"Gabriel" (Contén)

FAMILIAS

Familia de arquitectos franceses activos durante o s XVIII. Jacques Gabriel (París 1667 - 1742) foi o autor do Hôtel Biron de París e da praza Royale Bordeos. Dende 1735 foi premier achitecte do rei. A obra do seu fillo, Ange-Jacques (París 1698 - 1782), premier achitecte de Luís XV dende 1742, representou un paso adiante cara ao neoclasicismo. En Versailles proxectou as dúas ás do palacio que dan ao patio, a Opéra (1753-1770) e o Petit Trianon, comezado en 1762. En París fixo a escola militar e o proxecto de urbanización da praza de Luís XV (actual praza da Concorde), do que só se realizaron, en 1757, os dous edificios do lado N.

GALICIA

Pedagogo. A súa investigación está centrada en historia da educación, sobre a que ten publicado A orientación agropecuaria da escola primaria en Galicia (1980), Escolarización y sociedad en Galicia, 1875-1900 (1987), Agricultura e escola. Contra a rutina e o éxodo rural (1989), Leer, escribir y contar. Escolarización popular y sociedad en Galicia (1875-1900) (1990), Escolantes e escolas de ferrado (2001, Premio á Investigación Pedagóxica María Barbeito, 2001; Premio Anual á Investigación Antón Losada Diéguez, 2002 e Premio da Crítica Galicia á Investigación, 2002) e Arximiro Rico, luz dos humildes (2001), este último en colaboración con Xosé Manuel Sarille, así como diversos artigos en revistas especializadas e colaboracións en libros colectivos. É membro do comité de redacción de Sarmiento. Anuario Galego de Historia da Educación, do consello de redacción de Historia de la Educación. Revista Interuniversitaria (Salamanca), do consello editorial da Revista Galega de Educación e vogal da...

GALICIA

Poeta. Da súa produción destacan Extremeñas (1902), en dialecto estremeño, Castellanas (1902), onde se incluíu o poema “El ama” (1901), Nuevas castellanas (1905), Religiosas (1906), Epistolario (1918) e Cartas y poesías inéditas (1919).

PANTANOS

Pantano do río Alagón, situado ao N da provincia de Cáceres, Extremadura. Foi construído en 1960 e ten unha capacidade de 198 h/m3. Aprovéitase para o rego e para a produción de enerxía eléctrica.

PERSOEIRO

Pintor. Integrante da escola da Haia, especializouse nas paisaxes de pradeiras, canles e muíños de vento. Entre as súas obras destaca Nos pólderes de Vreenland.

PERSOEIRO

Cantante, compositor e produtor musical inglés. Comezou a súa actividade musical como membro do grupo The Garden Wall, que se converteu gradualmente en Genesis, integrado por Phil Collins, Tony Banks, Chris Stewart e o mesmo Gabriel. En 1975 abandonou o grupo e iniciou a carreira en solitario. Considerado un dos intérpretes más vangardistas do rock, mostrou grande interese pola música étnica.

PERSOEIRO

Químico. Descubridor da síntese que leva o seu nome, traballou, ademais, na síntese de compostos cíclicos nitroxenados, isoquinoleínas e cetonas alifáticas e aromáticas.

PERSOEIRO

Escritor e xornalista colombiano. Estudiou o bacharelato no Liceo Nacional de Zipaquirá (1940-1946) e, posteriormente, matriculouse na facultade de Dereito e Ciencias Políticas na Universidad Nacional de Bogotá. Participou en 1950 no Grupo de Barranquilla, liderado por Ramón Vinyes, e tomou parte na revista Crónica do mesmo grupo. Colaborou nas publicacións Juventud (1942), El Universal (1946), El Heraldo (1948-1952), El Espectador, El Nacional, Élite (1956), Momentos (1957) e Venezuela Gráfica, entre outras. Foi correspondente de El Espectador en Xenebra e Roma, e da axencia cubana Prensa Latina (1959-1961) en Colombia, Cuba e Nova York; ademais, colaborou nas axencias de publicidade J. Walter Thompson e Stanton. En 1957 realizou unha viaxe pola República Democrática Alemana, Checoslovaquia, Polonia, Hungría e a Unión Soviética, que reflectiu no seu artigo “Noventa días en la Cortina de Hierro”. En...

