"Atén" (Contén)

1. Que presta ou que pon atención.

2. Que ten atención, cortesía.

1. Acción e efecto de atenuar.

2. 1. En cervexería, grao de fermentación do mosto expresado en tantos por cento de diminución de densidade: durante a fermentación, a solución azucrada (máis densa ca a auga) é substituída polo alcohol (menos denso ca a auga) e polo anhídrido carbónico gasoso, que se desprende.

   2. atenuación aparente

      Atenuación obtida sen realizar ningunha corrección, a causa do volume de alcohol na cervexa.

   3. atenuación límite

      Atenuación que se obtén cando fermentaron todos os azucres do mosto susceptibles de fermentar.

   4. atenuación real

      Atenuación obtida evaporando o alcohol e substituíndo o seu volume por auga.

3. Diminución progresiva da magnitude dun sinal nunha transmisión radiofónica. A atenuación está en función da distancia do receptor co emisor e pode ser expresada por unha relación por cociente ou ben en decibelios (dB).

4. alor inverso da ganancia dun transdutor cando esta ganancia é inferior á unidade.

5. Figura retórica que consiste en non facer explícito todo aquilo que se quere dar a entender, ou ben negar o contrario do que se quere afirmar. Acostúmase a conseguir o efecto por medio dun eufemismo, lítote, perífrase, utilización transvasada dos tempos subxuntivo ou potencial, etc.

6. En homeopatía, dilución.

7. ...

1. de atenuar.

2. Dise das estruturas vexetais, por exemplo as follas, que se estreitan.

3. Dise do virus ou do axente patóxeno que mutou a un xenotipo menos infeccioso, isto é, que sufriu unha atenuación. Estes virus ou axentes patóxenos atenuados son a base das vacinas.

1. Que atenúa.

2. Substancia que atenúa o efecto dun tóxico.

3. Que reduce a suavidade dun delito e acurta unha pena legal.

1. Facer menos intenso ou espeso algo.

2. Diminuír ou minguar algunha cousa.

3. Facer menos grave.

1. Relativo ou pertencente aos atrebatenses.

2. Individuo do pobo atrebatense.

3. Pobo prerromano da Galia belga, no Pagus Atrebatensis (Artois), que tiña por núcleo principal Nematacum (Arras).

1. Que bate.

2. 1. Parte do marco dunha porta ou dunha ventá onde bate a folla cando se pecha.

   2. Folla dunha ventá ou dunha porta que se pecha antes ca a outra.

3. Poste no que se apoia unha cancela para pechala.

4. Lugar do litoral no que rompen ou baten as ondas.

5. Nalgunhas industrias, local onde se fai a operación de bater.

PUBLICACIÓNS

Publicación de periodicidade irregular aparecida na Coruña na década dos anos oitenta; concretamente, consérvanse exemplares de 1984. Continuou a editarse ata o número especial dedicado ao primeiro de maio, no ano 1986. Cómpre salientar o labor dos tres presidentes que fixeron posible a existencia e continuación deste boletín: Pablo Uriel Díaz, o maxistrado Claudio Movilla Álvarez e o avogado coruñés Guillermo Díaz Gómez. Só ocupaba unha folla que non acostumaba levar cabeceira. Esta publicación estivo profundamente vinculada ao Ateneo da Coruña, asociación que naceu en febreiro de 1977 co apoio de persoas que pertencían a distintos sectores sociais. Tendo en conta o gran número de actividades que levaban a cabo crearon comisións de cine, fotografía, política, muller, música, deseño, lingua, etc. Colaborou xente como Pablo Castellanos, Fernando Morán, Francisco Fernández Ordóñez, Juán Luis Cebrián, Javier Solana, Camilo Nogueira, Rafael Dieste, Xosé Luís Aranguren, Cristina Alberdi, Celso...

PUBLICACIÓNS

Publicación que xurdiu no ano 1924 na Coruña. Todos os membros do corpo colaboraron con este boletín que os informaba sobre as actividades dos milicianos de todos os distritos galegos. Tamén incluía noticias de falecementos, ascensos, etc. Nas últimas follas presentaba unha sección de anuncios. Co tempo cambiou a portada que antes tiña o escudo do corpo, incluíndo fotos e variando a distribución interior. Así, no ano 1928 insería unha “Sección oficial”, “Sección de servicios”, “Actos realizados” e unha “Sección varia”. Na década de 1930 pasou a ter só unha “Sección oficial” e diminuíu o número das follas, producíndose un decaemento da publicación.

PERSOEIRO

Dramaturgo, director escénico e novelista. É autor da novela Jonny og Matilde (1919-1920) e de varios dramas. Caracterízase polo realismo social de cariz popular.

PERSOEIRO

Escultor grego. Atribúeselle a creación do capitel corintio, idea que xurdiu despois de contemplar cómo crecían as follas de acanto ao redor dun cesto que se atopaba sobre unha tumba. Non se conservan obras orixinais nin copias.