"CIA" (Contén)

1. Empresa dedicada a xestionar asuntos alleos ou prestar servicios como intermediaria.

2. Lugar onde está establecida unha empresa dedicada a xestionar asuntos ou prestar servicios.

3. Oficio ou encargo de axente.

4. Establecemento secundario dunha empresa.

5. Contrato polo que unha parte asume de forma estable e permanente o encargo de levar adiante, en nome e por conta doutro e a cambio dunha retribución, a conclusión en exclusiva de contratos nunha zona determinada.

6. Persoa física ou xurídica que de xeito habitual e retribuído, e en posesión do título correspondente presta servicios de orientación, información e asistencia turística. Atende a viaxeiros e turistas tanto en materia monumental, artística, histórica ou ofrece datos sobre comunicación e aloxamento e, en xeral, de canto poida ser de interese para o coñecemento do patrimonio turístico e a utilización dos medios existentes ao servizo do público. En Galicia correspóndelles este labor aos chamados Centros de Iniciativas Turística (CIT), xeralmente promovidos polos concellos ou por mancomunidades.

7. Empresa de servicios que dispón de persoas cualificadas no eido da comunicación e que desenvolven, mediante contrato, tarefas especializadas para outras institucións. Entre os profesionais que ofrece este tipo de empresa, ademais de modelos e actores para anuncios publicitarios ou organización de actos públicos, poden dispor de fotógrafos, directores de cine ou calquera outro artista ou profesional relacionado co mundo publicitario e das relacións públicas.

8. Establecemento ou empresa que ofrece información de carácter xeral ou sobre un tema específico a través dunha rede de telecomunicacións como a Internet.

9. Organización que centraliza as informacións periodísticas recollidas polos seus correspondentes nos lugares onde se producen os acontecementos, clasificándoas e transmitíndoas ás empresas subscritas (xornais, centros de televisión, emisoras de radio, etc).

10. Empresa comercial dedicada a crear, planificar e difundir campañas publicitarias previamente contratadas por un anunciante. As súas actividades concéntranse na producion de anuncios, planificación de medios e deseño de plans de comunicación. A estrutura dunha axencia está en estreita dependencia co alcance dos servicios que ofrece, coa dimensión da axencia e coa carteira de clientes cos que traballa. Tomando como modelo unha axencia grande, os diferentes departamentos que a forman son: departamento de contas, órgano que une a axencia co cliente a través do executivo de contas, que ten a función de saber qué tipo de actividade ten que desenvolver a axencia para o seu cliente, así como asesoralo ao longo da campaña; departamento de investigación e márketing, que obtén información sobre o consumo do produto ou o servizo co que está a traballar a axencia, datos sobre o produto e investigacións sobre a competencia; departamento creativo, que ten a misión de elaborar...

11. ...

GALICIA

Profesor de Filosofía e escritor. É autor de O marxismo e as linguaxes (1988), Sobre o tempo e outros desatinos (1990), A Rosa sen porqué (1997) e El Laberinto y sus salidas (1998), nos que analiza diferentes aspectos da realidade dende unha perspectiva filosófica. Así mesmo En favor da esperanza (1987) e Catro ensaios sobre a esquerda nacionalista (1990), son textos predominantemente políticos. Redactou os textos para a obra Ex-votos (1994), con fotografía de Tino Martínez. É membro do consello de redacción da revista Luzes de Galiza; ademais, colabora con outras publicacións como Diario de Galicia, Grial ou La Voz de Galicia.

GALICIA

Profesor de Filosofía e escritor. É autor de O marxismo e as linguaxes (1988), Sobre o tempo e outros desatinos (1990), A Rosa sen porqué (1997) e El Laberinto y sus salidas (1998), nos que analiza diferentes aspectos da realidade dende unha perspectiva filosófica. Así mesmo En favor da esperanza (1987) e Catro ensaios sobre a esquerda nacionalista (1990), son textos predominantemente políticos. Redactou os textos para a obra Ex-votos (1994), con fotografía de Tino Martínez. É membro do consello de redacción da revista Luzes de Galiza; ademais, colabora con outras publicacións como Diario de Galicia, Grial ou La Voz de Galicia.

1. Recipiente de madeira ou pedra, co fondo máis pequeno ca a parte superior, onde se lle dá de comer aos porcos e outros animais.

2. Prato de metal cunha abertura semicircular na beira, usado polos barbeiros para enxaboar a barba.

3. Ouriñal alto e cilíndrico.

4. Recipiente de madeira en forma de caixa cadrada, xeralmente sen tapadeira nin pés, onde se amasa a fariña e se garda o pan.

5. Recipiente no que se salga a carne do porco.

6. Recipiente de metal ou doutro material no que se transporta algunha cousa, normalmente comida ou bebida.

7. Concavidade dun terreo sobre a que mana a auga dunha fonte.

8. Conxunto de vertentes que rodean un río ou un mar interior.