"Bra" (Contén)

GALICIA

Mariño de guerra. Despois de ser gardamariña en Cádiz ascendeu a alférez de fragata en 1778. Combateu contra os ingleses no Canal da Mancha, no bloqueo de Xibraltar e contra o almirante Howe no propio estreito. Participou na defensa de Ferrol en 1800 e na Batalla de Trafalgar contra os ingleses (21.10.1805). Cando dirixía a Comandancia de Mariña de Vilagarcía participou no enfrontamento contra os franceses, en 1806. Mandou a Comandancia do Tercio de Vigo (1809) e, ao ano seguinte, a de Ferrol. Ascendeu a brigadier, encargouse do goberno militar de Ferrol e do mando dos tercios navais do norte. En 1839 foi nomeado tenente xeneral.

PERSOEIRO

Actor cinematográfico austríaco. Comezou traballando no teatro coa compañía do Teatro Nacional de Austria. Foi coñecido internacionalmente a raíz da súa interpretación en Mephisto (1981), gañadora dun Oscar á Mellor Película estranxeira. Foi nominado ao Oscar como Mellor Actor secundario por Out of Africa (Memorias de África, 1985). Participou tamén en Never say never again (Nunca digas nunca xamais, 1983), The Russia house (A casa Rusia, 1990) e Two deaths (Dúas mortes, 1995)

1. Comezar a ceder unha persoa nalgún asunto ou nalgunha opinión.

2. Afrouxarse ou ceder algunha cousa.

3. Mover o corpo con gracia e xentileza.

4. Moverse algunha cousa cun movemento de balanceo.

5. Curvar un ferro, unha táboa, unha trabe, un arame ou calquera outro obxecto ríxido suxeito por ambos os dous extremos.

RIOS

Río afluente do Ulla pola dereita. Nace no lugar de Vilaboa da parroquia de Arca (concello do Pino). O seu curso adopta unha dirección N-S coa que penetra no concello de Touro pola parroquia de Bama. Prosegue polas parroquias de Fontes Rosas, Prevediños, Enquerentes, Foxáns e Bendaña, na que desemboca, logo de drenar unha conca de 96,5 km2. Achega un caudal de 3,4 m3/s.

CIDADES

Cidade da land de Brandenburgo, Alemaña, na beira do río Havel (90.400 h [1990]). Porto fluvial, encrucillada de camiños e posteriormente do ferrocarril e das estradas, converteuse nun importante núcleo industrial, destacando as ramas siderúrxica, téxtil, mecánica e química. A súa orixe atópase na fortaleza de Brennabor ou Brennaburg, que foi conquistada a principios do 928 por Enrique I. No 928 foi convertida por Otón I na sede dun bispado secularizado no s XVI. Ocupada cara ao 1150 por Alberte o Oso, obtivo o título de margraviato e despois o de electorado. No s XII Brandenburgo chegou a ser a residencia dos margraves ascanios. En 1848 foi sede da asemblea nacional prusiana. Entre os seus monumentos, moi afectados polos bombardeos da Segunda Guerra Mundial, destacan a catedral románico-gótica, iniciada no s XII, a igrexa gótica de Santa Catarina do s XV, a antiga casa do concello dos ss XIV-XV e algunhas pontes medievais. Ao final da Segunda Guerra Mundial quedou no...

REXIÓNS

Rexión do N de Alemaña. Tradicionalmente comprendía a Altmark (Marca Vella), a Mittelmark (Marca Mediana) e a Neumark (Marca Nova); ademais estaban unidas a estas tres marcas as pequenas rexións de Uckermark, Prignitz e Ruppin, e os bispados secularizados de Brandenburgo, Havelberg e Levus. Na división provincial prusiana de 1815, Altmark integrouse na provincia de Saxonia, e as outras, xunto coa Baixa Lusacia, constituíron a provincia de Brandenburgo. Os territorios desta última, despois da anexión de Neumark a Polonia en 1845, constituíron unha land da República Democrática Alemana en 1949, ata que en xullo de 1952 foi abolido o sistema federal. A Mittelmark corresponde aproximadamente aos actuais bezirke de Postdam e Frankfurt do Oder. No ano 1990, unha vez reunificados os dous estados alemáns, creouse a land de Brandenburgo. Estivo habitada primitivamente polos semmons e despois foi invadida por diversas tribos eslavas que foron conquistadas por Carlomagno...

1. Relativo ou pertencente a Brandenburgo ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Brandenburgo.

PERSOEIRO

Escritor. Formado baixo a influencia de Sainte-Beuve, Taine, Stuart Mill e Renan. Chegou a ser un vangardista oposto ao Romanticismo. Destacan as súas biografías sobre grandes persoeiros como Shakespeare, Heine, Ibsen e Goethe, entre outros.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Arzúa baixo a advocación de san Lourenzo.

PERSOEIRO

Restaurador italiano. En 1939 fundou en Roma o Instituto Centrale del Restauro. Levou a cabo unha teoría sobre a restauración do patrimonio cultural.

1. de brandir.

2. En cantidade superior á necesaria.

3. Que se caracteriza polo esplendor ou pola ostentación.

GALICIA

Profesor. Licenciado en Psicoloxía e diplomado en Psicoloxía da Educación imparte clases na Universidade de Vigo. Publicou Fundamentos de Psicología para maestros (1984), Os xogos dos nosos rapaces (1986) e Bilingüismo y lectura en escolares gallego y castellano-parlantes.

1. Portar na man unha arma, movéndoa en actitude ameazante.

2. Estar animado por un movemento oscilatorio ou vibratorio.

PERSOEIRO

Pintor. Uniu as correntes coloristas e luministas co Tenebrismo e combinou a luz natural coa sobrenatural. Deste xeito conseguiu elevar a pintura barroca do seu país ao nivel europeo. Empregou en diversas ocasións os dedos no canto dos pinceis para que a súa pintura tivese máis forza. É autor dos cadros: Morte de san Bieito, Simón e Xesús e Epifanía, entre outros.

1. Que se deforma facilmente ao exercer presión ou que se corta con facilidade.

2. 1. Referido a cousas inanimadas, que ten ou indica pouca enerxía e vigor.

   2. Aplicado a persoas, que non ten dureza, forza, vontade ou enerxía ou que cede con facilidade ante os desexos ou argumentos dos demais.

3. Que presenta tenrura e suavidade ao tacto.

4. En música ou poesía, agradable ao oído.

5. Tratándose dunha enfermidade, dor que molesta pouco, que non produce gran malestar.

6. Referido ao paso, que é descansado, lento ou pausado.

7. Aplicado ás drogas, as que comportan menor adición e son menos prexudiciais para a saúde.

8. Referido a un mineral, que pode ser riscado con facilidade por outro.

9. ...