"qu" (Contén)

1. Tirador de arco.

2. Soldado que emprega o arco como arma ofensiva. Pola súa destreza, tiveron sona os cretenses, os escitas, os partos, os persas, os hunos e os normandos. Na Idade Media europea figuraban na composición dos exércitos corpos de arqueiros a pé e a cabalo. Os ingleses manexaban no s XIV un grande arco típico, que lles foi moi eficiente na Guerra dos Cen Anos. Os arqueiros figuraban aínda nos exércitos turcos e rusos a principios do s XIX.

3. Quen practica o tiro con arco.

4. Termo da xerga dos canteiros que corresponde á voz ‘camiño’.

PERSOEIRO

Rei de Macedonia (413-399 a C) da dinastía dos arxéadas. Fixo construír fortalezas e estradas, reorganizou o exército e orientou Macedonia cara a unha monarquía centralizada de tipo militar. Dedicouse á helenización do seu Reino, onde chamou ao escritor tráxico Eurípides.

PERSOEIRO

Fillo de Herodes o Grande. Foi Tetrarca de Xudea, Idumea e Samaria (4 a C - 6 d C). Destituído polo Emperador Octavio Augusto debido á súa mala administración, foi exiliado ás Galias.

PERSOEIRO

Alquimista bizantino. Autor dun poema alquímico Sobre a arte sagrada, supostamente presente na célebre obra alquímica Turba Philosophorum.

PERSOEIRO

Pensador grego. Discípulo de Anaxágoras, continuou a orientación da escola xónica. A tradición faino mestre de Sócrates, debido a que se ocupaba xa de cuestións morais.

PERSOEIRO

Xeneral de Mitrídates VI. Conduciu as campañas contra os romanos establecidos en Asia Menor. Sila derrotouno en Queronea (86 a C) e en Orcomen (85 a C).

1. 1. Acción de medir un navío.

   2. olume ou capacidade dun navío. Ten por función expresar a capacidade de aproveitamento comercial do navío e é moi importante dende o punto de vista fiscal. Pódese considerar o arqueo total ou tonelaxe de rexistro bruto (TRB), que é o volume dun navío comprendido entre o chan e a cuberta de arqueo máis o de todos os espacios pechados situados enriba desta cuberta, excluídos os tanques de lastre; ou ben o arqueo neto ou tonelaxe de rexistro neto (TRN), que se obtén ao restar ao anterior os espacios necesarios para os diferentes servicios do navío. Do arqueo total dependen o número de homes da dotación, as primas e as limitacións na construción, as limitacións ao mando e os dereitos de dique e carena. Do arqueo neto dependen as tarifas de practicaxe, os dereitos de porto, as estatísticas de navegación e os dereitos de paso polos canais de Suez e Panamá.

   3. certificado de arqueo

      Documento en posesión do capitán do navío e entregado polas autoridades marítimas no que constan as principais características do navío: tonelaxe de rexistro bruto, tonelaxe de rexistro neto, espazo a descontar, etc.

2. Acción e efecto de arquearse algún obxecto ou de dar forma de arco a algunha cousa.

3. Inventario dos cartos e os valores existentes na caixa dunha casa de comercio, dunha corporación, etc.

1. Individuo do grupo das arqueobacterias.

2. Conxunto de bacterias que, polas súas características bioquímicas, cómpre considerar un grupo á parte das outras bacterias ou eubacterias. Morfoloxicamente parécense aos organismos procariotas pero polas súas características metabólicas e xenéticas únicas moitos autores considéranas un grupo particular, con categoría de reino. As secuencias de ARN ribosómico que presentan son moi diferentes das secuencias doutros procariotas (as eubacterias) ou das eucariotas. A este grupo pertencen as bacterias produtoras de metano (metanoxénicas), as halófilas estritas (halobacterias) e as termófilas estritas (termobacterias).