"qu" (Contén)

PERSOEIRO

Rei de Asiria (704-681 a C), fillo de Sargón II de Asiria. Trasladou a capital de Khorsābād a Nínive. A raíz dunha revolta de Luli, rei de Sidón, e de Ecequías, rei de Xudá, tomou Sidón e outras cidades de Siria-Palestina. No altiplano iraniano, someteu os medas. Axudado por Elam, fixo catro campañas contra Babilonia ata que en 689 a C invadiu e arrasou a cidade cunha inundación artificial. Foi asasinado por dous dos seus fillos.

PERSOEIRO

Pintor, debuxante e litógrafo. Estudou en Roma (1788-1795). Foi pintor da corte portuguesa (1802), pero a causa das súas ideas liberais en 1823 marchou a París e máis tarde a Roma. Destacan Retrato dos seus fillos e Junot, emisario de Napoleón, ante Lisboa.

1. Lugar onde se poñen a secar distintas cousas, en especial leña, pezas de barro e froitos.

2. Terreo cultivado que recibe só a auga da chuvia.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Valdoviño baixo a advocación de santa María.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Quiroga baixo a advocación de santa Mariña.

PERSOEIRO

Economista. Foi conciliador, mediador e árbitro para a aplicación de procedementos extraxudiciais na resolución de conflitos laborais do Consello Galego de Relacións Laborais. Escribiu A “Autopista del Atlántico”: transporte e desenrolo galego (1977), El desarrollo económico de Galicia (1986), La Adhesión de España a la CEE: un análisis sectorial-regional (1987) e El comercio exterior de Galicia, 1980-1997 (1999).

PERSOEIRO

Sociólogo. Investigou os procesos de cambio estrutural nas sociedades occidentais, e particularmente na galega. Escribiu O Muro fendido: cambio social e comportamiento político en Galicia (1993).

1. Árbore perennifolia, robusta, verde, de ata 100 m de altura, coa copa piramidal, pólas abundantes e caídas, e tronco groso e columnar. As follas son aciculares, lineares, planas e de cor verde escura pola face e dúas bandas brancas polo envés, flores masculinas amarelas nos extremos das pólas, as femininas ovais e de cor verde, os conos son ovoides e con escamas leñosas. Florece entre xaneiro e marzo e madura no outono do mesmo ano. É orixinaria da costa pacífica de EE UU, desde California a Oregón. En Galicia atópase como planta ornamental en parques e alamedas. É unha das árbores máis altas do mundo e tamén das máis lonxevas, superando os 1.000 anos. OBS: Tamén se denomina sequoia vermella.

2. Árbore perennifolia, de ata 90 m de altura, coa cortiza grosa e agretada, follas pequenas, punzantes, dispostas en espiral e de cor verde escura, conos masculinos solitarios e terminais e os femininos ovoides. Florece ao final do inverno ou principios da primavera. É orixinaria de Sierra Nevada (California). En Galicia atópase como planta ornamental nalgúns parques.

PERSOEIRO

Creador do alfabeto cherokee. Dedicouse á elaboración e ensino do cherokee.

PERSOEIRO

Cantante e compositora. Coñecida como Barbara, comezou interpretando cancións de L. Ferré, G. Brassens e J. Brel. Da súa discografía destacan Mon pote le gitan ou L’oeillet blanc (1957), Dis quand reviendras tu? (1963) e Barbara chante Barbara (1964).

MONTAÑA

Aliñación montañosa do extremo oriental de Galicia, limítrofe coa comarca do Bierzo, que no seu sector galego se estende polas parroquias de Oulego, O Robledo da Lastra, Biobra e Covas, no concello de Rubiá. Conta cunha superficie de 1.723 ha e a súa maior altitude é o monte Tara, que acada os 1.112 m. Xeoloxicamente correspóndese cunha gran dolomía, o que a converte nun fenómeno excepcional en Galicia. A súa localización nunha área baixo un dominio climático con características mediterráneas, a fragmentación topográfica que produce o río Sil e a destacable litolóxica, outórganlle a este pequeno espazo unha enorme biodiversidade. En canto á flora pódese atopar sabinas, castiñeiros comúns, aciñeirais e varios endemismos (Petrocoptis grandiflora, Rhamnus legionensis), algún deles confinado nesta serra. En canto á fauna existe un gran número de especies de vertebrados terrestres, especialmente aves rapaces, como a aguia real e o falcón peregrino; de réptiles, como o lagarto das silvas; e de...

PERSOEIRO

Xeneral romano. Foi tribuno militar en Hispania (98 a C) e legado durante a Guerra Social (91-88 a C). Como Sulla se opuxo á súa elección para o tribunado e entrou no partido democrático de Mario. Nomeado gobernador da Hispania Citerior polas forzas democráticas (82 a C), foi proscrito por Sulla e tivo que fuxir a Mauritania (81 a C), onde desbaratou ao exército deste. Reclamado polos lusitanos, volveu a Hispania onde chegou a establecer, contra o poder de Italia, un verdadeiro estado romano apoiado na amizade dos pobos ibéricos. Foi asasinado nunha conspiración.