"Fernández" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 538.

  • PERSOEIRO

    Pintor. Estudiou pintura na Escuela de Bellas Artes de San Fernando de Madrid (1943). Na Coruña foi profesor na Escola de Náutica e Máquinas (1948), no Instituto Masculino (1950), na Escola de Comercio e na Escola de Artes e Oficios Artísticos (1957), da que foi director. Membro da Real Academia de Bellas Artes Nuestra Señora del Rosario (1969), foi dende 1980 vogal do padroado do Museo de Belas Artes da Coruña. Presidiu a Asociación de Artistas da Coruña (1952-1953). Realizou numerosas exposicións individuais na Coruña.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Crítico musical. Licenciado en Dereito, exerceu a avogacía e estableceuse en Madrid. Foi crítico musical do ABC, Tarea, Informaciones e Arriba, así mesmo, colaborou con La Estafeta Literaria, Blanco y Negro, Mundo Hispánico, La Vanguardia e Diario de las Américas. Escribiu, entre outras obras, Cien años de teatro musical en España (1875-1975) (1975), Panorama de la música en España (1949), La música española en el siglo XX (1973), Pucini. El hombre, la obra, la estela (1974), La ópera (1976), Músicos que fueron nuestros amigos (1967), Ataúlfo Argenta (1971), Granada, historia de un festival (1984) e Historia del Teatro Real como sala de conciertos (1966-1988) (1991). Académico de honor da Institución Fernán-González, membro da Real Academia de Bellas Artes de San Fernando, da Real Academia Galega e membro correspondente da Real...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Historiador da Arte. Director do CGAC, foi profesor nas facultades de Belas Artes de Salamanca (1988-1992) e Pontevedra (1993-1995). Fundador de Arte y parte, foi o seu director, editor e membro do consello de redacción (1996-1998). Colaborou como crítico de arte, entre outras publicacións, en ABC, La Voz de Galicia e Faro de Vigo, e foi xefe de redacción de Buades, periódico de arte (1984-1989). Foi membro do consello reitor (1996-1998) e do comité de compras (1997-1998) do IVAM e responsable de compras da Fundación Coca-Cola España (1995-1998). Foi comisario de numerosas exposicións, responsable da delegación española na Bienal de São Paulo de 1989 e membro do xurado de diversos premios artísticos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Xinecólogo. Estudiou medicina na Universidade de Santiago de Compostela e doutorouse en xinecoloxía e en anatomía patolóxica. Foi membro fundador do Institut Universitari Dexeus e da Sociedad Española de Patología Mamaria. Xefe dos servicios de xinecoloxía do Institut Universitari Dexeus, centrouse no problema da detección precoz do cancro de mama. Publicou numerosos artigos científicos en revistas médicas, varias monografías, como Derrames, Macroquistes e Patología mamaria infanto-juvenil, e o Dicionario de mastología (1999) e dirixiu as obras Patología mamaria (1982) e Mastología (2000).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Produtor cinematográfico. Cursou estudios nas universidades de Santiago de Compostela e de Oviedo e na Escuela Oficial de Cine de Madrid obtivo o título na rama de Produción. Foi axudante de produción en 1959 en dous filmes relacionados coa cultura galega: La casa de la Troya, dirixida por Rafael Gil sobre a novela do mesmo título de Alejandro Pérez Lugín, e Sonatas, de Juan Antonio Bardem, sobre a obra de Ramón María del Valle-Inclán. Como axudante participou, así mesmo, en Viridiana (Luis Buñuel, 1961). A partir de Los inocentes (J.A. Bardem, 1962) traballou como director de produción ou como produtor executivo en máis de 25 longametraxes, e como produtor a través das marcas Avenir Films, Zoom, Arte7 ou Margen. Noutras dúas obras, volveu tratar temas galegos. En 1972, produciu Flor de santidad, sobre un texto de Valle-Inclán, nunha visión un pouco tenebrista da Galicia rural. En 1991 foi o produtor de Martes de Carnaval, codirixida por Fernando Bauluz e Pedro Carvajal, unha obra que,...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político e avogado. Secretario xeral de FE de las JONS (1934), foi encarcerado tralo triunfo do Frente Popular (1936) e intercambiado polo Mando Nacional no transcurso da Guerra Civil. Foi ministro de Xusticia (1945-1951), ministro secretario xeral do Movemento (1951-1956) e conselleiro nacional do Movemento. Contrario á reforma política, en 1976 promoveu a asociación Frente Nacional Español, que reconverteu ese mesmo ano en Falange Española de las Juventudes Obreras Nacional-Sindicalistas (FE de las JONS), que presidiu ata febreiro de 1983.