"Mut" (Contén)

1. Impresionar ou facer cambiar o estado de ánimo de alguén.

2. Sentir alguén unha forte impresión ou conmoción no ánimo. OBS: Úsase xeralmente en construcións negativas.

(Ludwigshafen, Renania-Palatinado 3.4.1930) Político alemán. Membro da Christlich Demokratische Union Deutschlands (CDU) desde 1947, foi xefe de goberno do estado federado de Renania-Palatinado (1969-1976). En 1973 foi designado presidente da CDU e en outubro de 1982, trala vitoria electoral da democracia cristiá (CDU-CSU), foi nomeado chanceler da RFA, cargo que renovou en 1987. Impulsou a política de reunificación das dúas Alemañas e, cando se produciu esta (1990), foi elixido chanceler do novo Bundestag unificado despois das eleccións de 1990, e reelixido en 1994. O seu goberno caracterizouse polo seu labor a prol da Comunidade Europea e da Unión Monetaria Europea. Trala derrota electoral da democracia cristiá (1998), foi substituído por G. Schröder.

PERSOEIRO

Lingüista. Foi discípulo de H. Lausberg e L. Weisgerber. Foi profesor nas universidades de Friburg de Brisgovia, Berlín e Kiel.   Orixinariamente romanista, publicou numerosos traballos de dialectoloxía e lexicoloxía (Die Strukturelle Entwicklung des romanischen Vokalismus, O desenvolvemento estrutural do vocalismo románico, 1956; Geschichte des romanischen Wortschatzes, Historia do léxico románico, 1968). Posteriormente estendeu as súas investigacións cara ao ambito da lingüística xeral, especialmente ás relacións entre lingua e escritura (Die Alphabetschrift und das Problem der Lautsegmentierung, A escritura alfabética e o problema da segmentación dos sons, 1969; Auf dem Weg zu einer Theorie des Sprachwandels, Por unha teoría do cambio lingüístico, 1980, e Sprachgeographische Variation und Sprachverschriftung, As variantes xeográficas da linguaxe e a súa transcrición, 1980).

PERSOEIRO

Químico alemán. Estudou na Universidade de Würzburg, onde se doutorou en 1977. Traballou no Max-Planck-Institut für Biochemie (Martinsried). Recibiu o Premio Nobel de Química (1988), xunto con R. Huber e J. Deisenhofer, polos seus traballos sobre o coñecemento da estrutura molecular das proteínas das membranas celulares fotosintéticas e a transferencia dos electróns na fotosíntese.

PERSOEIRO

Militar alemán, sobriño de H. K. Bernhard von Moltke. Participou na campaña contra Francia (1870-1871) e desde 1906 ocupou a xefatura do Estado Maior Xeral, cargo do que foi destituído en 1914 e substituído por E. von Falkenhayn, tras a derrota fronte ás tropas aliadas.

PERSOEIRO

Militar. Nomeado xefe do Estado Maior Xeral (1857-1888), reorganizou e mellorou, xunto co ministro da guerra Albrecht von Roon, o exército prusiano. Interveu na segunda parte da campaña contra Dinamarca e dirixiu as operacións contra Austria (1866) e Francia (1870), que lle deron prestixio abondo para acceder como deputado ao Reichstag. Foi mariscal de campo (1871) e membro vitalicio da Bundesrat (1872), pero foi relevado das súas funcións por Guillerme II de Prusia en 1888.

1. Acción e efecto de mudar ou mudarse.

2. 1. Alteración permanente dun ou máis caracteres hereditarios como consecuencia dun cambio no material xenético dunha célula, que se transmite ás células fillas. As mutacións xenéticas modifican a morfoloxía ou a fisioloxía dos individuos e poden ter unha causa artificial, de tipo químico ou radioactivo. As mutacións inducidas son provocadas por un axente mutaxénico, e as espontáneas atribúense ao azar. As mutacións cromosómicas modifican o número, a estrutura e a distribución dos cromosomas, e as xénicas alteran un ou máis xenes e poden ter un efecto favorable, neutro ou desfavorable sobre os individuos. A selección natural elimina moitas mutacións desfavorables e potencia as que son beneficiosas para o individuo. As mutacións introduciron resistencias de bacterias contra os antibióticos, facéndoas insensibles a doses que antes eran letais.

   2. frecuencia de mutación

      Proporción dun tipo de mutantes que se atopan presentes nun momento dado nunha poboación celular en crecemento, e que depende da taxa de mutación e do grao de selectividade do medio.

   3. taxa de mutación

      Probabilidade de que unha célula dunha poboación celular en fase de crecemento sufra de xeito espontáneo un tipo específico de mutación. A taxa de mutación exprésase por
      
      
      FORMULA
      
      
      onde a é a taxa de mutación; m, o número de mutacións específicas dentro da poboación, e d, o número de ciclos de divisións celulares individuais dentro da poboación.

3. 1. Cambio dun modo a outro ou cambio de tonalidade que se produce nunha peza musical.

   2. Cambio que se introduce na resposta da fuga.

   3. Modificación da tesitura nun cantante, especialmente nos nenos, cando se fan homes.

   4. mutacións de órgano

      Xogos da boca do órgano, empregados para dar os harmónicos que acompañan as melodías. Poden dar un acompañamento tonal diferente, segundo o uso que se faga.

4. ...

1. Relativo ou pertencente ao mutacionismo.

2. Partidario do mutacionismo.

PERSOEIRO

Poeta. De nome Abū-l- Palatino;Palatino;mso-bidi- "Times New Roman" >Ṭ ayyib A Palatino; ḥ mad ibn Palatino; Ḥ usayn, dedicouse á poesía panexírica, primeiro na corte hamdanida de Sayf al-Dawla (948-958) e despois na buwayhí. Pola riqueza da súa linguaxe está considerado o máximo expoñente da poesía clásica árabe.

PERSOEIRO

Militar. Foi xefe sarraceno da familia dos Banū Qasī e valí de Iruña, ata que morreu durante a revolta antiomeia que puxo fin á dominación musulmá.