"Bene" (Contén)

PERSOEIRO

Escritora sueca que asinaba baixo o pseudónimo Ernst Ahlgren. Autora de novelas realistas como O diñeiro (1885) e A señora Mariana (1887), escribiu tamén un Diario e algunhas novelas curtas onde destacaba a narración de costumes, tituladas Fran Skåne (Páxinas de Escania, 1884) e Folkliv (Vida popular, 1887).

PERSOEIRO

Médico austríaco. Entre os seus traballos destacan os que dedicou a algúns problemas psiquiátricos (definiu o termo agorafobia) e neurolóxicos. Chamouse síndrome de Benedikt á parálise do nervio motor ocular dun lado do corpo, acompañada de hemiplexia e tremor da extremidade superior do outro lado.

PERSOEIRO

Poeta. Participou como soldado na campaña de Polonia. Despois de abandonar o exército, dedicouse á literatura. Colaborou en Os Anais da patria. Tivo un grande éxito coa súa obra Stikhotvorenija (Poesías, 1835), de estilo sinxelo.

PERSOEIRO

Poeta islandés. Publicou os poemas patrióticos Sögur og Kvaedi (Narracións e poemas, 1897). Evolucionou cara a unha visión máis filosófica en oposición ao realismo na súa obra Hafblik (Luz de mar, 1906).

ENTRADA LARGA

Orde monástica fundada por san Bieito de Nursia baseada no seguimento da regra por el creada. Os primeiros mosteiros foron creados polo propio san Bieito nos arredores de Roma nos inicios do s VI, mais a regra beneditina e a organización dos mosteiros establecéronse na abadía de Montecassino no 529, cenobio fundado por san Bieito despois de derrubar un templo pagán.
A regra beneditina
Código de vida monástica ou regula monachorum, da autoría de san Bieito de Nursia escrita entre os anos 534 e 550 durante a súa estancia na abadía de Montecassino. A pesar da súa brevidade, consta de 73 curtos capítulos, de carácter lexislativo, e un prólogo, de carácter sapiencial, é dunha grande importancia para o desenvolvemento do monaquismo en occidente. San Bieito combinou fontes monásticas antigas como santo Agostiño, san Xerónimo ou san Basilio e a regra do mestre (código anónimo composto en Italia), coa súa experiencia e o seu sentir da vida monástica, realizando unha selección, síntese...

1. Relativo ou pertencente a san Bieito ou aos relixiosos que seguen a súa regra.

2. Monxe que segue a regra de san Bieito.

3. En sentido estricto, membro dalgunha das congregacións monásticas confederadas baixo o abade primado.

4. bénéditine.

PERSOEIRO

Compositor e director. Fundou en Madrid a orquestra que levaba o seu nome (1916), e o primeiro gran coro mixto de Madrid (1918). Foi un destacado pedagogo musical.

1. Actividade de quen axuda, xeralmente con medios económicos ou  materiais, aos que non dispoñen de medios dabondo para cubrir necesidades intelectuais ou materiais básicas.

2. Organización que ten como obxectivo a protección e o auxilio dos desvalidos mediante a asistencia médica, cos seus establecementos de albergue, etc.

3. Selo especial emitido para fins caritativos ou benéficos.

1. de beneficiar.

2. Entidade ou persoa que recibe os beneficios dunha función ou espectáculo.

3. Empregado do cabido catedral.

4. Quen goza dun beneficio eclesiástico.

1. Facer ben ou ser bo para algunha cousa ou para alguén.

2. Traballar unha cousa para que reporte un beneficio mellor.

3. Mellorar unha terra para facela máis produtiva.

4. Someter os minerais ao proceso metalúrxico axeitado para obter un produto determinado.

5. Obter un proveito dalgunha cousa. OBS: Xeralmente constrúese coas preposicións con e de.

1. Que ou quen se beneficia dun contrato, doazón ou acción semellante.

2. Persoa que no seu proveito estivo subscrita a unha póliza nos seguros de vida, de accidentes corporais e de enfermidades.

3. Persoa que ten dereito a recibir prestacións da seguridade social.

4. Quen goza dun territorio ou usufruta unha posesión que recibiu graciosamente doutro superior ao que recoñece.

1. Que produce beneficio.

2. O que favorece a melloría dunha situación, dun estado de cousas ou dunha persoa.

3. Melloría experimentada pola situación ou o estado dalgunha persoa ou dalgunha cousa.

4. Cultivo das terras de labranza ou de calquera planta.

5. Na Igrexa Anglicana, designación que reciben as vigairías, rectorías, clericatos e capelanías (os bispados califícanse de ‘dignidade’).

6. 1. Privilexio legal que en determinadas circunstancias xorde en prol dalgunha persoa e que esta pode facer valer para liberarse de situacións que a poden prexudicar, especialmente na orde patrimonial.

   2. beneficio de abstención

      Facultade concedida polo pretor aos chamados herdeiros siu et necessarii para poder absterse da herdanza, se o activo da herdanza non superaba o pasivo. Non subsiste nos sistemas xurídicos actuais porque desapareceu esta categoría de herdeiros.

   3. beneficio de competencia

      Beneficio concedido ao debedor para non ter que pagar integramente as súas débedas se, facéndoo, quedaba en situación de pobreza, sen prexuízo de pagar o resto se melloraba de fortuna. Tendeu a desaparecer das lexislacións modernas.

   4. beneficio de competencia

      Excepción que en certos casos pode opoñer o marido á restitución do dote.

   5. ...

1. O que favorece a melloría dunha situación, dun estado de cousas ou dunha persoa.

2. Melloría experimentada pola situación ou o estado dalgunha persoa ou dalgunha cousa.

3. Cultivo das terras de labranza ou de calquera planta.

4. Na Igrexa Anglicana, designación que reciben as vigairías, rectorías, clericatos e capelanías (os bispados califícanse de ‘dignidade’).

5. 1. Privilexio legal que en determinadas circunstancias xorde en prol dalgunha persoa e que esta pode facer valer para liberarse de situacións que a poden prexudicar, especialmente na orde patrimonial.

   2. beneficio de abstención

      Facultade concedida polo pretor aos chamados herdeiros siu et necessarii para poder absterse da herdanza, se o activo da herdanza non superaba o pasivo. Non subsiste nos sistemas xurídicos actuais porque desapareceu esta categoría de herdeiros.

   3. beneficio de competencia

      Beneficio concedido ao debedor para non ter que pagar integramente as súas débedas se, facéndoo, quedaba en situación de pobreza, sen prexuízo de pagar o resto se melloraba de fortuna. Tendeu a desaparecer das lexislacións modernas.

   4. beneficio de competencia

      Excepción que en certos casos pode opoñer o marido á restitución do dote.

   5. beneficio de deliberar

      Dereito do herdeiro de poder obter do xuíz un prazo durante o que examinará se lle convén ou non aceptar a herdanza.

   6. ...

1. Que causa ou produce algún ben.

2. Relativo ou pertencente á beneficencia.