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Xornalista, escritora e política. Neta do deputado liberal e fundador de La Voz de Galicia Xoán Fernández Latorre, asinaba os seus artigos como Victoria Armesto. Graduouse na Escuela Oficial de Periodismo de Madrid (1949). Foi correspondente en EE UU (1950-1955) e Bonn (1956-1966) de La Voz de Galicia; ademais colaborou con Pueblo e a revista Semana. No eido político exerceu como deputada pola Coruña no Congreso na lexislatura constituínte (1977-1979) por AP, na I lexislatura (1979-1982) por Coalición Democrática (CD) e na II lexislatura polo PP (1982-1986) e polo Grupo Mixto (marzo-abril 1986). Escribiu Dos gallegos, Feijoo y Sarmiento (1964), Galicia feudal (1969), Verbas galegas (1973) e Los liberales coruñeses (1996). Entre outros galardóns, en 1970 recibiu o Pedrón de Ouro concedido polo Patronato Rosalía de Castro e o premio Concepción Arenal polo seu traballo “Concepción Arenal e nós”.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Pintora. Coñecida como Elena Gago, iniciou a súa formación na Coruña da man de Dolores Díaz Baliño e despois asistiu á Real Academia de Bellas Artes de San Fernando e ao Círculo de Bellas Artes. Ampliou estudios en París, onde traballou en diversos talleres e, a finais da década de 1960, regresou a Galicia. A súa obra, de carácter realista, amosa espacios interiores como paredes, fiestras, mobles, escaleiras e estancias cheas de obxectos cotiás, matizados polas sombras e cortados pola luz que entra dende o exterior; a estrutura das obras é xeométrica. En ocasións incluíu a figura dunha muller. Dende 1972 o tema foi ocupando un lugar secundario para acadar maior relevancia e interese os valores pitóricos e espaciais. Tamén fixo paisaxes monocromáticas. Realizou as ilustracións de Claridade en que a tentas me persigo (1977), de Miguel González Garcés. Realizou exposicións, entre outras, en Múnic, Bruxelas, Xenebra, Toquio e en diversas cidades españolas. Participou, entre...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Arquitecto. Doutor en Arquitectura. Foi profesor na Escola Técnica Superior de Arquitectura da Coruña. Cómpre destacar, no eido da rehabilitación arquitectónica, as intervencións no mosteiro de Santa María a Real de Oseira, galardoadas co premio Europa Nostra (1989), a igrexa de San Francisco de Santiago e as pallozas do Cebreiro. Traballou nas escavacións do castro de Elviña. Colaborou en Coruña, paraíso del turismo, Obradoiro e Abrente. Obtivo, entre outros, o Primeiro Premio no Concurso para a Rehabilitación Integral do Casco Antigo de Betanzos (1981) e no Concurso de Proxectos para a Ordenación do Val do Eume (1984). Membro da Real Academia de Bellas Artes Nuestra Señora del Rosario, da Academia de Doctores e do Comité Nacional de Icomos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Bibliotecario e historiador. Licenciado en Dereito, foi bibliotecario da Real Academia Española. Das súas obras históricas de tema galego destacan Recuerdos de un viaje á Santiago de Galicia, por el padre F. Fita y A. Fernández-Guerra (1880) e Las diez ciudades bracarenses nombradas en la inscripción de Chaves (1888); e entre as de historia medieval Historia de España desde la invasión de los pueblos germánicos hasta la ruina de la monarquía visigoda (1890), Las ciudades bastetanas Asso y Argos (1887) e Las ciudades bélicas Ulisi y Sabora. Pertenceu á Real Academia de la Historia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político. Duque de Fernández Miranda. Catedrático de Dereito Político, desempeñou diversos cargos na educación, como director xeral de Ensino Universitario e delegado nacional de Cultura y Formación del Movimiento. Ministro secretario xeral do Movemento desde 1969 e vicepresidente do Goberno entre xuño de 1973 e xaneiro de 1974, a partir de decembro de 1975 ocupou a presidencia das Cortes e do Consello do Reino, desde onde propiciou a Lei de Reforma Política e o nomeamento de Adolfo Suárez como presidente do consello de ministros. Abandonou os seus cargos un mes antes das eleccións de xuño de 1977 e foi senador por designación real desde 1979. Entre os seus escritos cómpre salientar La justificación del Estado (1946) e Estado y Constitución (1975). Foi distinguido co Toisón de Oro e condecorado coas cruces do Mérito Civil e de Alfonso X el Sabio, entre outras.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Xornalista. Xefe de informativos e programas de RNE. Foi director de RNE en Vigo e Ourense, redactor de Marca, correspondente en Vigo de La Voz de Galicia e da axencia EFE, xefe de informativos de RNE en Vigo e xefe de deportes de El Pueblo Gallego. Escribiu La historia del Real Club Celta.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Xosé Ramón Fernández-Oxea.