"car" (Contén)

FILOSOFOS

Filósofo e fundador dunha seita vixnuíta. Autor de numerosos tratados filosóficos, fundamentados no Vedanta, sostivo un monismo puro (śuddhadvaita). Oposto á vida ascética, predicou unha devoción amorosa e xubilosa cara a Krixna.

GALICIA

Historiador da arte. Doutorouse coa tese Las fundaciones de Clairvaux en la Galicia medieval. Filiación directa: el siglo XII (1981). Director do Museo de Pontevedra desde 1986, especializouse no estudo da arte medieval. Comisario de numerosas exposicións e colaborador de diversas publicacións, das súas obras destacan El monasterio de Armenteira (1977), La arquitectura cisterciense en Galicia (1982), Les Fondaments de l’architecture de l’ordre de Citeaux (1982) e Castelao e as cruces de pedra (1999). Ademais coordinou Imaxes da arte en Galicia (1991), Do tardogótico ao manierismo (1995) e Desde el cielo a Pontevedra (2003). Membro da Real Academia de Bellas Artes Nuestra Señora del Rosario, pertence a diversas academias e sociedades artísticas e históricas.

GALICIA

Xornalista e escritor, irmán de Ramón Mª del Valle-Inclán. Licenciado en Dereito, foi avogado do Estado en Pontevedra (1892) e notario. Colaborou, xunto co seu irmán, na redacción de La Voz de Arosa e noutros xornais de Pontevedra e Santiago de Compostela. Adscrito ao movemento rexionalista, publicou Escenas gallegas (1894), chea de trazos costumistas e realistas.

PERSOEIRO

Xurista. Ingresou na carreira fiscal en 1985. Fiscal xefe do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia desde 2004, foi fiscal da Audiencia Provincial de Pontevedra (1985-2004) e fiscal Provincial de Protección de Menores de Pontevedra (1987-2004). Foi presidente da Comisión de Xustiza Gratuíta de Vigo (1997-2004). Colaborou en diversas publicacións especializadas e en Contos da Xustiza (2002). Membro da Fundación Premios da Crítica, Amigos do Couto Mixto, da Fundación Álvaro das Casas e vogal da Fundación Menela, recibiu o Premio Lois Peña Novo (2001).

GALICIA

Político. Conselleiro de traballo desde 2005, foi deputado autonómico na VI e VII lexislaturas, secretario executivo provincial do PSdeG-PSOE de Lugo (1998-2004) e secretario nacional da Executiva de UGT en Galicia. Membro do Comité Federal do PSOE, desde 2004 foi secretario de organización do PSdeG-PSOE. Foi membro, entre outros, do Consello Económico e Social de Galicia e do Consello Galego de Relacións Laborais.

GALICIA

Político e xurista. Letrado da Xunta de Galicia e do Gabinete de Estudios, Desenvolvemento Lexislativo e Dereito Comunitario da Asesoría Xurídica Xeral da Xunta de Galicia (1985-1993), foi comisionado-director en Galicia do V Centenario do Descubrimento de América e comisario de Galicia na EXPO de Sevilla (1992). Foi membro do Parlamento Europeo desde 1994 polo PP e das comisións de Política Rexional, Orzamentos, Pesca e da Delegación para as relacións con Canadá. Escribiu La contratación pública de obras y suministros en el Derecho Comunitario (1988) e La incidencia del Derecho Comunitario en la España de las Autonomías (1990). En 1993 recibiu a Encomienda de la Orden del Mérito Civil.

GALICIA

Deseñador e debuxante. Coñecido pola súa intensa actividade artística, practicou a fotografía, a escultura e o cartelismo. Foi un dos grandes animadores do cineclub en Galicia desde a directiva do Club Cultural Valle-Inclán, un dos máis activos participantes das Xornadas do Cine Galego de Ourense e do intento de produción que foi Nós Cinematográfica Galega. Comprometido co nacionalismo galego, concibiu o cine como un soporte para a actividade política combativa e rexistrou cunha cámara súper 8 moitos dos conflitos que sacudiron a sociedade galega nos anos da Transición, como As Encobas (1977), A loita contra a cuota agraria na Terra Chá (1977) e O 25 de xullo (1977).

PERSOEIRO

Filólogo e etnólogo portugués. Doutorado (1901) pola Universidade de París, foi profesor de ensino superior (1911) cando o Curso Superior de Letras se transformou en Facultade de Letras da Universidade de Lisboa. Fundou (1887) e dirixiu a Revista Lusitania e fundou (1895) O archeologo português, órgano do Museu Etnológico. Destacan as obras Tradições populares de Portugal (1882), Enquisse d’une dialectologie portugaise (1901), Livro de Esopo (1906), Lições de Filologia Portuguesa (1911), Antroponímia Portuguesa (1928) e Etnografia Portuguesa (1932-1942), e os traballos sobre o mirandés O Dialecto Mirandez (1882) e Estudos de Filologia Mirandesa (1900-1901).

PERSOEIRO

Relixioso. Licenciado en Teoloxía Sistémica, estudou cinematografía e radiodifusión en Madrid. Foi director do Instituto Teolóxico Lucense e do Secretariado Diocesano de Medios de Comunicación Social, secretario do bispo de Lugo e responsable do Centro de Teoloxía para Segrares (1986-1990). Colaborou en varios xonais e dirixiu diversos programas relixiosos en RNE e COPE, e foi responsable de programación relixiosa en Radio Popular en Lugo. Membro do Instituto Enmanuel Mounier, publicou La solidaridad de Dios ante el sufrimiento humano: en la teología española contemporánea (1999).

