"PAL" (Contén)

1. Relativo ou pertencente aos primeiros tempos do cristianismo, especialmente no campo da arte.

2. Arte propia dos primeiros séculos do cristianismo que participou da arte profana romana, pero que se diferenciou dela pola funcionalidade relixiosa e a iconografía. O período rematou coas invasións xermánicas e na banda oriental do Imperio Romano, esta arte enlazou coa bizantina. A pintura e a escultura apareceron nas catacumbas de San Calisto e de Domitila en Roma, nos ss III-IV. Son frecuentes as representacións do Bo Pastor, a imaxe do orante, temas de orixe mitolóxica, do Antigo Testamento, milagres de Xesús Cristo Salvador ou da Derradeira Cea. Os sarcófagos máis antigos datan do s III (Santa Maria Antica, en Roma). A arquitectura cristiá xurdiu coa pacificación constantiniana (313) e apareceu un tipo de templo de planta central coñecido como martyrium. Destacan as construcións sobre o Santo Sepulcro e a da Ascensión en Xerusalén, a da Natividade en Belén, e os antigos baptisterios como o de Letrán en Roma ou o dos ortodoxos en Ravenna. As outras formas do templo...

1. Relativo ou pertencente aos paleognatos.

2. Ave da infraclase dos paleognatos.

3. Infraclase de aves que se caracterizan por presentar prevómeres de grandes dimensións e pterigoides soldados aos palatinos. Son aves corredoras que perderon a capacidade de voar e carecen de quilla, como por exemplo as avestruces.

1. Ciencia que estuda as escrituras e os signos gráficos (formas, orixe e evolución) e a súa interpretación axeitada (lectura, datación e localización). O seu suxeito son os alfabetos e toda clase de escrituras desde a Antigüidade ata a época actual. O seu obxectivo primordial é a lectura e transcrición correcta do texto escrito, pero tamén a datación das escrituras en que non aparezan indicacións de tempo ou lugar. Como ciencia auxiliar, proxéctase sobre a codicoloxía, a diplomática, a papiroloxía, a epigrafía, a tipografía, a filoloxía, a edición de textos, a sixilografía, a numismática, a historia das ciencias e, en xeral, sobre calquera investigación histórica de primeira man que empregue fontes escritas. A análise paleográfica que se aplica ás letras e a outros signos gráficos para explicar a súa formación e evolución ten en conta os elementos que integran as letras, os seus elementos adventicios e os factores que as transforman. Dos primeiros destacan a forma, o módulo, o dutus,...

2. Rama da musicoloxía que se encarga da lectura, da transcrición e da interpretación axeitada dos antigos sistemas de notación musical anteriores á proporcional ou medida. Ten unha importancia especial no estudo do antigo canto litúrxico.

ENTRADA LARGA

Nome que creou J. Lubbock para designar a época que se coñecía como idade da pedra tallada. É a etapa máis antiga da prehistoria e ocupa a maior parte da era cuaternaria. Os xacementos europeos foron a base de traballos importantes que permitiron efectuar tres grandes divisións no Paleolítico: o inferior, o medio e o superior. O Paleolítico, coñecido tamén como cultura dos cantos tallados, durou aproximadamente desde 3.000.000 ata 500.000 anos a C. Os seus instrumentos, obra dos australopitecos, consistían en machadas de man ou bifaces e lascas. Entre o ano 90.000 e o 35.000 a C desenvolveuse o Paleolítico Medio ou Musteriano, que presenta industrias dunha relativa uniformidade, estendidas por Europa, África e Asia, obra dos homes de Neanderthal. O Paleolítico Superior, aproximadamente entre 35.000 e 10.000 anos a C, deu paso tras unha época intermedia, ao Epipaleolítico e Mesolítico, á Revolución Neolítica. As industrias anteriores evolucionaron cara ás de follas,...