"Dora" (Contén)

1. Acción de desodorizar.

2. Eliminación dos compoñentes causantes de cheiros desagradables en alimentos como a auga, o leite, a fariña de peixe, a soia, os aceites ou as graxas. Utilízanse técnicas de quecemento, destilación e absorción de forma unitaria ou en combinación.

3. Eliminación dos fedores e cheiros estraños dun local, dun frigorífico ou de calquera obxecto. Empréganse substancias oxidantes que destrúen os cheiros, como o cloro, a auga osixenada, o cloruro de calcio ou o ozono.

PERSOEIRO

Editor. Promoveu a creación da editorial Citania en Bos Aires xunto con Luís Seoane, empresa que realizou o seu labor entre 1957 e 1959. Colaborou tamén na edición de libros en lingua galega con Antonio Baltar, Perfecto López e Manuel Martínez Lamela.

1. Empresa dedicada á distribución.

2. Maquinaria agrícola destinada á distribución de produtos.

RIOS

Río de Italia, afluente pola esquerda do Po. Nace ao pé do Montblanc, nos Alpes, pasa por Ivrea e desemboca no Po, preto de Chivasso, despois dun percorrido de 160 km. O seu réxime é nivo-glaciar.

1. Forma castelá correspondente ao apelido galego Dourado.

2. Liñaxe que leva como armas, en campo de sinople, cinco torres de ouro, ameadas e cachotería de sable, postas en aspa.

PERSOEIRO

Xurista, catedrático e escritor. Durante a súa estadía en Boloña entrou en contacto coa escola positivista italiana. De regreso a España, foi catedrático de Dereito Político e Administrativo en­ Granada e de Dereito Penal en Salamanca. Precursor ideolóxico do grupo Defensa Social, avogaba por un sistema penal máis preventivo ca sancionador e pola reinserción social do delincuente. Escribiu, entre outras obras, La antropología criminal en Italia (1890), Bases para un nuevo derecho penal (1902) e El derecho protector de los criminales (1916).

PERSOEIRO

Militar. Gardamariña en Ferrol (1803), acadou o rango de alférez de fragata en 1804. Participou na Batalla de Trafalgar e durante a Guerra da Independencia tomou parte nas contendas de Orrantia, Espinosa de los Monteros, Lugo e Astorga. Tenente de navío dende a toma de Donostia (1814), sumouse ao pronunciamento liberal de Díaz Porlier (1815), polo que permaneceu arrestado no castelo de Santo Antón ata 1819. Marchou a Cuba e participou no levantamento do bloqueo do Callao (1824). No 1826 percorreu a costa galega como capitán de fragata para elaborar o mapa cartográfico das rías de Vigo, Pontevedra, Vilagarcía de Arousa e Muros. En 1830 foi nomeado capitán de navío e desempeñou, como interino, o cargo de ministro de Marina (1851) no goberno de Bravo Murillo. No 1853, durante o goberno de F. Lersundi, foi titular do ministerio de Marina, pero tivo que dimitir a causa de certas irregularidades nun contrato. Publicou Círculo de marcar para perfeccionar la aguja de la bitácora (1848),...

PERSOEIRO

Director de orquestra e compositor. Foi discípulo de B. Bártok e Z. Kodály, e realizou estudios musicais en Budapest, onde dirixiu a Ópera. En 1940 emigrou aos EE UU onde se nacionalizou. Foi director, entre outras, da Orquestra Sinfónica de Minneapolis, da Orquestra Sinfónica de Dallas, da Orquestra Sinfónica da BBC e da Orquestra Sinfónica de Detroit. Como compositor escribiu Concerto for Cello and Orchestra (Concerto para violoncello e orquestra), a cantiga dramática The Way (O camiño) e obras orquestrais.

PERSOEIRO

Pintor. Formouse como arquitecto, pero dende 1946 dedicouse á pintura. Membro do grupo Arte Sociale, achegouse ao futurismo e en 1947 asinou o manifesto de pintura abstracta Forma Uno. Nos EE UU coñeceu o expresionismo abstracto. A partir dos anos sesenta comezou a realizar composicións baseadas en bandas de cores vivas.

PERSOEIRO

Bailarina estadounidense. Seguidora de Jean-Georges Noverre e François Delsarte, posuía unha formación moi heteroxénea adquirida en múltiples viaxes realizadas por Europa e EE UU, nas que traballou con Marie Bofanti, Ketti Lenner, Agustin Daly ou Mikhail Mikhailovič Fokine, e nas que coñeceu a directores do prestixio de Konstantin Sergejevič Stanislavskij, Sergej Pavlovič D’agilev ou Gordon Craig. Foi unha das primeiras artistas en crear un estilo propio, que baseou na renuncia ao canon clásico e na exploración dunha liña máis libre e natural, partindo da idea de que a música era un motivo para a creación coreográfica e o movemento non era unha simple ilustración da partitura musical, razón pola que renunciou ao repertorio musical tradicional e introduciu novos autores, como Chopin, Beethoven, Schubert, Gluck, Bach, Wagner, Brahms, Chaikovski, Listz, Franck ou Berlioz. En 1902 pronunciou en Berlín a conferencia “A danza do futuro”, que se pode considerar como o manifesto...

REXIÓNS

Rexión imaxinaria de Sudamérica á que os conquistadores españois, que a situaban entre as concas dos ríos Orinoco e Amazonas, atribuíron inmensas riquezas. O mito naceu no altiplano colombiano a partir dunha lenda de base real que falaba do costume do xefe chibcha de Guatavitá de cubrirse cada día cunha fina capa de ouro. Ata o s XVIII organizáronse numerosas expedicións na súa procura.

1. Máquina automática para encher de líquido unha botella e, xeralmente, tapala con tapa ou soldadura, en certos envases de vidro ou de material plástico, e poñerlle a etiqueta. As embotelladoras son máquinas moi automatizadas que traballan por dose volumétrica. Cando se trata de bebidas carbónicas, opera normalmente a contrapresión, é dicir, antes de entrar o líquido na botella inxéctaselle aire ou ácido carbónico á mesma presión que ten o líquido no depósito de alimentación; desta maneira, conséguese un produto de mellor calidade e evítase a formación de escuma.

2. Instalación ou planta onde se embotella.