GALICIA

Fotógrafo. Especializado en elementos da natureza e paisaxes e aldeas de Galicia, en 1993 comezou un traballo de documentación dos Parques Naturais de Galicia. Publicou Positivado en Blanco y Negro (1985) e Las Rocas del Tiempo (1994), en que compara as rochas traballadas polo home megalítico con aquelas que sufriron a acción da natureza ao longo do tempo, e participou na obra colectiva Galicia, Terra Nai (1993).

PERSOEIRO

Escritora e mestra, irmá de Dora Vázquez. Coñecida como Pura Vázquez, foi secretaria da Escuela de Periodismo da Universidad Central de Caracas e encargada do Archivo Fotográfico do Instituto Nacional de Cooperación Educativa. Colaborou en diversas publicacións periódicas, como ABC, Estafeta Literaria, La Noche, Posío, La Voz de Galicia e La Zarpa. A súa obra, fundamentalmente poética, caracterízase polo lirismo, a relixiosidade e o intimismo, con certas doses de preocupación social e o emprego dalgúns tópicos de carácter romántico. É autora de Íntimas (1952), Maturidade (1955), A saudade e outros poemas (1963), O desacougo (1971), Verbas da edra no vento (1992) e Zodíaco, opúsculo (1992). No eido da literatura infantil, de trazos moralistas e clásicos, destacan os poemarios Versos pra os nenos da aldea (1968) e A música dos tempos (2002), ademais da narración “Segundo Pereira”, incluída no...

MUNICIPIOS

Municipio da comarca do Bierzo, situado na provincia de León, Castela e León, e situado á beira do Camiño Francés de peregrinación a Santiago (844 h [2001]). A economía baséase no sector agropecuario. Atópase na área lingüística do galego oriental-central, e a súa historia está moi vinculada á ruta xacobea. As parroquias que o integran pertenceron á diocese de Lugo ata 1945, data en que pasaron á de Astorga. En 2000 debateuse no pleno da corporación municipal unha moción que propuña principiar a tramitación dun expediente de anexión á Comunidade Autónoma de Galicia, pero foi rexeitada e a declaración do galego como lingua oficial (2001), revogouse.

PERSOEIRO

Poeta, prosista e autor dramático. Coñecido como Lope de Vega e Fénix de los Ingenios, formouse en parte nas universidades de Alcalá e Salamanca. Posteriormente ingresou na Armada e foi secretario do marqués de Sarria. De temperamento vivo e exaltado, sobre todo no aspecto sentimental, a súa intensa vida reflíctese na obra lírica, tanto nos sonetos de Rimas humanas (1602) e Rimas sacras (1614), coma nos romances compilados no Romancero general (1600) e en La Dorotea (1632). Cunha extraordinaria capacidade para imitar a poesía popular, escribiu poemas épicos, burlescos, relixiosos, históricos e mitolóxicos, narracións e novelas pastorís (La Arcadia, 1589), bizantinas (El peregrino en su patria); e curtas (La prudente venganza, 1624). En 1609 apareceu o seu Arte nuevo de hacer comedias, onde recomendaba prescindir das regras clásicas, mesturar o elemento tráxico co cómico e introducir nel o popular,...

GALICIA

Historiador. Profesor de historia contemporánea na Universidade da Coruña, especializouse en temas de historia social de Galicia. Das súas obras destacan A sociedade galega da Restauración na obra de Pardo Bazán (1875-1900) (1987), Agitacións campesinas na Galiza do século XIX (1995), Galiza na II República (2000) e O agrarismo galego (2002).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Palencia, Castela e León, situado na cordilleira Cantábrica, á beira do río Carrión (1.682 h [2001]). As principais actividades económicas son a agricultura e a central hidroeléctrica do pantano de Compuerto.

GALICIA

Realizador cinematográfico. En Ourense fixo amizade cos irmáns Lourenzo, sobre todo con Xocas e comezou a súa afección ao cine. Marchou a Madrid e a través da Residencia de Estudiantes interesouse pola acción política e o cine. En 1933 fundou o cineclub da Federación Universitaria Escolar (FUE) e investigou na obra de Flaherty, Eisenstein, Dovjenko, Pudovkin e Vertov. Filmou en 16 mm a súa tese doutoral sobre o comportamento das abellas e en 1934 dirixiu varias curtametraxes documentais, como La ciudad y el campo (1934), Felipe II y El Escorial (1935), Almadrabas (1935) e Galicia, tamén denominado Finisterre (1936). Velo deixou España en febreiro de 1938 para filmar no N de África a longametraxe documental Romancero Marroquí. En 1939 fuxiu a Francia e desde alí exiliouse en México. Neste país asumiu a secretaría xeral do Comité Técnico de Ayuda a los Republicanos Españoles. En 1942 colaborou na fundación da revista Saudade xunto...

1. Realizar as probas para comprobar que algo é verdadeiro.

2. Someter algo a exame para asegurar que está ben feito e funciona ben.

3. Resultar como verdadeiro algo anunciado e previsto.