"Adá" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 2197.

  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Lugo baixo a advocación de santa María Madalena.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello do Páramo baixo a advocación de santa Mariña.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello do Corgo baixo a advocación de Santiago.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Persoa que exerce as funcións de guía, xeralmente militar.

      2. Dirixente ou líder dun movemento político, dunha asociación ou agrupación de persoas.

    1. Bo coñecedor do terreo, que acompañaba un corpo de exército para amosarlle o camiño ou ben para axexar os movementos do inimigo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • RIOS

    Río da Península Ibérica (192 km). Nace na Serra de Ávila, pasa pola cidade de Ávila e únese ao Eresma pouco antes da confluencia co Douro.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aparello empregado para pousar a tina ou cesta da roupa á que logo se lle bota a lixivia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Abade de Corbie, conselleiro de Carlomagno e de Luís o Piadoso, quen o desterrou porque pensou que participara na rebelión que en 817 iniciara o Rei de Italia Bernado; sen embargo, admitiuno de novo, no ano 822, no seu consello. A súa festa é o 2 de xaneiro.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Arcebispo de Reims (969-989). Á morte de Luís V, derradeiro Rei carolinxio, Adalberón coa axuda de Xerberto, o futuro Papa Silvestre II, consagrou o duque Hugo Capeto (987) como Rei de Francia no lugar de Carlos, duque da Baixa Lorena. Durante o seu bispado restaurouse a catedral e reformouse o cabido catedralicio.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Nome procedente do xermánico Adalberht, latinizado logo no Medievo como Adalpertus ou Adelbertus. Componse da forma adal, adhal ‘nobreza’ e o adxectivo bertht ‘claro’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Clérigo. Probablemente cóengo de Girona (947) que no 957 capitaneou o levantamento que desterrou o conde Godofredo de Besalú do seu castelo e asasinou mentres fuxía.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Arcebispo de Bremen e Hamburgo (1043-1072) e legado papal (1053) en Noruega, Suecia e Dinamarca. Tentou reunir os bispados escandinavos nun patriarcado pero non conseguiu o seu propósito pola oposición de Roma. Desempeñou un importante papel político baixo Henrique III e foi titor de Henrique IV.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    O seu nome era Vojtéch, pero no bautismo o Bispo de Magdeburgo deulle o nome xermánico que levou despois. Naceu no seo dunha familia da nobreza eslava. Fíxose monxe, retirándose ao mosteiro de santo Bonifacio (Roma). Chegou a Bispo de Praga no 983. Tras cinco anos de apostolado infrutuoso deixou a sé para retirarse a un convento de Roma. O Papa Xoán XV encargoulle a instrución relixiosa do Rei de Hungría e máis tarde ordenoulle volver a Bohemia, onde fundou a abadía de Brevnov, preto de Praga (992). No remate da súa vida consagrouse á instrución relixiosa dos prusianos, eslavos pagáns das ribeiras do Báltico, que lle darían morte atravesándoo con sete frechas. A súa festa celébrase o 23 de abril.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Marqués da Toscana (847-889). Atacou Roma para impoñer como Emperador a Carlomagno. Opúxose ao Papa Xoán VIII, quen excomungou a Adalberto, porque favorecía a Carlos o Careco.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Rei de Italia (956). Reinou xunto co seu pai Berenguer II a partir do 956. No 961 foi vencido por Otón I, quen se apoderou do reino e coroouse Emperador. Morreu exiliado.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Compositor. Foi o primeiro músico galego que escribiu música profana culta. A súa formación iniciouse na Coruña, continuou en París, onde adquiriu unha marcada influencia chopiniana (aínda que non chegou a ampliar os seus estudios pianísticos con Frédéric Chopin como era o seu obxectivo) e contactou con Franz Liszt; en Londres estudiou con Ignaz Moscheles e en Madrid relacionouse con compositores madrileños da época, cando menos ata 1868. Nos seus últimos anos retirouse ao seu pazo de Lóngora, preto da capital herculina, onde morrería. A súa produción musical abrangue ópera (Inese e Bianca); cancións para voz e piano ou lieder; obra orquestral (Gran obertura); obra pianística (Nocturnos, Baladas, Impromptus, Romanzas sin palabras, Sonatina en sol a cuatro manos, Vals brillante, Improvisación, Elegía, Andantino con variaciones, 2 Sonatas) e música de cámara (2 Tríos, Sonata para violín y piano). Traballou sobre o folclore galego, recollendo temas...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PUBLICACIÓNS

    Publicación fundada no ano 1873 como voceiro do republicanismo federal coruñés. O seu obxectivo inicial foi contrarrestar a crecente influencia que a Asociación Internacional de Traballadores obtiña entre as clases populares de Galicia, tradicionalmente orientadas cara ao republicanismo federal. Así mesmo, dende El Adalid promoveuse a insurrección popular para alcanzar a independencia do Cantón Galaico, secundando o movimento cantonalista inaugurado en Cartagena no ano 1873.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Liñaxe de orixe celta e que tivo a súa casa primitiva na Coruña. As súas armas levan, sobre campo de azur, un adaíl.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Rei dos lombardos (615), fillo de Axilulfo e de Teodolinda, quen o animou a bautizarse. Debido ás boas relacións que mantivo con Roma e Bizancio, os arrianos reaccionaron na súa contra provocando o seu envelenamento.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • FAMILIAS

    Familia de escultores franceses orixinarios de Nancy. Os máis destacados son Lambert Sigisbert Adam , chamado Adam l’Ainé (Nancy 1700 - París 1759), que traballou para Luís XV nos xardíns de Versalles (Fonte de Neptuno) e publicou un tratado de escultura grega e romana titulado Recueil de sculptures antiques (Escolma de esculturas antigas, 1754); Nicolás Sébastien Adam , chamado Adam Cadet (Nancy 1705 - París 1778), autor do sepulcro de Caterina Opaliuska (1749) en Nancy; e François Gaspart Adam (Nancy 1710 - París 1761), que traballou para Federico II de Prusia en Postdam. Cultivaron un estilo barroco derivado do de Bernini.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • FAMILIAS

    Familia de arquitectos e, especialmente, de decoradores escoceses do s XVIII, que dan nome ao estilo Adam -estilo neoclásico que se inspira na Antigüidade Clásica greco-romana e en Palladio-. Foron catro irmáns, Robert (Kirkcaldi 1728 - Londres 1792), James (Kirkcaldi 1730 - Londres 1794), William e John , fillos de William Adam (1688-1748), arquitecto de Edimburgo. Arroupados pola nobreza inglesa, decoraron antigas residencias ou edificaron outras novas cunha ornamentación exquisita. O seu estilo espallouse por toda a Illa e polo continente europeo e foi fonte de inspiración das artes do deseño ata a época napoleónica.

    VER O DETALLE DO TERMO