PERSOEIRO

Avogado e político peruano. Militante da Alianza Popular Revolucionaria Americana (APRA), foi deputado ao Parlamento e secretario xeral do partido en 1982. Ocupou a presidencia da República (1985-1990) e durante o seu mandato emprendeu reformas económicas de carácter progresista. Presentouse novamente ás presidenciais do 2001, nas que foi derrotado por Alejandro Toledo.

PERSOEIRO

Historiador estadounidense. Estudiou a historia de España, sobre todo o período republicano e da Guerra Civil, e publicou, entre outras obras, The Spanish Republic and the Civil War, 1931-1939 (1965) e Civilization and barbarity in 20th century Europe (1999). Recibiu o Premio Elio Antonio Nebrija 2003 polo seu labor como hispanista.

PERSOEIRO

Escritor mallorquino. Iniciouse coa novela L’abisme (Premio Ciutat de Palma 1967). Escribiu tamén Els Alicorns (Premio Josep Pla, 1971), El cementiri de les roses (Premio Víctor Català 1971), El rei Gaspar (Premio Josep M. Folch i Torres 1975) e Tot quan veus és el mar (Premio Nacional de Literatura 1987). Conseguiu en 1994 o Premio Nacional de Literatura Infantil y Juvenil.

PERSOEIRO

Matemático e enxeñeiro francés. Fixo notables achegas no eido da xeometría analítica e atopou a ecuación diferencial que leva o seu nome. Como enxeñeiro dirixiu a instalación dos carrís para os primeiros trens de París a Versailles e a Saint-Germain.

PERSOEIRO

Arquitecto. Ingresou como leigo no mosteiro bieito de San Martiño Pinario en 1674, onde sucedeu ao seu mestre, frei Tomé Alonso, como mestre de obras. Concluíu a tribuna do coro alto da igrexa (1686-1689), continuou as obras do claustro procesional, edificou a nova sancristía (1694-1697), deseñou a fachada principal do mosteiro (1697) e realizou a portería e a escaleira abacial (1700). Proxectou as igrexas dos mosteiros de San Xoán de Poio (1688) e de San Paio de Antealtares (1699), realizou traballos de reforma e restauración das bóvedas da igrexa das Orfas (1698) e da capela do Rosario de San Domingos de Bonaval (1703), e das dependencias dos mosteiros de Santa Clara (1693) e de Santa María de Belvís (1704), onde tamén trazou a fachada da portería, o camarín da Virxe do Portal e, posiblemente, a súa capela (1694). Na catedral compostelá deseñou o sagrario e o expositor do altar maior. En competencia con Domingos de Andrade e Alonso González traballou no proxecto de ampliación do colexio...

PERSOEIRO

Mariscal francés. Xeneral desde 1939, dirixiu unha división en Montpellier cando os alemáns ocuparon a zona en novembro de 1942. En agosto de 1944 participou no desembarco aliado en Provenza á fronte do Primeiro Exército Francés e expulsou aos nazis de Toulon, Marsella, Lyon e Dijon. En 1945 asinou o armisticio en Berlín. Despois da guerra foi alto comisario e comandante en xefe de Indochina (1950-1952).

PERSOEIRO

Actor francés. Coñecido como Max Linder, foi un importante cómico do cine mudo e deu vida a un importante gentleman co que parodiaba situacións dos dandis de fin de século. Participou en Dix femmes pour un mari (1905), Le Rendez-vous de Max (1913), Max Comes Across (1917) e Au secours (1924).

PERSOEIRO

Lexislador, filósofo e moralista francés. Escribiu De la législation ou principes des lois (1776), obra na que propugnou o establecemento dun tipo de sociedade próxima á ideal e Entretiens de Phocion sur le rapport de la morale et la politique (1768), onde denunciou a distribución inxusta dos bens.

FILOSOFOS

Filósofo e escritor. Participou no movemento da filosofía do espírito e o seu pensamento filosófico, que se iniciou a carón do idealismo, caracterizouse despois pola oposición máis rotunda a todo sistema. Das súas obras destacan Existence et Objectivité (1925), Journal métaphysique (1927), Être et Avoir (1935), Le Mystère de l’Être (1951), L’Homme problématique (1955) e Pour une sagesse tragique (1969).