"RAM" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 1337.

    1. Liberar dunha trampa.

    2. Quedar libre de débedas ou negocios turbios.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Acción de desflorar.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Ramón Lorda Vidal.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Acción e efecto de desmellorar.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Acción e efecto de desmembrar ou desmembrarse.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Arquitecto. Mestre maior do claustro da seo de Vic (1324-1337), traballou na igrexa de Santa Maria del Mar en Barcelona (1329) e na colexiata de Manresa.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Pintor e miniaturista. Activo entre 1351 e 1362, sucedeu a Ferrer Bassa como pintor da corte catalanoaragonesa. Realizou os retablos da capela real do palacio da Almudaina, en Palma de Mallorca (1353-1358), e da capela real de Zaragoza (1358). O seu fillo ou neto, Rafael Destorrents , pintor e miniaturista documentado entre 1391 e 1425, realizou as pinturas do Missal de Santa Eulàlia da catedral de Barcelona (1403) e do perdido Missal dels Consellers para a capela da casa da cidade (1410).

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Desfacer a trama dun tecido.

    2. Desfacer unha trama.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Poeta portugués. En Coimbra estudiou dereito e comezou a prepararse en avogacía e xornalismo, estudios que continuaría en Beja, Évora e en Lisboa. Cultivou unha poesía simple e popular, de temática amorosa, contra os excesos do romanticismo final. Da súa produción destaca Cartilha maternal (1876), método de lectura para nenos, e a colección de poemas Campo de flores (1893), editada por Teófilo Braga.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Representación gráfica dun fenómeno, dunha lei ou da distribución das partes dunha cousa.

    2. Representación gráfica que se traza xeralmente nun plano, dotado duns eixes de coordenadas co fin de ilustrar a relación existente entre dúas cantidades variables, unha delas pode considerarse como a función da outra.

    3. Representación gráfica na que se relacionan variables que inciden no tempo atmosférico, tomadas nun período e nun territorio concretos, e que permite caracterizar o clima dese territorio.

    4. Representación gráfica dunha variable estatística, xeralmente discreta, na que aparecen os valores da variable xunto coa súa frecuencia relativa, representada en forma de barra ou segmento de lonxitude proporcional a dita frecuencia. Tamén recibe o nome de gráfico de barras.

    5. Representación gráfica na que as unidades esenciais dun sistema, frecuentemente electrónico, se trazan en forma de rectángulos ou bloques, e a súa interacción se representa por liñas que unen estes bloques.

    6. Representación gráfica que mostra a relación entre as fases sólida, líquida e gasosa ao modificárense unha serie de condicións como a temperatura ou a presión. Permite determinar os cambios que se producen nelas ao ser modificadas. Ten aplicación no estudo de aliaxes, mesturas salinas ou disolucións salinas.

    7. Representación gráfica da secuencia de operacións constitutivas dun proceso. Utilízanse símbolos normalizados para representar as distintas operacións e unidades de equipo, e liñas e frechas para representar as correntes entre os diferentes subsistemas. En ocasións, incorpóranse á representación os valores das variables características das distintas correntes e subsistemas.

    8. Representación gráfica de todas as forzas que actúan sobre un corpo ou un sistema de partículas materiais. Cando este corpo é practicamente indeformable, o diagrama denomínase diagrama do sólido libre, feito que permite establecer as condicións de equilibrio.

    9. Representación gráfica que mostra a variación do punto de ebulición e da composición do vapor dunha mestura de dous líquidos ao variar a composición da mestura líquida de partida.

    10. Representación gráfica formada por un círculo no que cada sector corresponde a unha modalidade e as porcentaxes son proporcionais á superficie do sector. Tamén reciben o nome de gráfico de sectores ou diagrama circular.