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Ilustrador e escritor. Coñecido como Miguel Ángel Pacheco, acadou o doutoramento en Belas Artes pola Escuela de San Fernando de Madrid. Traballou como deseñador de cubertas de Anaya-Educación e na área de deseño da facultade de Belas Artes de Salamanca. O seu labor centrouse no eido da literatura infantil e xuvenil como autor, ilustrador e deseñador gráfico. Colaborou en programas infantís de televisión e ideou e escribiu diversas series de libros infantís con J. L. García Sánchez. Entre outros premios recibiu o Premio Lazarillo de Ilustración (1973), por Maestros de la fantasía; Premio Nacional de Ilustración (1980), pola colección Gracias a...; Premio Nacional de Ilustración (1983), por La Bella y la Bestia; Premio Lazarillo de Literatura Infantil y Juvenil (1996), por Los zapatos de Murano; e Premio Internacional de Ilustración da Fundación Santa María (2000) e Premio Nacional de Literatura Infantil y Juvenil (2001), por Verdadera historia...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Músico e compositor. Realizou estudios de solfexo, piano e violín. Fundador do coro Cantigas da Mariña, escribiu as pezas polifónicas Airiños aires, Pobre velliño, Alalá de Ribadeo e Miña ruliña.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Arquitecto. Titulado en 1919, traballou como delineante con Antonio Palacios. Defendeu os postulados de Le Corbusier. A súa estación de servizo para Petróleos Porto Pi en Madrid (1927) está considerada como a primeira obra racionalista de España. Proxectou, entre outras obras, o aeroporto de Madrid e o faro de Cristóbal Colón en Santo Domingo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Empresario. Diplomado polo Instituto Internacional de Empresas da Universidad de Deusto, desempeñou a súa actividade no sector marítimo, conserveiro e turístico. Foi presidente de diversas entidades, entre outras, Asociación de Navieros Españoles (ANAVE) (1978-1985), Confederación Empresarial Independiente de Madrid (CEIM) (desde 1985); e desde 1986 vicepresidente da Confederación Española de Organizaciones Empresariales (CEOE). Preside o grupo de empresas que encabeza Naviera F. Tapias, as empresas conserveiras Conservas Peña e Conservas Portonovo, así como Viajes Sandras, Maniber e Bureau Veritas España.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Publicista e cronista oficial de Tui. Colaborou nas publicacións Nós, Cuadernos de Estudios Gallegos, Revista de Dialectología y Tradiciones Populares, e nos xornais La Noche, El Pueblo Gallego e Faro de Vigo. Publicou Arbitrios, impuestos y recargos que liquidan las aduanas a la importación y exportación de mercancías (1948) e Familias antiguas de Tuy (1958). Pertenceu ao Instituto Histórico do Minho, ao Seminario de Estudos Galegos, á Asociación de Arqueólogos Portugueses e á Real Academia Galega.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Historiador, arquiveiro e político. Licenciado en Dereito pola Universidad de Madrid, trasladouse a Pontevedra en 1931, onde exerceu como arquiveiro da Deputación e da delegación de facenda e como bibliotecario da Escola Naval de Marín, onde ordenou os fondos que chegaron desde a Escola de San Fernando de Cádiz, da Biblioteca Pública de Pontevedra e da Biblioteca Municipal de Vigo. Foi profesor de ensino medio, vogal da Comisión Provincial de Monumentos e secretario do padroado provincial de formación profesional. Foi concelleiro e desde 1943 tenente de alcalde de Pontevedra. En 1954 trasladouse a Madrid e foi secretario da oficina de Asuntos Generales del Servicio Nacional de Lectura, xefe do Servicio de Intercambio Bibliográfico da Biblioteca Nacional e xefe do Servicio da Oficina del Cambio Internacional de Publicaciones. Participou na creación do Centro Provincial Coordinador de Bibliotecas, grazas ao cal se puxeron as bases para a creación das bibliotecas municipais de Vigo e da Estrada....

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Xornalista. Director xeral de Octo Europa Estudios SL. Licenciado en Ciencias da Información pola Universidad Complutense de Madrid. Traballou en Faro de Vigo, La Gaceta del Norte e El Correo Español-El Pueblo Vasco, neste último foi redactor xefe, e como director-adxunto de La Voz de Galicia. Profesor titular de Tecnoloxía da Información na Universidad del País Vasco. Dirixiu as coleccións editoriais “Reportaje-Documento” e “Ahora”. Recibiu, entre outros galardóns, a medalla do Mérito Militar e a insignia de ouro da Sociedad Filatélica da Coruña. Publicou Estudio postal sobre el ejército y las guerras de España e La batalla de Elviña.

    VER O DETALLE DO TERMO