"bo" (Contén)

  Oblast’ de Rusia (34.300 km2; 1.284.100 h [estim 1999]). A súa capital é Tambov.

bufanda.

Peza metálica, de forma redonda, que tapa a parte central das rodas para cubrir o buxeiro e os parafusos de enganche.

Pau que se prende no colar ou no pé dos animais, especialmente dos cans para que non poidan saltar ou fuxir.

Rito propio do culto á deusa Cibeles que se orixinou en Oriente, pero que foi difundido en Occidente, especialmente nas Galias a partir do s II. Consistía en asperxir con sangue dun touro sacrificado o corpo dun devoto, polo que tamén se denomina bautismo de sangue.

Revista infantil ilustrada en lingua castelá que se publicou en Barcelona desde 1917.A primeira época prolongouse ata a Guerra Civil Española. A segunda época iniciouse en 1941, con series tan populares como La familia Ulises, de Benejam, ou Los grandes inventos del TBO. O seu nome converteuse en xenérico do que tamén se designou co anglicismo cómic.

Edificio construído en Vigo entre 1911 e 1927 segundo un proxecto de Antonio Palacios. Substituíu ao Teatro Rosalía de Castro, incendiado en 1910, e ademais empregouse como cinematógrafo e casino. Está formado por dúas salas teatrais superpostas, con diversos salóns de columnas e unha monumental escaleira, iluminada cenitalmente cunha vidreira deseñada por Palacios. A platea da sala principal apóiase nunha bóveda nervada de formigón con arcos moi rebaixados. A fachada principal fai referencia á Opéra de París de Charles Garnier e organízase como un grande arco que acolle grandes ventás e balcóns. Inaugurouse o 23 de abril de 1927 coa ópera Madame Pompadour. En 1982 Caixanova adquiriuno e rehabilitounno como centro cultural e engadíronselle esculturas de Buciños e Oliveira como remate na fachada.

Novela escrita por Antonio López Ferreiro e publicada por entregas en 1894 no xornal El Pensamiento Gallego. O autor introduciu no seu inicio un “Aviso ao bondadoso lector”, onde reflexiona sobre cuestións lingüísticas e o obxectivo do libro. A historia transcorre en Santiago de Compostela entre 1543 e 1546, e narra un enfrontamento entre os poderes civil e eclesiástico, atmosfera na que ten lugar unha historia de amor entre a filla dunha tecedeira, un criado e un escribán. O autor pretendeu transmitir a idea de que os problemas de Galicia viñan do centralismo da administración castelá. Escrita en galego na época do Rexurdimento, contribuíu á modernización da novela na literatura galega.

Aplícase ao organismo afectado de termofobia.

Que consta de catro sílabas.

Familia xudía de científicos e tradutores. Encabezada por Y ĕ huda ibn Saul ibn Tibb ō n de Granada e instalada en Provenza, os seus mestres levaron a cabo un importante labor de tradución ao hebreo de obras escritas en árabe. Destacaron tamén Šĕ muel ibn Y ĕ huda ibn Tibb ō n , fillo do anterior, e o seu fillo Mo š é ibn Šĕ muel ibn Tibb ō n (Marsella 1240-1283). Outros membros da familia, e tamén tradutores, foron Ya’aqob ben Mahir ibn Tibbōn e Abba Mari al-Anatoli (1194 -1285), xenro de Šĕmuel.

Ácido carboxílico en que un átomo de osíxeno ou ambos os dous foron substituídos por átomos de xofre. Segundo o número de átomos presentes na molécula, denomínanse ácidos monotiocarboxílicos, que presentan tautomería, e existen as dúas formas posibles no que respecta ao enlace carbono-xofre, e ácidos ditiocarboxílicos, dos que destaca o ácido ditiocarbónico.

Cada unha das persoas encargadas de poñer en funcionamento o botafumeiro da catedral de Santiago de Compostela. A súa vestimenta consiste nunha gran túnica vermella e, para facelo mover, tirando dunhas cordas de esparto e co apoio dunha roldana situada nel conseguen que este se balancee ascendendo ata a bóveda.