 6 lóbulos e ata 12 estames; e as femininas, dispostas en grupos de ata tres flores, cun invólucro escamoso que dará lugar á cúpula da landra. Os carballos poden chegar a ser moi lonxevos; constátanse exemplares de máis de 1.200 anos de idade e non son raros os casos de hibridación entre distintas especies de carballo. Dende hai 6.000 anos, coincidindo co final do período frío posglacial, conforman a vexetación potencial da maior parte de Galicia. A aparición da agricultura en Galicia hai...

   2. carballo albar [cast: roble albar; ingl: durmast oak]

      [Quercu

   3. carballo americano [cast: roble americano; ingl: northern red oak]

      [Quercu

   4. carballo anano [port: carcalhiça; cast: quejigueta]

      [Quercu

   5. carballo andaluz

      [Quercu

   6. carballo australiano [cast: roble de Australia]

      [Gre

   7. carballo cerquiño/carballo negro [port: carvalho negral; cast: roble melojo; ingl: pyrenean oak]

      [Quercu

   8. carballo común [port: carvalho comum; cast: roble común; ingl: english oak]

      [Quercu

   9. carballo pubescente

      [Quercu

2. ...

PARROQUIA

Parroquia baixo a advocación de san Xoán que é a capital do concello de Carballo.