"ISS" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor e naturalista francés. Coñecido como Adelbert von Chamisso, dirixiu o xardín botánico de Berlín e introduciu o concepto de alternancia de xeracións (1819). Entre 1815 e 1818 realizou unha viaxe ao redor do mundo que describiu en Reise um die Welt mit der Romanzoffischen Entdeckungsexpedition (Viaxe ao redor do mundo coa expedición descubridora de Romanzoff, 1821). Ademais, publicou Peter Schlemihls wundersame Geschichte (A marabillosa historia de Peter Schlemihl, 1814). Como poeta cultivou baladas e outras formas románticas.

PERSOEIRO

Bailarina e actriz cinematográfica. Debutou en 1943 e protagonizou diversas longametraxes como Singing in the Rain (Cantando debaixo da chuvia, 1952), de S. Donen e Gene Kelly, Band Wagon (Melodías de Broadway, 1953), de V. Minnelli, e Silk Stockings (A bela de Moscova, 1957), de R. Mamoulian.

CIDADES

Cidade prerromana do litoral de Catalunya, de dubidosa situación. O seu nome relacionouse co de Cesse, que figura nas inscricións das moedas ibéricas, citadas polos historiadores romanos durante a segunda Guerra Púnica. No ano 218 a C, pouco despois do desembarco romano en Empúries, o xeneral Cneo Cornelio Escipión derrotou nesta cidade as forzas cartaxinesas dirixidas por Hanno.

PERSOEIRO

Arquitecto e debuxante. Estudiou e debuxou con Robert Adams (1758) as ruínas do palacio de Spalato (actual Split). Foi arquitecto de Catarina II de Rusia (1783) e colaborou con Thomas Jefferson nos EE UU. Contribuíu á valoración da arquitectura da Antigüidade. Foi autor, entre outras obras, do Château Borely (1766), en Marsella, e do palacio do gobernador de Metz (1776-1781).

PERSOEIRO

Director de orquestra. En 1960 fundou a Orquestra de Cámara de Israel e foi director da Ópera de Bucarest, da Orquestra Sinfónica de Haifa (Israel), da Orquestra Sinfónica do Ulster e da de Baltimore. Así mesmo, asumiu a dirección das orquestras de Vancouver, Helsinqui e RTVE.

PERSOEIRO

Narrador e xornalista italiano. Viaxou por Europa e África como correspondente do diario Il Corriere della sera. Influenciado por D’Annunzio, distinguiuse polo seu estilo descritivo. Publicou, entre outras obras: L’italiano errante per l’Italia (O italiano errante por Italia, 1937) e Un gatto attraversa la strada (Un gato atravesa a estrada, 1955).

PERSOEIRO

Eséxeta xesuíta. Coñecido como Cornelius a Lapide, ensinou Sagrada Escritura e hebreo en Louvain e Roma. Publicou un extenso comentario sobre toda a Biblia, agás de Job e os Salmos.

PERSOEIRO

Actor cinematográfico. Coñecido como Kirk Douglas, estudiou letras na Saint Lawrence University e interpretación na American Academy of Dramatic Art. A principios da década dos corenta debutou en Broadway con papeis secundarios. Comezou no cine con pequenas aparicións en The Strange Love of Martha Ivers (O estraño amor de Martha Ivers, 1946) e Out of Past (Retorno ao pasado, 1947). Durante os anos cincuenta e a primeira metade dos sesenta protagonizou gran cantidade de películas, entre as que destacan Along the Great Divide (Camiño da forca, 1951), The Big Carnival (O grande entroido, 1951), The Big Sky (Río de sangue, 1952), Man Without a Star (A pradería sen lei, 1955), Lust for Life (O tolo de pelo vermello, 1956), Paths of Glory (Sendeiros de gloria, 1957) ou Spartacus (1960). Tamén participou noutros títulos como The Arrangement (O compromiso, 1969), The Fury (A furia, 1978),...

PERSOEIRO

Físico norteamericano. Realizou estudios nas universidades de Chicago e Princeton, onde se doutorou en 1911. Foi profesor de física no Carnegie Institute of Technology (1911-1917) e, posteriormente, traballou no departamento de enxeñería da Western Electric Company e na University of Virginia. Realizou numerosas investigacións no campo da emisión termoiónica dos metais e foi un dos precursores da microscopia electrónica. Investigou, xunto con L. H. Germer, a difracción dos electróns. En 1937 compartiu con sir George Thomson o Premio Nobel de Física polos seus traballos sobre a difracción electrónica.

PERSOEIRO

Militar e político chadiano. Serviu ao Consello Militar Supremo e, posteriormente, integrouse nas Forzas Armadas do Norte (FAN), unha guerrilla dirixida por Hissène Habré, que acadou o poder en 1982. Converteuse no xefe do Estado Maior das novas Forzas Armadas Nacionais e o 2 de abril de 1989, logo do seu fracaso no intento de derrocar a H. Habré, refuxiouse en Libia e Sudán, onde organizou o Movemento Patriótico de Salvación (MPS). En 1990 iniciou unha sublevación apoiada por Libia e Francia que derrotou a H. Habré; isto permitiulle ocupar N’Djamena e converteuse en xefe de Estado o 4 de decembro de 1990. En 1991 instaurou un réxime de violencia e terror, mentres transformou o MPS nun partido político e retrasou as eleccións ata 1996. Nas eleccións de 1996, Deby foi elixido presidente e instaurou un réxime que concentraba o poder na súa persoa. Os comicios do 2001 confirmárono no poder.

PERSOEIRO

Pintor. De orixe española, comezou como pintor de porcelanas e cultivou a temática histórica. Coñeceu a Théodore Rousseau e adheriuse á escola de Barbizon. Entre as súas obras destacan Cans na fraga e Proximidade da tempestade (1871). Entre outros galardóns, cómpre salientar a medalla de primeira clase que recibiu en 1851.

PERSOEIRO

Crítico e historiador de arte. Estudiou dereito e belas artes en València, onde foi profesor de historia da arte na Escola de Belles Arts. Foi profesor da Escuela Especial de Pintura de Madrid e en 1913 nomeárono director do Museo Nacional de Artes Industriales y Decorativas de Madrid. Dirixiu a Biblioteca de Arte Español e publicou, entre outros traballos, Sorolla, su vida y su arte (1909) e El nacionalismo en arte: notas sobre la vida contemporánea (1928). Foi membro da Real Academia de Bellas Artes de San Fernando.