"SAU" (Contén)

Xénero de hadrosáuridos de ata 9 m de lonxitude, co fociño longo e aplanado nun peteiro desprovisto de dentes na parte anterior. Presentaba unha curupela ósea semicircular e oca con condutos internos de aire e de ata 30 cm de altura, relacionada coa emisión de voces para a comunicación da manda. Alimentábase, sobre as catro patas, de acículas de coníferas e das follas das primeiras magnoliofitinas e, en caso de fuga, corrían sobre as patas traseiras. Viviron no Cretáceo e os xacementos máis importantes están no norte de América.

Composición poética, case sempre de tema amoroso, constituída por pareados estróficos separados por un verso que se repite a xeito de retrouso (aab, ccb, ddb, etc). Na súa orixe foi unha fórmula destinada ao canto, na que o solista cantaba os pareados e o coro respondía co retrouso. Tamén chamado canción paralelística, procede da poesía galego-portuguesa, aínda que o seu uso se documenta noutras tradicións de Europa occidental.

Xénero de dinosauros da familia dos tiranosauros de ata 8,5 m e 3,6 toneladas de peso, mandíbulas curtas de dentes moi grandes e de bordo serrado, con garras moi grandes. Depredaba grandes dinosauros herbívoros, como os ceratopsios. Propios de finais do Cretáceo, os xacementos máis importantes están en Norteamérica.

Canle pola que saen as augas.

Acción de desaugar.

Concepto do formalismo ruso que debe a súa primeira manifestación a V. Sklövski, quen sostiña que a linguaxe poética xorde da vontade de contrarrestar a automatización da linguaxe común. No uso ordinario, as palabras son instrumentos de referencia para nomear os obxectos e non interesan como tales palabras. Isto implica que a lingua se automatice porque a relación signo-realidade se converte en habitual e, polo tanto, réstase importancia ao discurso en si, que se converte en algo recoñecible, esperado, por estar ligado de forma rutinaria á realidade que representa. Posteriormente, o concepto ampliouse a través das contribucións de I. Tinianov e J. Mukarovski, que o empregaron para explicar a historia literaria. Sinalaron que o valor estético dos artificios verbais non é inmutable, senón que co uso acaba perdendo o seu carácter de novidade e, polo tanto, a súa efectividade, de xeito que consideran a evolución da arte como resultado da busca de novas formas que desautomaticen as que xa están...

Acción e efecto de desautorizar.

Xénero de dinosauros, da familia dos diplodócidos, de máis de 12 m de lonxitude. Propio de finais do Xurásico, do que os xacementos máis importantes están en Tanzania.

Xénero de dinosauros, da familia dos megalosauros, de ata 6 m de lonxitude. Presentaban cabeza grande, con cristas óseas semicirculares os machos, e pescozo, cola e brazos longos e esveltos. De hábitos preeiros, habitou Norteamérica a principios do Xurásico. Os xacementos máis importantes están en Arizona.

Denominación popular dos réptiles das ordes dos saurisquios e dos ornitisquios que, xunto coas ordes dos pterosauros e dos crocodilos, forman a superorde dos arcosauros. Caracterizaron as comunidades de vertebrados terrestres da era Mesozoica, comprendida entre os 200 e os 65 millóns de anos, e a partir do Cenozoico a súa representación quedou reducida ás aves. Os dinosauros mesozoicos tiveron un tamaño medio de 200 cm, moito maior ca o tamaño medio dos mamíferos cenozoicos, que é de 20 cm. Algúns dinosauros foron os animais de maior tamaño da historia da Terra, como o Diplodocus, que acadou os 30 m de lonxitude. Os arcosauros apareceron hai uns 250 millóns de anos como animais depredadores e preeiros. Os primeiros arcosauros tiñan as patas abertas aos lados do corpo, como os lagartos actuais, pero durante o Triásico Medio e Superior, nos crocodilos e nos dinosauros apareceron extremidades situadas baixo o corpo. Ao adoptar esta posición, estes animais podían correr de xeito máis...

Xénero de dinosauros da familia dos hipsilofodóntidos, de ata 3 m de lonxitude. Presenta patas longas e delgadas con tres dedos, sen dentes na parte anterior da mandíbula superior e unha mandíbula inferior a xeito de peteiro córneo. Viviron dende finais do Xurásico ata principios do Cretáceo en América do Norte, África, Australia e Europa.