    11. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Relativo ou pertencente a un diagrama.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Técnica audiovisual que consiste na proxección dunha serie de diapositivas en sincronización co son. Os instrumentos que se usan normalmente son: os proxectores de diapositivas, como medio para presentar as imaxes, e o magnetófono, que serve como soporte do son. A presentación do guión da historia compleméntase coas secuencias ou imaxes que van aparecendo simultaneamente. A clave dun diaporama de calidade radica na integración das diferentes linguaxes que emprega, de tal xeito que non se estorben entre si, nin sexan redundantes.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Agrarista. Membro de Solidaridad Gallega, asinou o Manifesto Solidario de 1907 e foi vogal e presidente (1908-1912) da Xunta Solidaria da Coruña. Dende 1908 participou nas campañas propagandísticas e nos mitins campesiños, e colaborou en diversos medios xornalísticos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escultor, irmán de Camilo, Dolores e Indalecio Díaz Baliño. Especializouse na realización en madeira de siluetas de figuras humanas e de paisaxes caracterizadas pola perfección do seu debuxo. Realizou exposicións en diversas vilas galegas e en América do Sur. Participou, entre outras mostras, na Gran Exposición Regional de Bellas Artes y Artes Decorativas, organizada pola Real Sociedad Económica de Amigos del País en Santiago de Compostela en 1941. Foi un dos fundadores da Asociación de Artistas da Coruña (1934).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Político e enxeñeiro naval. Licenciado pola Escola Técnica Superior de Enxeñeiros Navais de Madrid (1968), despois de traballar en diversas empresas relacionadas coa construción naval e a pesca, desempeñou os cargos de conselleiro de Pesca (1982) e conselleiro de Industria, Enerxía e Comercio (1984). Foi deputado no Parlamento de Galicia (1985-1987) e no Parlamento Europeo (1987), e desde 1996 Director Xerente da Fundación Provigo e a súa Área.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Xornalista. Estudiou na Escola de Enxeñeiros Técnicos de Vigo, licenciouse na Escuela Oficial de Madrid e rematou a carreira de xornalismo na Universidad Complutense. Comezou a súa actividade periodística no Faro de Vigo. En 1967 pasou a dirixir a delegación de La Voz de Galicia en Vigo e en 1977 foi nomeado director deste xornal na Coruña. Exerceu tamén como director de Antena 3 Radio, da Biblioteca Gallega e de Vídeo-Voz TV. En 1998 foi elixido secretario da Fundación Caixa Galicia e no mesmo ano pasou a dirixir El Ideal Gallego. Coa súa chegada ao xornal comezou un proceso de consolidación e expansión da Editorial La Capital coa adquisición de Deporte Campeón e de sete cabeceiras comarcais, ademais da creación de Diario de Ferrol e Diario de Arousa. Fundador da revista Nuestra Lucha, colaborou con diversos xornais e axencias informativas, como La Vanguardia, Informaciones, Diario de Barcelona, Associated Press, United...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Sindicalista e político. En 1907 empezou a traballar como panadeiro e pouco despois ingresou na Confederación Nacional del Trabajo (CNT) de Sevilla. En 1927 ingresou no Partido Comunista de España (PCE), no que máis tarde ocupou a secretaría xeral (1932). En 1935 asistiu como delegado ao VII Congreso da Internacional Comunista de Moscova, onde foi elixido membro do Comité Executivo da Terceira Internacional. Cara a febreiro de 1936 fixou os trazos fundamentais da liña política que o PCE mantivo ao longo da guerra. Nas eleccións de 1936 foi elixido deputado por Madrid. Ao remate da Guerra Civil marchou á URSS, onde seguiu traballando como membro do Komintern. Os seus escritos e discursos durante a guerra foron recollidos no volume titulado Tres años de lucha.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Avogado e xornalista. Exerceu como avogado e procurador en Compostela, ademais de ser asesor da cámara de propiedade urbana. Decano do colexio de procuradores, desempeñou o cargo de xuíz municipal de Conxo. No ano 1924 fundou El Compostelano, xornal que dirixiu ata 1945, ano no que foi adquirido pola Editorial Compostela e que pasou a denominarse La Noche.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Obra de Pascual Madoz publicada en Madrid entre 1845 e 1850 e agrupada en dezaseis volumes. Contén datos sobre as entidades de poboación de España e as súas características xeográficas, onde se recollen aspectos sociais, demográficos e económicos.

    VER O DETALLE DO TERMO