"CIO" (Contén)

Situación que se caracteriza por permanecer sen ningunha ocupación nin actividade que se considere proveitosa ou útil.

Tempo libre de que dispón un individuo para realizar actividades non relacionadas co traballo remunerado, nin equiparables ás propias obrigas ou ocupacións. Vincúlase co desenvolvemento integral da persoa mediante a realización de actividades que permiten distanciarse do traballo e requiren tantas ou máis destrezas, pero estimulan a creatividade e producen un descanso reparador. A súa progresiva xeneralización, converteu o ocio en obxecto de estudo nos tratados de socioloxía, como Vers une civilitation du loisir (1962), de Joffre Dumazedier. OBS: Tamén se denomina lecer.

Actividade lúdica que se adoita facer no tempo libre.

Que está desocupado e sen desenvolver ningunha actividade laboral.

Que dispón de moito tempo libre.

Que se caracteriza pola falta de actividade.

Que resulta superfluo ou falto de utilidade.

Acción e efecto de ocultar ou de ocultarse.

Paso dun astro próximo á Terra por diante doutro astro máis afastado, aparentemente máis grande e máis luminoso. Un caso frecuente e moi importante é o de ocultación dunha estrela pola Lúa. Neste caso, a medida dos instantes de inmersión e de emersión dan información sobre os movementos da Terra e da Lúa. Son tamén frecuentes as ocultacións dos satélites galileanos de Xúpiter polo propio Xúpiter.

Encubrimento dunha cousa que legalmente se debe manifestar á autoridade ou ao funcionario que o pregunta por razón do seu cargo.

Acción e efecto de ocupar ou ocuparse.

1. Actividade en que se está ocupado.

2. Traballo ou estudo ao que se dedica o tempo a cambio dunha retribución ou ganancia.

3. Utilización de man de obra para a produción. A estrutura da ocupación determina a parte da poboación activa empregada nos diversos sectores de actividade económica, e tamén a súa composición cualitativa. O nivel de ocupación fixa o grao de absorción dos factores e en especial do factor traballo no conxunto das actividades produtivas. Segundo o modelo neoclásico, o nivel de ocupación está determinado pola intersección das curvas da oferta e da demanda de traballo, que dependen ao mesmo tempo do salario real. Un exceso da oferta de traballo respecto da demanda desencadea un proceso de axuste que tende á diminución do salario real. A nova situación de equilibrio obtida cumpre as condicións de plena ocupación, entendida como a situación en que todo individuo disposto a traballar ao nivel de salarios vixente pode conseguilo. Esta concepción optimista oponse á visión marxista, segundo a que, o capitalismo mantén en permanencia un certo volume de man de obra desocupada para facer...

4. Utilización efectiva, nun momento dado, dos recursos produtivos, como a man de obra, os bens de capital e os recursos naturais.

1. Toma de posesión por parte dos poderes públicos dunha propiedade privada para o estudo ou a execución de traballos públicos. O propietario desposuído ten que recibir unha indemnización.

2. Forma orixinaria de adquirir a propiedade que consiste en apoderarse de bens materiais externos que non pertencen a ninguén.

3. Exercicio temporal da soberanía sobre un territorio ou estado estranxeiro. A ocupación de guerra ou militar prodúcese despois dun conflito, a ocupación pacífica efectúase para garantir as estipulacións dun tratado de paz, e a ocupación mixta ten como base un acordo entre os belixerantes. Foi regulamentada pola Convención da Haia (1907) e pola Convención de Xenebra (1949) para a protección de civís en tempo de guerra.

...

1. Profesión que require unha actividade manual.

2. Función ou traballo que alguén realiza de maneira habitual. Na tradición oral recóllense ditos como: “Quen ten oficio non morre de fame. Oficio que non dá de comer ao seu amo, non vale un ichavo”.

Papel ou función que algo ou algúen está obrigado a desempeñar polo cargo que ocupa.

Escrito ou comunicado sobre un asunto de servizo que é emitido por un organismo oficial.

1. Misa maior ou cantada.

2. Conxunto de oracións e cerimonias relixiosas que se celebran en festividades sinaladas, especialmente durante a Semana Santa.

3. oficio divino

   Celebración da pregaria cristiá establecida para diferentes momentos da xornada. A reforma litúrxica do Concilio Vaticano II deulle o nome de liturxia das horas. As dúas horas de tradición máis antiga e universal son as da mañá (matinas) e as do serán (vésperas). Engadiuse unha pregaria nocturna (vixilias), e outras horas diúrnas (terza, sexta e nona). O monaquismo ampliou a serie coas horas de prima e completas. No ámbito do antigo rito hispánico, a distinción entre o oficio do clero regular e o secular foi moito máis claro ca noutros lugares. Antigamente para a celebración dos oficios era necesario recorrer a diversos libros: salterio, leccionario, antifonario, responsorial e himnario. O Breviarium Curiae Romanae recolleu nun só libro todos os elementos do oficio. Interviñeron na revisión do breviario, Inocencio III (1215), Pío V (1568) e Pío X (1911). O intento dunha revisión máis drástica do cardeal Quiñónez (1535), a pesar do éxito obtido, foi suprimido coa edición...

4. oficio eclesiástico

   Calquera cargo constituído por dereito divino ou eclesiástico, revestido de dereitos e deberes, que se exerce con fins espirituais.

5. ...

Calidade de oficioso.

Acto oficioso.

1. Que provén dunha autoridade pero non ten carácter oficial.

2. Que expresa o pensamento do goberno sen ser oficial.

1. Que se manifesta solícito e servizal por ser útil a outro.

2. Que media entre outros dous que se atopan en litixio.

Que dá consellos ou se inmisce nos asuntos doutra persoa sen ser invitado.

Acción e efecto de ofuscar ou ofuscarse.

Confusión das ideas que pode producir efectos na orde penal cando dá lugar á obcecación.