"Aram" (Contén)

camariña.

Antigo concello da comarca do Barbanza integrado dende 1841 no da Pobra do Caramiñal. Xurisdición señorial do marqués de Parga durante o Antigo Réxime, xurdiu como municipio en 1813, ao establecerse os primeiros axuntamentos constitucionais. Abranguía entón a parroquia de Xobre e a vila do Caramiñal. A vixencia deste primeiro concello rematou en 1814, data da derrogación por parte do Rei Fernando VII da Constitución de Cádiz. En 1821, tralo golpe do tenente coronel Riego, restableceuse o concello e, en xullo de 1822, uniuse co da Pobra do Deán. En 1823 derrogouse de novo a Constitución e suprimiuse con ela o municipalismo, ata que en 1835 foi definitivamente restaurado, e, en xuño de 1836, se constituíu o concello do Caramiñal, formado polas parroquias do Caramiñal, Lesón e Xobre. O 10 de xuño de 1841 acordouse a fusión dos concellos do Caramiñal e da Pobra do Deán, que deron lugar ao da Pobra do Caramiñal.

camariña.

Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘cantar’.

caramuxo.

[

Polígono industrial informal situado na parroquia de Santo André de Comesaña, ao S do núcleo urbano de Vigo. Está próximo ao río Lagares e aos terreos da Zona Franca, en Balaídos, onde se instalou no 1959 a factoría de automóbiles Citroën. Co tempo fóronse establecendo neste polígono industrias auxiliares atraídas pola proximidade da multinacional francesa, o seu principal cliente, e polos accesibles prezos do solo. Como resultado xerouse unha intensa aglomeración industrial. A espontaneidade no desenvolvemento e a falta de infraestruturas de servicios ocasionaron problemas na concentración que derivaron, sobre todo a partir de 1990, na marcha de moitas empresas cara a polígonos formais como o da propia Zona Franca nas Gándaras de Budiño (O Porriño).

Buque mercante de forma alongada usado en Turquía. Ten a proa moi elevada e arbora tres paos, nos que se despregan velas latinas e unha gabia no maior.

Anta situada na parroquia de Cures (Boiro) que se atopa nunha das áreas de maior densidade de megalitos. Aprécianse restos do que foi a mámoa e ten planta poligonal. Formada por sete chantas, e a tampa, só conserva unha laxe do corredor e unha das chantas. Aínda que non se teñen noticias de achados no seu interior, unha das laxes está gravada con dúas figuras, unha antropomorfa e outra circular. As análises polínicas amosaron a existencia dunha paisaxe con abundancia de gramíneas e pequenas masas arbóreas (Quercus). Pola forma e magnitude desta mámoa pertence ao Megalitismo de apoxeo.

charamuza.

Botar chispas un corpo en combustión.

Porción dunha materia combustible lixeira, xa convertida en cinza ou carbonizada, que se desprende dun corpo en combustión e que pode ser levada polo vento.